Μετά το δημοσίευμα για την προσβολή που δέχτηκε ο εκλεκτός συγγραφέας
και κοινωνιολόγος (με σπαστική τετραπληγία) Ανδρέας Κουζέλης από οδηγό taxi στη Νέα Σμύρνη λίγες ώρες μετά από παράσταση ανθρώπινου ζωολογικού κήπου
στην οποία μετείχε με πρωταγωνιστικό ρόλο, περίσσεψαν τα σχόλια συμπαράστασης
από πλευράς αναγνωστών.
Ήταν εκατοντάδες (τα σχόλια) στα μέσα
κοινωνικής δικτύωσης όπου το δημοσίευμα αναπαράχθηκε και δέκα τον αριθμό (μέχρι
τη στιγμή γραφής του παρόντος) στην βασική πηγή του (η άλλη ήταν το www.egomiocy.blogspot.se που διαβάζετε), την αξιολογότατη νέα
ενημερωτική ιστοσελίδα www.presspublica.gr (όποτε έχετε χρόνο και διάθεση να την
επισκέπτεστε). Η δεκάδα των σχολίων στην βασική “πηγή” είναι αρκούντος
αντιπροσωπευτική, δίνοντάς μας τη δυνατότητα μιας αξιολόγησης που – προσωπική
άποψη όπως όλες (πρέπει να είναι) άλλωστε – την θεωρούμε χρήσιμη.
Εκκινούμε από ένα
σχόλιο που εκκινεί από την παράθεση αποσπάσματος του δημοσιεύματος. Του
ακόλουθου: Προκειμένου να αποφύγει την δίωξη με ότι αυτή ενδεχομένως συνεπάγεται
(εκδίωξη από την εταιρία, αφαίρεση της άδειας εργασίας), μπορεί να μετάσχει
στην επόμενη παράσταση ανθρώπινου ζωολογικού κήπου ως special guest star στον
ειδικά γι’ αυτόν διαμορφωμένο ρόλο του “ιδανικού παραδείγματος προς αποφυγήν”. Έπεται
η θέση επ’ αυτού του σχολιαστή: Εξαιρετική
ιδέα. Κι αν δε δεχτεί τότε να κινηθούν οι διαδικασίες.
Είναι περιττό να
γράψουμε ότι συμφωνούμε με το σχόλιο διότι δε θα μπορούσε να συμβαίνει
διαφορετικά μιας και η ιδέα που χαρακτηρίζει ως εξαιρετική ήταν δική μας ιδέα.
Όμως δεν είναι διόλου περιττό να προσθέσουμε ότι είναι το μόνο σχόλιο της
δεκάδας (και από τα ελάχιστα μεταξύ των εκατοντάδων) που αποδεικνύει αληθώς
προοδευτικό τρόπο σκέψης. Και τούτο όχι
βέβαια, αυτό δα μας έλειπε, επειδή ο σχολιαστής ευγενώς χαρακτηρίζει την ιδέα
(μας) εξαιρετική. Αλλά επειδή ο τρόπος σχολιασμού του αποπνέει την στοιχειώδη
εκείνη ευγένεια που οφείλει by the book
να χαρακτηρίζει τον αληθώς προοδευτικό τρόπο σκέψης.
Ακολουθεί ο κυρίως όγκος, το πνεύμα της συντριπτικής πλειοψηφίας:
Ακολουθεί ο κυρίως όγκος, το πνεύμα της συντριπτικής πλειοψηφίας:
Πάρτε του την άδεια. Είναι πολύ κακός
άνθρωπος. Καμιά χάρη, κανένα έλεος στους φασίστες. Είναι κτηνάνθρωπος. Του
πρέπει δημόσια διαπόμπευση! Σε περίπτωση μη εξόντωσής του με τα νόμιμα μέσα –
το διαβάσαμε και αυτό – κάτι το ύποπτο “τρέχει” με το δημοσίευμα που
γνωστοποίησε το συμβάν. Σε απλά ελληνικά, αφού δεν θεωρείτε αυτονόητη την
ανάγκη εξόντωσης του “κακού” αυτού ανθρώπου δεν μπορεί παρά να μας κοροϊδεύετε.
Όσοι και όσες έχουν
εθιστεί σε ρόλο “καλού” που αναγνωρίζει τη καλοσύνη του μέσα από τον εντοπισμό
των “κακών” και κατόπιν ζητά να την πιστοποιήσει μέσα από την δια βοής εξόντωση
τους, ας το προσέξουν. Συνιστούν by the book
το διαλεκτικό αντίθετο κάθε αρχής και τρόπου που ορίζει την προοδευτική σκέψη.
Συνιστούν by the book
το συγγενικό συμπλήρωμα του “κακού” από το οποίο και μόνο τροφοδοτούνται και το
οποίο και μόνο τροφοδοτούν.
Η έννοια της δεύτερης ευκαιρίας που προτείνεται για τον “κακό” οδηγό taxi δεν έχει τον χαρακτήρα της χριστιανικής
άφεσης των αμαρτιών του η οποία είναι αθωωτική μεταφυσικά του κάθε εγκλήματος,
αλλά αυτόν της προοδευτικής δυνατότητας να μπορέσει να συνειδητοποιήσει το
λάθος του και με τον δέοντα απελευθερωτικό – παραστατικό τρόπο να “δηλώσει”
αυτή τη συνειδητοποίηση ως τη νέα του κοινωνική. Διότι η αληθώς προοδευτική
σκέψη δεν είναι άνωθεν επιβεβλημένος κώδικας τιμωρίας που ζητά πιστοποιητικά “προς
αποφυγήν”, αντίθετα, είναι η με κάθε τρόπο ενεργοποίηση της δυνατότητας των
ανθρώπων να προοδεύουν, δηλαδή να έρχονται διαρκώς εγγύτερα στην κοινωνική
συνείδηση του εαυτού. Κοντολογίς, η προοδευτική σκέψη (διαδρομή) εκκινεί από το
“προσωπικό” και απολήγει στο “κοινωνικό”, δεν αρχίζει και τελειώνει στο “ατομικό”
αναζητώντας πιστοποιητικά του κακού “προς αποφυγήν” σε όλους τους “άλλους”.
Ο εκλεκτός κοινωνιολόγος Α. Κουζέλης, έχοντας πλήρη επίγνωση των συντριπτικών
στοιχείων (μάρτυρες, απροκάλυπτα ρατσιστική στάση και συμπεριφορά) του οδηγού taxi που τον προσέβαλε, ήταν αυτός που προλαμβάνοντάς μας εξέφρασε την άποψη
ότι του πρέπει δεύτερη ευκαιρία στο όνομα της πολύ “κακιάς στιγμής” η
πιθανότητα της οποίας – ιδιαίτερα στους οριακούς νεοελληνικούς καιρούς – είναι
αυξημένη. Επίδειξη ανωτερότητας εκ του ασφαλούς; Όχι βέβαια, δεν πρόκειται περί
αυτού. Πρόκειται αποκλειστικά και μόνο περί της βαθιά προοδευτικής σκέψης ενός
αληθώς προοδευτικού ανθρώπου.
Αντιληπτό;



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου