Η μια και μοναδική υπαρκτή, δεδομένη, λογική πιθανότητα για Δίκαιο του (κάθε) Σαχζάντ Λουκμάν

Ήταν μετά τις 3 το βράδυ, ερημιά θεού, στη λαϊκή γειτονιά των Πετραλώνων. Έξω τελείως από τις πιθανότητες κάποιοι περίοικοι είδαν την δολοφονία. Ειδοποίησαν αμέσως τις αστυνομικές αρχές, μαρτύρησαν αυτά που είδαν, ακολούθησε η σύλληψη των δολοφόνων στην περιοχή της πλατείας Συντάγματος.

Ήταν πράγματι μια σύλληψη, τελείως έξω από τις πιθανότητες. Γι’ αυτό και το δολοφονικό ντουέτο – ιδιωτικός υπάλληλος ο ένας, πυροσβέστης ο άλλος -  δεν έσπευσαν καν να απαλλαγούν από το όπλο του εγκλήματος. Κρατούσαν πάνω τους την ώρα της σύλληψης το ματωμένο πτυσσόμενο μαχαίρι – πεταλούδα. Ο φονικός νους τους το ήθελε αντιληπτό ως κειμήλιο της πράξης τους, θα μπορούσαν άλλωστε να το χρησιμοποιήσουν ξανά και ξανά, πιθανώς το είχαν ήδη ξανά και ξανά, γιατί όχι, χρησιμοποιήσει, πριν από την βραδιά εκείνη. Πριν από τα ξημερώματα της 17^ης Ιανουαρίου 2013.

Μέλη της εγκληματικής ναζιστικής συμμορίας Χρυσή Αυγή. Σε μια ακόμα - από τις πάρα πολλές - εγκληματική αποστολή της συμμορίας. Διατεταγμένο τάγμα εφόδου, καρτέρι, εντοπισμός του θύματος, αστραπιαίο “επαγγελματικό κτύπημα”, εξαφάνιση.  Στην έρευνα που έγινε στα σπίτια τους βρέθηκαν άλλες τρεις “πεταλούδες”, ρόπαλα, σφαίρες πολεμικού όπλου, σφεντόνες, αεροβόλο, μεταλλικά σφαιρίδια, και, βέβαια, προπαγανδιστικά φυλλάδια της οργάνωσής τους. 

Προφυλακίστηκαν, οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα, τους απαγγέλθηκαν κατηγορίες, παραλείφτηκε από τις τελευταίες η κρίσιμη λεπτομέρεια του (δεδομένου) ρατσιστικού κινήτρου στο έγκλημά τους.

Στη χώρα όπου σε πλησίον χρονικό διάστημα είχαν δημόσια διασυρθεί δεκάδες οροθετικές γυναίκες, παραλείφτηκε και η δημοσιοποίηση των φωτογραφιών των δυο ναζιστών  εγκληματιών, παραλείφτηκε με άλλα λόγια η πιθανότητα αναγνώρισής τους από πιθανά άλλα θύματά τους στο παρελθόν. Και αυτή η πιθανότητα μόνο ακραία δεν μπορεί να λογιστεί, μόνο έξω από τις “φυσιολογικές” πιθανότητες, αντίθετα ήταν και είναι ο ορισμός της “υπαρκτής”, ο ορισμός της “δεδομένης”, ο ορισμός της “λογικής”.

Ποια “λογική” άραγε μπορεί να υπαγόρευσε (και να υπαγορεύει) την παράλειψη των λογικών πιθανοτήτων από τις διερευνητικές διαδικασίες που θεωρητικά στην βάση αυτών (των λογικών πιθανοτήτων) θα όφειλαν (και οφείλουν) να προσανατολίζονται; Έχει άραγε να κάνει με το ανά περίπτωση θύμα, το ποιος είναι ή ποια είναι αυτός ή αυτή στο όνομα των δικαιωμάτων του οποίου/ας οι διερευνητικές διαδικασίες ενεργοποιούνται; Έχει άραγε να κάνει με την τελείως διαφοροποιημένη ανά άνθρωπο πιθανότητα δικαίου ανάλογα με το ποιος/ποιά είναι και ποια πιθανότητα άνωθεν του αναγνωρίζεται ως υπαρκτή, δεδομένη, λογική; Προφανώς έτσι ακριβώς έχει το όλο θέμα κρίνοντας από τα υπαρκτά δεδομένα και την δεδομένη λογική, όμως …ως εδώ με τα αυτονόητα, δεν είναι αυτά το όλο θέμα μας.

Ο ηλικίας 27 χρόνων Σαχζάντ Λουκμάν από το Πακιστάν που δολοφονήθηκε από δυο μέλη της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή στις 17 Ιανουαρίου 2013, ήταν ένας πάμπτωχος άνθρωπος. Δολοφονήθηκε λίγες ώρες πριν το ξημέρωμα, πηγαίνοντας με το ποδήλατό του στη λαϊκή αγορά των Πετραλώνων για να πουλήσει την φτωχική πραμάτεια του, έχοντας ξεκινήσει μαύρα μεσάνυχτα από το Περιστέρι όπου διέμενε. Η μόνη υπαρκτή, δεδομένη, λογική πιθανότητα του (κάθε) άγρια δολοφονημένου Σαχζάντ στο Δίκαιο, πάντα έφερε, φέρει και θα φέρει το όνομα “κοινωνική αλληλεγγύη”.

Μαζί του. Μαζί τους!