Ανομολόγητες επιθυμίες/ μονά ζυγά δικά μας: Ακόμα και αν ο διάβολος δεν υπάρχει τότε πρέπει να τον δημιούργησε ο άνθρωπος - "Παίχτης" - κατ' εικόνα και ομοίωσή του

“Έχετε γίνει αδιάφορος και ανάισθητος" παρατήρησε…

*Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας. Συνακόλουθα, δεν μπορούμε ούτε μια στιγμή να παραγνωρίζουμε ότι αν ο διάβολος δεν υπάρχει τότε πρέπει να τον δημιούργησε ο άνθρωπος κατ’ εικόνα και ομοίωσή του. Και έτσι και αλλιώς, είτε έτσι είτε αλλιώς, σημασία έχει καθαυτό το παιχνίδι της ζωής…

Συνέχισε: “Όχι μονάχα απαρνηθήκατε τη ζωή, τα προσωπικά σας και τα κοινωνικά συμφέροντα, το χρέος σαν ανθρώπου και πολίτη, τους φίλους σας – γιατί βέβαια είχατε φίλους – όχι μονάχα απαρνηθήκατε κάθε άλλο σκοπό στη ζωή σας εκτός από τον τζόγο, αρνηθήκατε ακόμα και τις αναμνήσεις σας. Σας θυμάμαι σε μια στιγμή της ζωής σας γεμάτο πάθος και αποφασιστικότητα, αλλά είμαι βέβαιος ότι έχετε ξεχάσει τις πιο όμορφες επιρροές που σας καθοδηγούσαν τότε. Τα όνειρα, οι επιθυμίες που γεμίζουν την καρδιά σας τώρα, δεν ξεπερνούν τα μονά και τα ζυγά, το κόκκινο και το μαύρο, τη σειρά των μεσαίων αριθμών, και τα ρέστα, είμαι σίγουρος!”

“Φτάνει σας παρακαλώ, μη μου θυμίζετε τα περασμένα” φώναξα προσβεβλημένος, σχεδόν θυμωμένος. “Μάθετε ότι δεν έχω ξεχάσει τίποτε. Αλλά για κάμποσο καιρό, τα έδιωξα όλα αυτά από το μυαλό μου, και τις αναμνήσεις μου ακόμη, ώσπου να αλλάξω ριζικά τις συνήθειες της ζωής μου. Τότε… τότε θα δείτε, θα αναστηθώ από τον κόσμο των νεκρών”.

Ανταπάντηση: “Θα είστε εδώ και μετά από δέκα χρόνια. Βάζουμε στοίχημα ότι θα σας το θυμίσω αυτό, αν ζω, εδώ ακριβώς στο ίδιο σημείο;”

“Αρκετά, αρκετά” τον διέκοψα με ανυπομονησία…

*Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι “Ο Παίχτης”: Όσοι αρνούνται σκλαβωμένοι στη συνήθεια τα δικά τους μερίδια στη δημιουργική σκέψη καλό θα είναι να τον πάρουν πολύ σοβαρά υπόψη. Διότι και έτσι και αλλιώς, είτε έτσι είτε αλλιώς, σημασία έχει μόνο καθαυτό το παιχνίδι της ζωής. Διότι, αρκεί μια και μόνο φευγαλέα σκέψη/ ζαριά – “ακόμα και αν ο διάβολος δεν υπάρχει τότε πρέπει να τον δημιούργησε ο άνθρωπος κατ’ εικόνα και ομοίωσή του” – για να ξορκίσει μονομιάς τους επί χρόνια πολλά μπολιασμένους καταραμένους φόβους που αλλοιώνουν αυτή τη μόνη σημασία.

*Τα όνειρα; Οι εσώτερες ανομολόγητες επιθυμίες; Σε ποιο πεδίο ορίζονται; Μονά ζυγά δικά μας;