Refugees NO welcome - Refugees go home: Το πανό με το συγκεκριμένο περιεχόμενο που αναρτήθηκε από οπαδούς της
Κυπριακής ποδοσφαιρικής ομάδας ΑΠΟΕΛ αποδοκιμάστηκε κατόπιν (της ποδοσφαιρικής)
εορτής από το σύνολο σχεδόν των φορέων δημοσίου λόγου της μικρής και
μοιρασμένης νησιωτικής χώρας. Γράφτηκαν κάποια πράγματα περί του “προσβλητικού”
της ανάρτησης σε ότι αφορά τις πανανθρώπινες αξίες του πολιτισμού και της
φιλοξενίας. Ξεδιπλώθηκαν, επίσης, κάμποσες “εκθέσεις ιδεών” οι οποίες
στηλίτευαν (ωραία λέξη, συμφωνείτε;) τον ρατσισμό, συναγωνιζόμενες σε επίθετα
και χαρακτηρισμούς που “αναδείκνυαν” την απαξία του “φαινομένου”. Ουκ ολίγες
ήταν οι προσεγγίσεις που είχαν ως σημείο αναφοράς τους την προσβολή της
διεθνούς εικόνας της χώρας ως σύγχρονης ευρωπαϊκής.
Σχεδόν όλες οι περί
του θέματος δημόσιες γραφές περιείχαν μικρή ή μεγαλύτερη αναφορά στην ιστορικά
πρόσφατη Κυπριακή προσφυγική εμπειρία, πάντα σε συνδυασμό με την τρέχουσα
συγκυρία που “θέλει” την προοπτική επανένωσης του τόπου εντονότερη από ποτέ.
Κατά κανόνα, τέλος, διατυπώθηκε η άποψη περί πολύ μικρής “μειοψηφίας
ανεγκέφαλων” που εξέθεσε τη νοήμονα πλειοψηφία, με την αναγκαία πρόσθετη
επισήμανση της ανάγκης απομόνωσής της προς αποφυγή επανάληψης της συνολικής “έκθεσης”.
Ο τελευταίος κανόνας είχε και τις εξαιρέσεις του – αυτούς και αυτές που δεν
εκτίμησαν ως “πολύ μικρή” την μειοψηφία αλλά ως “αξιοσημείωτη” – όμως δεν ήταν
παρά … οι εξαιρέσεις του.
Αυτά περί της
ύστερης, κατόπιν εορτής, δημόσιας γραφής, αυτά περί της θεωρίας. Στην πράξη, το
βέβαιο είναι ότι η χαρακτηρισθείσα ως “μειοψηφία ανεγκέφαλων” στο ελάχιστο δεν
αποδοκιμάστηκε από τη νοήμονα πλειοψηφία της κερκίδας σε παρόντα χρόνο, δηλαδή
κατά την δίωρη διάρκεια του ποδοσφαιρικού αγώνα όπου το “μήνυμα” της ήταν
αναρτημένο και ορατό σε χιλιάδες μάτια, είτε ζωντανά είτε μέσω τηλεοπτικής οθόνης.
Το οποίον, μοιάζει να είναι υποστηρικτικό της λογικής όσων διαφώνησαν με την
άποψη περί πολύ μικρής μειοψηφίας ανεγκέφαλων, πλην όμως, επιτρέψτε μας να
ισχυριστούμε ότι δεν είναι αυτό το μείζον.
Προχωρώντας στον
κοντινό ύστερο χρόνο διαπιστώνουμε ότι η παραμικρή έμπρακτη συνέπεια δεν
επιβλήθηκε στους αυτουργούς της περίπου καθολικά αποδοκιμασθείσας ενέργειας.
Δεν αποδοκιμάστηκαν καν από την ποδοσφαιρική ανώνυμη εταιρεία της οποίας
αυτό-προσδιορίζονται ως “ηρωικοί οπαδοί”. Η εταιρεία τους αντιμετώπισε ως “παραδοσιακούς
πελάτες” που έχουν κάθε δικαίωμα να λαμβάνουν την όποια θέση (καθήμενοι στη
θέση της κερκίδας του γηπέδου όπου προσφέρει αθλητικό θέαμα η ποδοσφαιρική
ομάδα της) αυτοί πρεσβεύουν, ενστερνιζόμενη την παραδοσιακή της αγοράς άποψη “ο
πελάτης έχει πάντα δίκιο”. Περί της συγκεκριμένης παραδοσιακής στάσης της
ποδοσφαιρικής ανώνυμης εταιρείας υπήρξαν κάποια (λίγα) επικριτικά δημόσια
σχόλια που καταλόγιζαν ανευθυνότητα και/ή επιπολαιότητα, αυτό ήταν το
αντιπαραθετικό όλον. Όμως ούτε και αυτό, επιτρέψτε μας να ισχυριστούμε, δεν
είναι το μείζον.
Ποιο άραγε είναι
αυτό το “καταραμένο” το μείζον που διαρκώς το φλερτάρουμε μα ακόμα δεν το
ακουμπάμε; Ιδού:
Η βαθιά αντίδραση,
με επίκεντρο την διεθνή έξαρση του “προσφυγικού” στην μικρή και μοιρασμένη
ευρωπαϊκή Κύπρο ξανά εκφράστηκε. Στην πράξη. Προς τα έξω! Όχι μόνο με την
ανάρτηση του πανό στην ποδοσφαιρική κερκίδα αλλά και με τις αδιανόητες για μια
φερόμενη ως συμμέτοχο του ευρωπαϊκού κεκτημένου χώρα αρμόδιες δηλώσεις κορυφαίου
υπουργού περί προτιμητέων προσφύγων χριστιανικού θρησκεύματος.
Αυτό που διόλου
στην πράξη δεν εκφράστηκε, παρά μόνο ξανά μανά διακινήθηκε στην συνηθισμένη
Κυπριακού τύπου ανακυκλωνόμενη διαμάχη, αυτό που για (μια ακόμα φορά)
εξαντλήθηκε στην αφόρητη και ανώδυνη “εντός τειχών” θεωρία, ήταν η πραγματική αντίδραση
στην αντίδραση, το μόνο πραγματικό (και όχι θεωρητικό) εφαλτήριο προόδου. Επί
ίσοις όροις. Στην πράξη. Προς τα έξω!
Ακόμα πιο λιανά:
Φασίστες, ρατσιστές, “πυροβολημένοι” εθνικόφρονες, δεν υπάρχουν μόνο στην Κύπρο
ή στην Ελλάδα αλλά σε όλες τις χώρες της Ευρώπης και του κόσμου. Υπάρχουν
κάμποσοι και σε χώρες όπως η Γερμανία, η Ιταλία, η Ισπανία, η Αγγλία και άλλες,
όπου στις ποδοσφαιρικές κερκίδες δέσποσαν τις τελευταίες εβδομάδες πανό με το
τιμητικό για τον άνθρωπο και τον πολιτισμό του περιεχόμενο Refugees Welcome. Στο νου των ανθρώπων που τα ετοίμασαν και
τα ανάρτησαν – να είστε βέβαιοι γι’ αυτό – πέραν της αυτονόητης ανάγκης να
εκφραστεί/αναγνωριστεί συλλογικά η οφειλή αν μη τι άλλο της ανθρωπιάς και
αλληλεγγύης έναντι του συνανθρώπου που πέρασε χίλια μύρια κύματα για να
επιβιώσει, ήταν φωλιασμένη και η ανάγκη διαβεβαίωσης του πρόσφυγα συνανθρώπου
ότι ο φασίστας και/ή ο ρατσιστής στον τόπο που προσφεύγει είναι πολύ μικρή
μειοψηφία. Δεν θα υπήρχε λόγος για να εκφραστεί συλλογικά και έμπρακτα το
αυτονόητο της ανθρώπινης αλληλεγγύης και του πολιτισμού – σκεφτείτε το λιγάκι
διάολε – αν δεν υπήρχαν (και σε αυτές τις χώρες) οι φασίστες και/ή ρατσιστές
που φέρονται ότι “διεκδικούν” έμπρακτα να το αμφισβητήσουν.
Άρα; Τι θα σήμαινε
στην πράξη η συλλογική αντίδραση έναντι της αντίδρασης (και) στην Κύπρο; Πόσο
μάλλον στην Κύπρο όπου η βαθιά αντίδραση έσπευσε αναιδώς και χυδαία να δράσει
πρώτη στην πράξη προβάλλοντας μηνύματα προσβλητικά και επιδιώκοντας να
καταλάβει και αναδείξει ως “συλλογική” μια άθλια ρατσιστική “θέση” την οποία,
μάλιστα, περίπου οι πάντες κατόπιν νοήμονες φορείς δημόσιου λόγου αξιολόγησαν
ως “μειοψηφική ανεγκέφαλων”; Δεν θα έπρεπε να σημαίνει και πολλά πανό, δεκάδες
πανό με το μήνυμα Refugees Welcome αν όχι Refugees you are very Welcome, σε όλα τα άλλα – πλην αυτού που “στεγάζει”
τις προσπάθειες της ποδοσφαιρικής ομάδας ΑΠΟΕΛ – ποδοσφαιρικά στάδια της χώρας;
Έστω από τις κερκίδες φιλάθλων των ποδοσφαιρικών ομάδων που εκ της σύστασής
τους (κομμάτι της Κυπριακής ιδιαιτερότητας αυτό, δεχτείτε το ως το γράφουμε
εσείς που δεν ξέρετε) δηλώνουν προοδευτικές;
ΚΑΝΟΝΑΣ: Το μείζον δεν έγκειται στα αισχρά και αδιανόητα που πράττουν οι διαταραγμένοι εθνικόφρονες, ρατσιστές και/ή φασίστες. Έγκειται σε αυτά που ΔΕΝ πράττουν οι φερόμενοι ως στοιχειωδώς προοδευτικοί άνθρωποι, η λεγόμενη δημοκρατική πλειοψηφία.





Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου