Μόνο η πίστη σώζει! Απελευθερωτική διαδρομή από την αρχαιοελληνική εποχή της εταιροκρατίας στα όσια και ιερά του ελληνοχριστιανικού σήμερα

Ξεχάστε για λίγο τα στερεότυπα περί της αρχαίας Ελλάδας. Για το καλό σας! Για να μπορέσετε χωρίς ενοχές να απολαύσετε τον ανήθικο εαυτό σας, ιδιαίτερα εσείς που θέλετε να πιστεύετε ότι κάποιο νήμα σας συνδέει με τους αρχαίους Έλληνες…

“Οι άνθρωποι κάνουν τα πάντα από φιληδονία ή από κερδομανία ή μανία για δόξα”: Ισοκράτης, σχετικά με το ηθικό επίπεδο των Ελλήνων εκείνης της εποχής. 

Είχε δίκιο! Ας πάρουμε τη θρασύτητα με την οποία οι κηδεμόνες του Δημοσθένη, οι καλύτεροι φίλοι του πατέρα του, του έκλεψαν την κληρονομιά. Δεν είναι η υπόθεση καθαυτή που εντυπωσιάζει όσο το πόσο “αυτονόητα” έγινε η πράξη της εξαπάτησης. Το οποίον περίτρανα αποδεικνύει ότι ήταν πράξη ενταγμένη στην ημερήσια διάταξη.

Στην ημερήσια διάταξη ήταν και οι υποθέσεις κρατικής διαφθοράς/ δωροδοκίες, σχεδόν όλα τα δημόσια πρόσωπα ήταν μπλεγμένα σε κάποια τέτοια υπόθεση, ακόμα και ο ίδιος ο Δημοσθένης. Επίσης, ανθούσε ιδιαίτερα ο σφετερισμός, ή για την ακρίβεια η αρπαγή ολόκληρων κληρονομιών με πλαστογραφημένες διαθήκες, ψεύτικα χρέη, κλεψιγαμία, εικονικές υιοθεσίες, ως και την απροκάλυπτη ληστεία, την προσωπική κράτηση, τον εκβιασμό και τον φόνο.

Σε ότι αφορά τον σημαντικότερο όλων ερωτικό τομέα: Αναμφίβολα μπορούμε να χαρακτηρίσουμε την αρχαιοελληνική εποχή, ως εποχή της εταιροκρατίας. Γύρω από τις εταίρες δεν περιστρεφόταν μόνο ολόκληρη η κοινωνική ζωή αλλά και η τέχνη, η πολιτική, ακόμα και η θρησκεία. Τα πανέμορφα στήθη της Λαίδας από την Κόρινθο ήταν περιλάλητα σε ολόκληρη την Ελλάδα. Κι επειδή κάθε περιλάλητο στήθος δεν θα μπορούσε την εποχή εκείνη παρά να ταιριάζει με μια πολύ ιδιαίτερη και σπουδαία δίχως άλλο  περίπτωση, έτσι και για την περίπτωση της “κατόχου” του περιλάλητου συγκεκριμένου ήταν κυρίαρχη η άποψη ότι συνδύαζε ομορφιά και πνευματικότητα. Γι’ αυτό και η πολύ σπουδαία Κορίνθια εταίρα σχετιζόταν ερωτικά με τους δυο πιο πρωτότυπους της εποχής της φιλοσόφους, καθένας εκ των οποίων σηματοδοτούσε την καθεμία από τις δυο διαφορετικές πτυχές της δεδομένης της εταιρικής ποιότητας. Από τον πλούσιο Αρίστιππο η Λαίδα έπαιρνε για τις ερωτικές υπηρεσίες της λεφτά, ενώ στον φτωχό Διογένη δινόταν δωρεάν. 

Αν σε ότι αφορά την Λαίδα όλες οι πηγές συγκλίνουν στο ότι η αμοιβή παροχής σεξουαλικών υπηρεσιών ανερχόταν σε 10.000 δραχμές, για την εξίσου ποθητή Φρύνη – μοντέλο του Απελλή και του Πραξιτέλη – η αμοιβή ανά νύχτα ήταν εκατό φορές χαμηλότερη (100 δραχμές). Η απίστευτη διαφορά για ομοειδή υπηρεσία αντίστοιχης ποιότητας, ερμηνεύεται από τον διαφορετικό τρόπο εμπορικής διαχείρισης της πολύ σπουδαίας εταιρικής ιδιότητας. Σε αντίθεση με την μάλλον αδιάφορη για δημόσια προβολή συνάδελφό της που “δινόταν και δωρεάν” για πνευματικούς λόγους, η πολύ  φθηνότερη μεν αλλά και ουδέποτε τσάμπα Φρύνη είχε επιλέξει πιο προχωρημένες μεθόδους τροφοδότησης της υπεραξίας της. 

Για παράδειγμα, είχε προσφερθεί δωρεάν να ανοικοδομήσει τα τείχη της Θήβας, με αντάλλαγμα το χάραγμα πάνω τους του φιλάνθρωπου ονόματός της. Επίσης, εμφανιζόταν δημόσια γυμνή μόνο μια φορά τον χρόνο, στη γιορτή του Ποσειδώνα, όπου πρωταγωνιστώντας σε ένα εντυπωσιακότατο τελετουργικό εφορμούσε μέσα στα κύματα. Για αυτή την επαναλαμβανόμενη ανά έτος πράξη της δικάστηκε για ασέβεια, σε μια δίκη που μαγνήτισε την κοινή γνώμη. Λέγεται ότι ο φοβερός συνήγορός της Υπερείδης επέτυχε την φαινομενικά ακατόρθωτη αθώωσή της ξεγυμνώνοντας την και επιδεικνύοντας με ιδιαίτερα εντυπωσιακό/ βίαιο τρόπο την εντυπωσιακή ομορφιά της ενώπιον του δικαστηρίου. Με δεδομένα τα δικαστικά (και όχι μόνο) ήθη της εποχής αλλά και τον χαρακτήρα του ορκισμένου γλεντζέ Υπερείδη, η εκδοχή μόνο ως απίστευτη δεν αξιολογείται. Το βέβαιο είναι ότι ήταν πιστευτή σε ολόκληρη την αρχαιότητα.

Η πίστη πάντα έσωζε και πάντα θα σώζει! Πορευτείτε λοιπόν άφοβα στον δρόμο εκπλήρωσης των πλέον απόκρυφων ερωτικών φαντασιώσεών σας, σε τίποτε κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να βλάψει την ζωτικότερη όλων που αφορά την φερόμενη ως σχέση συγγένειας/ συνέχειας με τους αρχαίους προγόνους. Και αν κάποιοι από εσάς διατηρείτε ακόμα κάποιους ενδοιασμούς νιώθοντας κάπου μπερδεμένοι ανάμεσα στις αρχαιοελληνικές φαντασιώσεις σας και στις συγγενείς/ συνεχείς του “ελληνοχριστιανικού ιδεώδους”, μια βόλτα στη νεοελληνική θεατρική επιτυχία μακράς διάρκειας “Ο Άγιος Πρεβέζης και η παπαδιά” – παίζεται αυτές τις μέρες σε κεντρικές Κυπριακές σκηνές – αμέσως θα σας επαναφέρει…

   

*Από το σπουδαίο βιβλίο/ έρευνα “Πολιτιστική Ιστορία της Αρχαίας Ελλάδας” του ΕΓΚΟΝ ΦΡΙΝΤΕΛ (εκδόσεις ΤΟΠΟΣ) τα στοιχεία/ ίχνη της ανάρτησης. Όσοι είστε τελείως μα τελείως άπιστοι, σας περιμένουν – στη βιβλιοθήκη του Εγκώμιου – με την άνεσή σας να τα μελετήσετε…