"Από μηχανής θεός" γάτα γλυκιά και άκρως χειραφετημένη υπερασπίζεται επίμονα το δικαίωμα ύπαρξης μιας "κυνηγημένης" αναπηρικής θέσης στάθμευσης

Η “αναπηρική” θέση στάθμευσης της φωτογραφίας μας είναι μια από τις πιο αδικημένες, τις πιο κυνηγημένες, στην Κύπρο αν όχι στην Ευρώπη ολόκληρη. Το δικαίωμα της να υπάρχει, αμφισβητήθηκε έντονα, καταπατήθηκε βίαια, από την πρώτη στιγμή της ύπαρξής της.

Συγκρότημα κατοικιών ΝΤΑΛΙΑ, ευρύτερη περιοχή Λευκωσίας. Επικεφαλής της εκστρατείας ενάντια στην “θέση”, στο δικαίωμά της να υπάρχει, μια δασκάλα. Μια δασκάλα, για την οποία θα υπέθετε κανείς λόγω εκπαιδευτικής εμπειρίας ότι αν μη τι άλλο θα ήταν στοιχειωδώς εξοικειωμένη με την έννοια (ανάγκη και δικαίωμα) της ισότιμης συνύπαρξης. Απέναντί της, ταγμένο στην υπεράσπιση του δικαιώματος της θέσης να υπάρχει, ένα γλυκύτατο μεσήλικο ζευγάρι. Σθεναρή η αντίσταση, επίμονες οι προσπάθειες, όμως όλοι οι άλλοι (όχι μόνοι οι ένοικοι και οι ιδιοκτήτες αλλά και οι του δήμου αρμόδιες αρχές) προκλητικά ουδέτεροι, αδιάφοροι. Και, ως γνωστόν, σε περιπτώσεις όπως αυτή, η ουδετερότητα και αδιαφορία πάντα λειτουργεί υπέρ του αδίκου. Η θέση από όλους καταπατάται, οι υπερασπιστές του δικαίου της απομένουν μόνοι με το δίκιο τους.

Μόνοι τους; Ολομόναχοι; Στα σίγουρα ναι, πλην της σπάνιας περίπτωσης που υπέρ δικαίου παρεμβαίνει από μηχανής θεός. Ο οποίος, μπορεί μεν να μην επαναφέρει στη ζωή το δίκαιο από την πρώτη στιγμή της παρέμβασής του, όμως (ΚΑΝΟΝΑΣ) κάνει δύσκολη τη ζωή στο άδικο, ή αλλιώς, δεν του επιτρέπει να απολαμβάνει ανεμπόδιστα τα “κέρδη” της επικράτησής του.

Σε ρόλο από μηχανής θεού στην συγκεκριμένη (σπάνια) περίπτωση, η γάτα της φωτογραφίας μας (ανήκει στο ζευγάρι των υπερασπιστών) καταλαμβάνει εδώ και μερικές μέρες την αναπηρική θέση τις λεγόμενες ώρες της αιχμής και δεν “το κουνάει” όσο και αν οι καταπατητές με κάθε δυνατό τρόπο (φωνές, απειλές, γλύκες, κορναρίσματα) προσπαθούν να τη μεταπείσουν. Να τολμήσει άραγε κανείς από αυτούς – η δασκάλα του συγκροτήματος για παράδειγμα – να στερήσει ΚΑΙ από τον από μηχανής θεό το δικαίωμα στην ύπαρξη; Δεν το νομίζουμε! Διότι: Σε κοινωνίες όπως η Κυπριακή, μπορεί μεν ο σεβασμός στα θεμελιώδη των ανθρώπων με αναπηρία (και όχι μόνο) δικαιώματα να είναι ακόμα “γράμμα κενό περιεχομένου”, πλην όμως η βαθύτατη εκτίμηση στην Ελληνική Μυθολογία (και τα σημαίνοντά της) δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί ως αδιαμφισβήτητη…