Προκαλώντας ξανά και ξανά την ερωτική μέθεξη, διεκδικώντας ξανά και ξανά την καλλιτεχνική υφή του έρωτα: Ο νέος τρόπος - ξυλόγλυφη Έκθεση "μορφών και χρωμάτων" - του Ζήνωνα Σιερεπεκλή

“Με το ξύλο έχω ερωτική σχέση. Η μυρωδιά του μου προκαλεί πραγματική μέθεξη. Η αφή του μου φέρνει ρίγη που ανάλογα μόνο στο γυναικείο σώμα νιώθω. Γεννήθηκα μες στα ξύλα. Είχα την ευκαιρία, αφού ο πατέρας μου ήταν πελεκάνος, να αγκαλιάσω από πολύ μικρός αυτό το απίστευτα φιλικό και ερωτικό υλικό, να το νιώσω, να ακούσω τα βαθιά μυστικά του, να ψηλαφίσω τα νερά του, να χαϊδέψω τις νευρώσεις του, να δω και να διεισδύσω στα ανισότροπα μονοπάτια των ιδιοτροπιών του. Το ξύλο δεν είναι σαν την πέτρα ούτε σαν το μέταλλο. Το ξύλο έχει φιλότιμο, έχει μία ζέση που σου μιλάει “είμαι ζωντανό”. Η πέτρα είναι σκληρή, είναι κρύα. Στα κατάλοιπά της απάνω δεν θα μπορούσα ποτέ να κοιμηθώ. Ενώ στου ξύλου τα ροκανίδια, στο φυλλακούδι απάνω θα μπορούσα να λαξεύσω τα ομορφότερα όνειρα. Όταν δουλεύεις το ξύλο βρίσκεσαι σε καθεστώς ερωτισμού. Το αγκαλιάζεις, το γλύφεις, το χαϊδεύεις, το μυρίζεσαι, το κρατάς άλλοτε σφιχτά και άλλες φορές χαλαρά. Με το ξύλο γίνεσαι ένα, μπορείς να γίνεσαι ένα. Γιατί οι αντιστάσεις του είναι στα μέτρα τα ανθρώπινα …”

Οι ερωτικές σχέσεις αυτής της υφής – σαν αυτή που μας έχει εξομολογηθεί ο φίλος Ζήνωνας Σιερεπεκλής εδώ και δυο χρόνια (η παράγραφος που διαβάσατε είναι απόσπασμα από συνέντευξή του στις 22/12/2013) – όχι μόνο δεν απειλούνται από τον φθοροποιό χρόνο αλλά, αντίθετα, τροφοδοτούνται. Αν, βέβαια, είναι αληθινές, αν τα λόγια που τις εξομολογούν δεν είναι αιχμάλωτα της πεπερασμένης ανάγκης για πάση θυσία ζωτικές ψευδαισθήσεις αλλά αντανακλούν εκ βαθέων την υπέρτερη (ανάγκη) αιχμαλωσίας των αισθήσεων της ζωής.

Έτσι, αδιαμφισβήτητα, συμβαίνει με τον Ζ. Σιερεπεκλή. Όπου “αδιαμφισβήτητο” λογίζεται το “αυταπόδεικτο” και όπου “αυταπόδεικτο” δεν μπορεί να σημαίνει κάτι άλλο από την ακόρεστη ανάγκη για νέα ίχνη (δημιουργίας), για διαρκή έκθεση (των αισθήσεων), για ξανά και ξανά πρόκληση της (ερωτικής) μέθεξης. Αυτή είναι η υφή του έρωτα, αυτή είναι η υφή η βαθύτερη της τέχνης. 

Έτσι, αδιαμφισβήτητα, συμβαίνει με τον Ζ. Σιερεπεκλή, διότι τα διαλλείματα αποχής από την πρόκληση της μέθεξης συνοδεύονται πάντα από την συνάντηση μαζί της με έναν νέο τρόπο. Πάντα με έναν νέο τρόπο, αλλά και πάντα ιερά καθοδηγημένα από τον ίδιο – γι’ αυτό και αληθινό – ερωτικό κωδικό, ανυπόκριτα πιστά στο ίδιο ερωτικό καθεστώς: “Με το ξύλο έχω ερωτική σχέση – Όταν δουλεύεις το ξύλο βρίσκεσαι σε καθεστώς ερωτισμού”…  

Ο νέος τρόπος: Ξυλόγλυφη Έκθεση μορφών και χρωμάτων, 35 δημιουργήματα – ίχνη δημιουργικά, στον ακόρεστο και ατελείωτο δρόμο συνάντησης με την πρόκληση της ερωτικής μέθεξης. Στην γκαλερί ΓΚΛΟΡΙΑ (Λευκωσία), από τις 18 Δεκεμβρίου 2015 ως τις 7 Ιανουαρίου 2016. 10.30 ως 12.45 το πρωί και 17.30 ως 20.00 το βράδυ Δευτέρα έως Παρασκευή, 10.30 ως 12.45 (μόνο πρωινή δυνατότητα επίσκεψης) τα τρία Σάββατα εντός του διαστήματος της έκθεσης. Σημειώστε και το τηλέφωνο της γκαλερί (22762605) όσοι ενδιαφέρεστε για περισσότερες πληροφορίες, από εμάς αρκεστείτε στις πιο πάνω στοιχειώδεις συν μια επιθετικά διατυπωμένη καταληκτική προτροπή: Οι “ταμένοι ανέραστοι” – αυτοί και μόνο αυτοί – αδιαμφισβήτητα και αυταπόδεικτα (μπορούν να) αντιστέκονται στις αληθώς ερωτικές προσκλήσεις…