metAMORphrasis: Για να μη "σας χάσουμε" τελείως στην μετάφραση, αλλά και για να διαπιστώσετε αν χάθηκαν σε αυτήν και οι ίδιοι οι μεταφραστές ή όχι, να είστε στο "Εγκώμιο" την Τρίτη 15/12, ώρα 20:30. Άλλη λύση δεν υπάρχει...

Συμπράττουν τρία συν ένα πρόσωπα. Βαπτίζουν το παραστατικό αποτέλεσμα της σύμπραξής τους με το όνομα metAMORphrasis. Δηλώνουν, ότι η σύμπραξη και το αποτέλεσμα, είναι εμπνευσμένη και εμπνευσμένο αντίστοιχα από τις πλέον γνωστές (ιστορικές) μέσα στο διάβα των χρόνων μεταμορφώσεις. Αυτές του Λατίνου ποιητή Οβιδίου (έζησε τον πρώτο προ Χριστού αιώνα), τις “περασμένες” στο σύγχρονο λεξιλόγιο ως οβιδιακές.  

Τα τρία συν ένα πρόσωπα που συμπράττουν έχουν το καθένα αναλάβει την ευθύνη μιας διαφορετικού τύπου μετάφρασης. Ως τέτοια ορίζουν – τα ίδια αναλαμβάνοντας την ευθύνη του ορισμού τους – την μεταμόρφωση από ένα γλωσσικό σύμπαν σε ένα άλλο, διευκρινίζοντας ότι αναφερόμενοι σε “μετάφραση” δεν την εννοούν με τον γνωστό σε όλους συμβατικό τρόπο (από μια γλώσσα σε άλλη) αλλά ως μεταφορά από έναν εκφραστικό κώδικα σε άλλους: από την ποιητική λέξη σε ήχο, σε εικόνα και σε κίνηση.

Πώς μεταφράζουν; Το κλειδί που παραστατικά κινεί/ ξεκλειδώνει την όλη διαδικασία – της “μεταμόρφρασης” όπως τα τρία συν ένα πρόσωπα που την επιχειρούν θέλουν να την ονοματίζουν – είναι (δηλώνουν) ο έρωτας (AMOR), λέξη – έννοια που εντός της εμπεριέχει (προσθέτουν) την ρίζα/ έννοια της λέξης θάνατος (MORS). Το δίδυμο ζεύγος που κινεί τα νήματα της ζωής και του σύμπαντος αποτελεί (κορυφώνουν) την κινητήρια δύναμη της κάθε διαδρομής, εκμάθησης και μεταμόρφωσης.

  

Ποιά είναι τα τρία συν ένα πρόσωπα που παραστατικά μεταφράζουν; Ξεκινώντας από το συν ένα, είναι οι Gaia Zaccagni (διακειμενική μετάφραση /λόγος), Βασιλική Αναστασίου (ηχητική μετάφραση /φωνή), Εύα Καλομοίρη (κινησιολογική μετάφραση/σώμα) και Σταύρη Παπαδοπούλου (εικαστική μετάφραση/χώρος). Καθένα από τα πρόσωπα αυτά “φέρει” στο ενεργητικό του τα αναγκαία αν μη τι άλλο βασικά πιστοποιητικά μεταφραστικής επάρκειας στον γλωσσικό κώδικα της δοσμένης αρμοδιότητάς του. 

Τι ακριβώς παραστατικά μεταφράζουν; Εκκινώντας υποχρεωτικά από το συν ένα πρόσωπο (διακειμενική μετάφραση/ λόγος) και υποχρεωτικά τερματίζοντας με αυτό (διότι … κείμενο γράφουμε) εντοπίζουμε ως “μεταφραστέα ύλη” την αφηγηματική εισαγωγή του μύθου της Πρόκνης, του Τηρέα και της Φιλομήλας από το έκτο βιβλίο των Μεταμορφώσεων. Με σημείο εκκίνησης, λοιπόν, την διακειμενική μετάφραση, η φορέας της ευθύνης της Gaia Zaccagni διαγιγνώσκει μια εξαιρετική εμπειρία προϊόν της συμμετοχής αξιόλογων φίλων που δέχτηκαν να “διαβάσουν” o καθένας στη βασική του γλώσσα τους στίχους του Οβίδιου, το παραστατικό αποτέλεσμα της οποίας συμπυκνώνεται – από την ίδια – ως ακολούθως:  “Επιστήμη της φιλολογίας, ποιητική γραφή και μετάφραση, κινησιολογική ερμηνεία, εικαστική ανάγνωση, ηχητική απόδοση συναντήθηκαν για να δημιουργήσουν ένα συμπυκνωμένο δείγμα πολυδιάστατης αφήγησης”.

Ως εδώ οι δικές μας μεταφράσεις επί των μεταφράσεων, το κείμενό μας έφτασε στα όριά του, αν προχωρήσουμε περαιτέρω είναι βέβαιον (φίλοι αναγνώστες) ότι θα σας “χάσουμε στη μετάφραση”. Σε ότι αφορά τις πολλαπλές μεταφράσεις, το παραστατικό πάντρεμα και εναλλαγές των οποίων συνθέτουν την παράσταση “metAMORphrasis”, ο μόνος δρόμος για να διαπιστώσετε αν οι παραστατικοί μεταφραστές χάθηκαν και οι ίδιοι κάπου στην μετάφραση ή όχι, είναι ο δρόμος που οδηγεί στο Εγκώμιο Πολιτιστικό Κέντρο. Τρίτη 15 Δεκεμβρίου, βράδυ στις 8.30, να είστε εδώ!