Ευθεία, μετωπική παρέμβαση στις επικείμενες ελληνικές εκλογές

Υποκύψαμε στον πειρασμό ευθείας παρέμβασης στις επικείμενες νεοελληνικές εκλογές. Δεν καταφέρουμε να αντέξουμε. Απολογούμαστε ταπεινά.

Δεν θα υποδείξουμε προφανώς πρόσωπα ή ιδέες από τα ανακυκλωνόμενα και ανακυκλωνόμενες παντός καιρού στο όνομα (πάντοτε) της επιτακτικής ανάγκης των καιρών και των καταλληλότερων να την εκπροσωπήσουν.  Θα αρκεστούμε σε μια ευθεία παρέμβαση επί της αρχής.

Ελάχιστος ο κόπος, εύκολο το έργο μας. Για τύχη μας καλή, ανάμεσα στα βιβλία που κοσμούν την βιβλιοθήκη του Εγκώμιου Πολιτιστικού Κέντρου περιλαμβάνεται το γλυκύτατο και εύπεπτο Εγχειρίδιο Βλακείας. Σελίδα 54, αντιγράφουμε:

 Η βλακεία είναι κοινός τόπος συνάντησης των ανθρώπων. Κανείς δεν εξαιρείται: “Αμαρτάνει τοι και σοφού σοφότερος”.

Μόνο που ο μυαλωμένος την πατάει κατ’ εξαίρεση και όχι κατ’ εξακολούθηση. Διαπράττει την ανοησία, σχεδόν εις γνώση του, υποκύπτοντας στο ξύπνημα κάποιου βαθύτερου ενστίκτου, μιας έντονης παρόρμησης που καπελώνει το μυαλό και το εκτροχιάζει. Κάπως σαν το χελιδόνι που το αποδημητικό του ένστικτο αποδεικνύεται ισχυρότερο ακόμα και αυτού του μητρικού φίλτρου: όταν έρθει η στιγμή της αποδημίας δεν μπορεί να αντισταθεί και ακολουθεί τα άλλα χελιδόνια εγκαταλείποντας τα μικρά του που δεν μπορούν ακόμα να πετάξουν να πεθάνουν στη φωλιά από ασιτία.

Μα αν ο ευφυής είναι όντως ευφυής έχει τη σύνεση να μην την πατήσει ξανά, τουλάχιστον στο ίδιο θέμα. Γι’ αυτό οι λογοκρατούμενοι αρχαίοι δεν έπαιρναν κεφάλια με την πρώτη, έκαναν τα στραβά μάτια και περίμεναν. Βέβαια, αν συνέχιζες τις μπαρούφες απτόητος, σε κατέτασσαν εκεί όπου πράγματι ανήκεις: “Δις εξαμαρτείν ταυτόν ουκ ανδρός σοφού” και κάτι χειρότερο, πολύ χειρότερο…

*Μετά την απομάκρυνση από το ταμείο ουδέν λάθος αναγνωρίζεται…