Ο αντιφασιστικός αγώνας δεν γίνεται με social events πεφωτισμένων "εκλεκτών": Ένα βιβλίο-διήμερο (Εγκώμιο Πολιτιστικό Κέντρο, εντός του πρώτου δεκαημέρου του Δεκεμβρίου) αφιερωμένο σε όσους μπορούν να κατανοούν τα "στοιχειώδη"

Είμαι πεπεισμένος ότι η επιβίωση της Χρυσής Αυγής οφείλεται κυρίως στην ανευθυνότητα με την οποία την αντιμετωπίζουν άτομα και οργανώσεις που φέρουν – ή διαγκωνίζονται για να αναλάβουν την ευθύνη της αντιμετώπισής της…

Σχόλιο δικό μας (συνδετικό): “Για τη ναζιστική ακροδεξιά και την πολιτική καθημερινότητα στην εποχή της κρίσης”, συγγραφέας Γιώργος Τσιάκαλος, εκδόσεις ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ. Λεπτομερειακή παρουσίαση του ωραιότατου βιβλίου και σε βάθος συζήτηση με την παρουσία/ συμμετοχή και του συγγραφέα, στο Εγκώμιο Πολιτιστικό Κέντρο, το πρώτο δεκαήμερο του Δεκεμβρίου. Για την ακριβή ημερομηνία και ώρα θα σας ενημερώσουμε εντός των προσεχών ημερών. Προς το παρόν πάρτε μια καλή μικρή ιδέα όχι μόνο για το τι αλλά και το πώς θα το συζητήσουμε, με ποια σημεία αναφοράς. 

Συνεχίζουμε από εκεί που μείναμε…

… Στο πλαίσιο αυτό (σ.σ. της ανευθυνότητας) βλέπουμε:

*Μια κυβέρνηση (σ.σ. το κείμενο από το οποίο αντιγράφουμε και περιλαμβάνεται στο βιβλίο γράφτηκε 11 Απριλίου 2014 επί κυβερνήσεως με κορμό το κόμμα ΝΔ και το κόμμα ΣΥΡΙΖΑ σε ρόλο αξιωματικής αντιπολίτευσης), που, έστω και αργά, αποδέχτηκε να παραπέμψει τη Χρυσή Αυγή στη Δικαιοσύνη, να αποδεικνύεται ότι διατηρούσε διαύλους επικοινωνίας μαζί της, να απολογείται απέναντί της και να γίνεται έρμαιο των αποκαλύψεων και – γιατί όχι; - και εκβιασμών της.

*Ένα αντιπολιτευόμενο κόμμα που χαρακτηρίζει τη Χρυσή Αυγή ναζιστική να αποδέχεται τη βοήθειά της σε κοινοβουλευτικές πρωτοβουλίες και να θεωρεί πλήγμα για τη Δημοκρατία (!) την “αλλοίωση των συσχετισμών στη Βουλή” εξαιτίας της αδυναμίας συμμετοχής των φυλακισμένων ναζιστών στις ψηφοφορίες.

*Μια αξιωματική αντιπολίτευση να αποδέχεται αναντίρρητα στους κόλπους της απόψεις σχετικές με τον χαρακτήρα της Χρυσής Αυγής και τον τρόπο αντιμετώπισής της οι οποίες διόλου δεν ταιριάζουν στην αντιφασιστική παράδοση που – η πλειονότητα του κόσμου της δεν το ξεχνά! – αποτελεί το λίκνο της.

Μ’ αυτό το πολιτικό σκηνικό δεν είναι να απορεί κανείς που για ορισμένους “ανθρώπους των γραμμάτων” ο αντιφασιστικός διαλογισμός αποτελεί σήμερα κυρίως ευκαιρία κοινωνικής και πολιτικής προβολής, πεδίο επίδειξης γνώσεων, υποκατάστατο πολιτικής πράξης. Και συχνά είναι συναντήσεις “πεφωτισμένων” με φανερή την περιφρόνηση γι’ αυτούς τους “φτωχούς και αγράμματους”, που, ενάντια στα πραγματικά συμφέροντά τους, γίνονται θύματα προσεταιρισμού των χρυσαυγιτών.

Η αλήθεια όμως είναι ότι για κάθε θύμα της ναζιστικής αγυρτείας – αγράμματο, φτωχό ή άπειρο νέο – υπεύθυνοι είμαστε εμείς, που είχαμε τη δυνατότητα να γνωρίζουμε, π.χ., όλα όσα συνέλεξε για μας ο Γιόζεφ Βουλφ (σ.σ. τα έργα του αποτελούν πολυτιμότατη εισαγωγή στα κείμενα που θεμελίωσαν, νομιμοποίησαν και οδήγησαν σε επιτυχία τον αγύρτικο ναζιστικό λόγο), και να βρεθούμε έγκαιρα εκεί που δινόταν η μάχη, αλλά δεν το κάναμε. Μόνο με συναίσθηση αυτής της ευθύνης υπάρχει αντιφασιστικός αγώνας, και είναι νικηφόρος. Όλα τα άλλα αποτελούν κοινωνικά events των “εκλεκτών” αυτής της κοινωνίας, και γι’ αυτό χωρίς αποτέλεσμα.

Σχόλιο δικό μας (καταληκτικό): Ένα ακόμα social event στο Εγκώμιο Πολιτιστικό Κέντρο αρχές Δεκεμβρίου για να παραστήσουμε (και εμείς) τους μυημένους “εκλεκτούς”; Ούτε καν να περνάει απ’ το μυαλό σας κάτι τέτοιο, παραείμαστε εκλεκτοί άρα και εκλεκτικοί (στους φίλους μας και σε αυτά που παρουσιάζουμε) για να το … διαπράξουμε. Όσοι ανταποκριθείτε στην πρόσκλησή μας καλό είναι να έχετε κατά νου ότι θα έρθετε για να ακούσετε ώστε να μάθετε να σκέφτεστε, και όχι για να ρητορεύσετε ώστε να νομίσετε ότι ξέρετε.

Σε απλά λόγια: Όχι απλά και μόνο δεν θα πρόκειται για ένα ακόμα social event αλλά θα δοθεί και η απαραίτητη δυνατότητα - ώθηση σε όσους μπορούν έστω στοιχειωδώς να καταλάβουν, να αρχίσουν έστω στοιχειωδώς να καταλαβαίνουν γιατί τα social events στην κοινωνία των νεοελλήνων (και, κατά μείζονα λόγο, στην Κυπριακή κοινωνία) λειτουργούν τόσο πολύ επιτυχώς ως υποκατάστατα της πολιτικής πράξης. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, στο όνομα αυτής ακριβώς της ανάγκης, την επομένη της παρουσίασης/ συζήτησης του εξαιρετικού βιβλίου του Γ. Τσιάκαλου θα παρουσιαστεί συμπληρωματικά το σημαντικό βιβλίο – έρευνα (του E. Banfield) με θέμα/ τίτλο “Η ηθική βάση μιας καθυστερημένης κοινωνίας”, η κατανόηση του περιεχομένου του οποίου εξηγεί και διευκρινίζει – πιστέψτε μας – πολλά.