ΟΧΙ στην βία κατά των γυναικών! (μια φωτογραφία όσα χίλιες λέξεις, όμως στο ελάχιστο δεν αρκεί)

Μια φωτογραφία (σημαίνει όσα) χίλιες λέξεις…

Η φράση έχει δημοσιογραφική προέλευση. Με αυτή την έννοια, υποτίθεται ότι αφορά κατά μείζονα λόγο ντοκουμέντα του φωτογραφικού φακού, δηλαδή, στιγμιότυπα που “αιχμαλώτισε” ο φωτογραφικός φακός τα οποία φωτίζουν την αλήθεια γεγονότων με τον πλέον αδιάψευστο τρόπο. Υποτίθεται…

Η εικόνα που επιλέγεται για μια εκστρατεία, μια καμπάνια, δεν υπόκειται στην φράση – κανόνα που αποδίδει τη σημασία της δημοσιογραφικής φωτογραφίας. Διότι, ακόμα και αν η βάση της επιλεγείσας εκστρατευτικής εικόνας είναι μια φωτογραφία, τούτη δεν έχει την ισχύ ντοκουμέντου. Υποτίθεται…

Οι υποθέσεις δεν είναι παρά συμβάσεις. Στην πραγματικότητα, μόνο οι εμπνευσμένες φωτογραφίες που επιλέγονται για μια εκστρατεία αποδίδουν το νόημα της φράσης “μια φωτογραφία χίλιες λέξεις”. Ακριβέστερα, είναι οι μόνες που διεκδικούν στην ουσία του να το αποδώσουν. Είτε είναι αυθεντικές είτε είναι “δημιουργικές”. Είναι οι μόνες που διεκδικούν να το αποδώσουν διότι ακριβώς αυτός ο λόγος – να σημαίνουν όσα χίλιες λέξεις – είναι ο λόγος που της δημιούργησε. Ο λόγος της ύπαρξής τους.

Μια φωτογραφία (σημαίνει όσα) χίλιες λέξεις…

Ακριβέστερη περίπτωση ολοκληρωτικής ισχύος του φωτογραφικού κανόνα από αυτήν που στο παρόν κείμενο φιλοξενούμε – πρόκειται για εικονογράφηση της επιτροπής για θέματα φύλου και ισότητας του ΑΠΘ – δεν έχουμε καταφέρει στις αναζητήσεις μας να εντοπίσουμε.

Οι χίλιες λέξεις που δεν λέει αλλά σημαίνει η φωτογραφία, είναι οι χίλιες επί χιλιάδων περιπτώσεων σιωπής, οι χίλιες επί χιλιάδες περιπτώσεις υποταγής στον άγραφο νόμο της συνενοχής που διαιωνίζει το έγκλημα. Είναι οι χίλιες επί χιλιάδων περιπτώσεων λέξεις που δεν ειπώθηκαν, δεν ακούστηκαν, δεν έγιναν τείχος άμυνας προληπτικής ή και κατασταλτικής ενάντια στο έγκλημα. Αυτές τις χίλιες για καθεμιά από τις χιλιάδες περιπτώσεις λέξεις σημαίνει η φωτογραφία.

Πολλαπλασιασμός! Αυτή την αριθμητική πράξη αποδίδει η φράση – κανόνας περί της “δύναμης της εικόνας”. Την κοινωνική δύναμη αυτής της αριθμητικής πράξης διεκδικούν να ενεργοποιήσουν οι εμπνευστές, την δυναμική του πολλαπλασιασμού και όχι, γενικά και αόριστα, της εικόνας. Να ακουστούν οι χίλιες επί χιλιάδων περιπτώσεων λέξεις που δεν ειπώθηκαν, δεν ακούστηκαν, να ορθωθεί τείχος άμυνας προληπτικής ή και κατασταλτικής ενάντια στο έγκλημα.

Στις κοινωνίες μας της εικόνας η σχέση με τη δύναμή Της έχει τα χαρακτηριστικά υποταγής, εθισμού. Η δύναμη της εικόνας καθαυτή απολήγει να υποκαθιστά την δύναμη του πολλαπλασιασμού (της σημασίας της), να μεταλλάσσει την κοινωνική δυναμική σε “εικονική”. Αντί αυτού: Οι χίλιες λέξεις που η φωτογραφία σε διαρκή χρόνο σημαίνει, πρέπει από χιλιάδες επί χιλιάδων και για χιλιάδες περιπτώσεις, στην πραγματική ζωή και σε διαρκή παρόντα χρόνο να λέγονται…

Μια φωτογραφία (μπορεί να σημαίνει όσα) χίλιες λέξεις… 

       

Αρκεί να είναι η εμπνευσμένη που το κείμενό μας φιλοξενεί ή κάποια με τα αντίστοιχα χαρακτηριστικά. Και υπό την αναγκαία προϋπόθεση, οι χίλιες λέξεις για την καθεμιά από τις χιλιάδες περιπτώσεις, να αρχίσουν να δραπετεύουν από το εικονογραφικό κάδρο και να εφορμούν υψώνοντας τείχη προοδευτικής άμυνας στο πεδίο της πραγματικής ζωής.