Τι πραγματικά είναι και τι αληθινά σημαίνει Λεβέντης: Μια έντιμη αναζήτηση, στηριγμένη σε στοιχεία, απαλλαγμένη από φόβους και πάθη

Οι Τούρκοι ιστορικοί ονόμαζαν levend (λεβέντες) τους επαγγελματίες ή μισθοφόρους ναυτικούς, τους κουρσάρους, γενικά τους θαλασσινούς. Για την τουρκική λέξη το Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (Τριανταφυλλίδη) αναφέρει ότι είναι περσικής καταγωγής (lawand: νέος, ανδρείος). Αντίθετα, το Ετυμολογικό Λεξικό του  Ανδριώτη καθώς και το λεξικό Μπαμπινιώτη ισχυρίζονται ότι η λέξη Λεβέντης προέρχεται από την ιταλική leventi (σώμα ναυτών από την Ανατολή, levante).

Η διαδικτυακή αναζήτηση μας κόμισε κάμποσες ενδιαφέρουσες πληροφορίες για την λέξη Λεβέντης που καταγράφεται ως μια από τις πρωταγωνίστριες των ελληνικών καιρών που έρχονται, χρέος μας να τις μοιραστούμε μαζί μας ώστε να είστε έγκαιρα ενημερωμένοι. Lavand: Νέος, τσαχπίνης, ερωτύλος (στην περσική), όσοι αρέσκεστε στα πικάντικα και προσπερνάτε τα λεγόμενα “σοβαρά νέα” κρατήστε και αυτή την πληροφορία περί της καταγωγής, μπορεί να αποδειχτεί χρήσιμη έως και κρίσιμη...

Επιστροφή στα “σοβαρά” που (δεν μπορεί παρά να) αφορούν την μεγάλη πλειοψηφία των αναγνωστών μας: Κατά μια άλλη εκδοχή η λέξη Λεβέντης προέρχεται από την λατινική λέξη levis (ελαφρός) συνοδευόμενη από τη λέξη milites (στρατιώτης). Οι ελαφροί (δηλαδή οι ελαφρά οπλισμένοι) στρατιώτες χρησιμοποιούνταν καταρχάς στο Βυζάντιο και αργότερα από τους Τούρκους και τους Ενετούς (πιθανώς και άλλους)  που στρατολογούσαν μισθοφόρους (ιππείς, ναυτικούς, πεζούς) από την πρώην Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Από εκεί και το πέρασμα της λέξης ως levend (λεβέντης) στην τουρκική γλώσσα.

Καλές και άγιες οι εκδοχές περί της καταγωγής, αλλά ως εδώ. Υπεράνω όλων η Ελλάδα και τα Ελληνικά, όπου ως Λεβέντης απλά και ξεκάθαρα ορίζεται “ο άντρας που έχει αρετές όπως θάρρος και ειλικρίνεια και αντιμετωπίζει τις δυσκολίες και τους κινδύνους”. Η λέξη έχει και την θηλυκή εκδοχή της, η γυναίκα που φέρει τα αντίστοιχα του Λεβέντη χαρακτηριστικά ονομάζεται λεβέντισσα.

Μετά το λεκτικό ανδρόγυνο, ας ρίξουμε μια ματιά και στις συγγενείς λέξεις. Απαριθμούνται οι κάτωθι: Λεβεντάνθρωπος, λεβεντιά, λεβέντικα, λεβέντικος, λεβεντογέννα, λεβεντόγερος, λεβεντόγρια, λεβεντογυναίκα, λεβεντόκορμος, λεβεντομάνα, λεβεντονιά, λεβεντονιός, λεβεντόπαιδο, λεβεντοπνίχτρα, και, τέλος, λεβεντομαλάκας.

Δημοφιλέστερη περί Λεβέντη παροιμία, θυμοσοφία: Της φυλακής τα σίδερα είναι για τους λεβέντες. Παραπέμπει στο ενδεχόμενο τίμημα της ριψοκίνδυνης φύσης. Υπό αυτή την έννοια ο Λεβέντης δεν δειλιάζει έναντι κανενός κινδύνου ή απειλής, ακόμα και της φυλάκισης, εν δυνάμει μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι (ακόμα και) για τα σίδερα.