Φανταστείτε μια
έκθεση με τίτλο/θέμα “Εκτός Θέματος”. Δίχως αμφιβολία μια τέτοια επιλογή
τίτλου/θέματος θα αιφνιδίαζε, θα δημιουργούσε πολύ μεγάλο προβληματισμό και μπόλικη
αναστάτωση σε αυτούς που θα καλούνταν να ανταποκριθούν. Θα ήταν αν μη τι άλλο
στερημένοι από τα εφόδια που οι κλασικές για την επιτυχία στο μάθημα της
έκθεσης μέθοδοι προετοιμασίας – προπαρασκευής προσφέρουν. Μα την αλήθεια, τι
είδους πρόσθετη-εναλλακτική προετοιμασία μπορεί να κάνει κανείς για μια έκθεση
με τίτλο/θέμα “εκτός θέματος” όταν το κεντρικό σκεπτικό όλων – περιλαμβανομένων
και των πλέον εναλλακτικών - μεθόδων έκθεσης της σκέψης ως προαπαιτούμενο τους
έχουν την εντός θέματος διατύπωσή της; Υπάρχει
τρόπος;
Υπάρχει! Ποιος
είναι; Δεν υπάρχει καν λόγος να τον αναλύσουμε, είναι δοσμένος και μάλιστα
παραδειγματικά, αρκεί να τον εντοπίσουμε. Για την δική σας διευκόλυνση, ας μας
επιτραπεί να σας παραπέμψουμε στις αναρίθμητες των καιρών μας συνομιλίες
κοινωνικής δικτύωσης όπου περίπου οι πάντες εκθέτουν την σκέψη, τις ιδέες τους.
Η μόνη, και κρίσιμη ομολογουμένως, διαφορά μεταξύ αυτών των εκθέσεων (ιδεών)
και των συμβατικών εκθέσεων που όλοι γνωρίζουμε από το σχολείο, είναι ότι αυτές
δεν βαθμολογούνται, δεν αναμετρούνται με το κρίσιμο – το “εντός θέματος” – κριτήριο
για την διασφάλιση αν μη τι άλλο της βάσης. Υπό αυτή την έννοια δικαιούμαστε και
μπορούμε να τις ονομάσουμε “υπερβατικές”.
Η απόδραση από τα
δεσμά του θέματος, κατά κανόνα (όχι πάντοτε) εκκινεί από το πρώτο-πρώτο στάδιο
της διατύπωσής του. Το πρώτο μισό του οποίου αποτελείται από μια βεβαιότητα την
οποία σπεύδει να συμπληρώσει στο δεύτερο μισό μια δεύτερη βεβαιότητα ασύμβατη της
πρώτης ή και, σε ουκ ολίγες περιπτώσεις, αντίθετή της, αναιρετική της. Συχνά-πυκνά και μια τρίτη ή και τέταρτη, ασύμβατες ή αντίθετες των προηγουμένων τους, ή κάποιων/ κάποιας εξ αυτών. Το πάντρεμα δυο και περισσότερων ασύμβατων ή και μεταξύ τους αντίθετων βεβαιοτήτων ώστε να ενωθούν σε “πνεύμα ένα”
και να ενδυναμώσουν την κεντρική βεβαιότητα του θέματος/τίτλου, μπορεί - κατά
κυριολεξία - να ονομαστεί προληπτική απόδραση από τα δεσμά του θέματος. Από το πρώτο-πρώτο στάδιο της διατύπωσής του.
Είτε έτσι είτε
αλλιώς, ακόμα δηλαδή και στις περιπτώσεις που το δοθέν θέμα δεν έχει αποδράσει
των δεσμών του από το πρώτο-πρώτο ήδη στάδιο της διατύπωσής του, το διαδικτυακό
ένστικτο της απόδρασης είναι τόσο ισχυρό που η κυριαρχία/ επιβολή του είναι
100% ζήτημα χρόνου. Συνήθως του μικρότερου δυνατού χρόνου. Αρκεί μια και μόνη
φορά να εκφραστεί ώστε να απελευθερώσει τους πάντες από τα αδύναμα να του
αντισταθούν “εντός θέματος” δεσμά τους.
Η πάγια αρχή (κανόνας) που καθορίζει και κατευθύνει την έκφραση του πανίσχυρου ενστίκτου της απόδρασης από το όποιο δοθέν θέμα – παρά την ενδελεχή μελέτη μας δεν έχουμε κατορθώσει να
εντοπίσουμε εξαιρέσεις – είναι η “δίκη προθέσεων”. Το “πρόβλημα” – σχήμα λόγου
ο χαρακτηρισμός – δεν έγκειται προφανώς στο ότι κάποιος κάνει την αρχή, πάντα
κάποιος κάνει την όποια αρχή. Έγκειται στο ότι όταν γίνει η αρχή – που πάντα
γίνεται – κανένας δεν μπορεί να αντισταθεί στην “πάγια αρχή” που η αρχή αυτή υποβάλλει
και δια της υποβολής επιβάλλει. Η έκθεση ιδεών που συντίθεται, με τρόπο ολοένα
και πιο έντονο/βίαιο όσο εξελίσσεται αποκτά χαρακτηριστικά άγριας δικαστικής
μάχης προθέσεων: κάθε διατύπωσης με την προηγηθείσα και την επόμενή της,
καθεμιάς εναντίον όλων μαζί και όλων μαζί εναντίον της καθεμιάς, με όλες – είτε
μαζί, είτε μόνες – να επιζητούν την αθωότητα και απελευθέρωσή τους
καταδικάζοντας – είτε μαζί, είτε μόνες – όλες τις άλλες. Μια μαζική, εντέλει,
διαδικασία απόδρασης από τα “εντός θέματος” συμβατικά δεσμά, η τέλεια μαζική
έκθεση “εκτός θέματος”...
*Ο τρόπος που στα μέσα
κοινωνικής δικτύωσης “μάχονται” οι ελεύθεροι και ωραίοι νεοέλληνες (και όχι
μόνο) να “γράψουν” την ιστορία τους, είναι παραδειγματικός. Του συνολικότερου τρόπου μάχης που έχουν τα τελευταία χρόνια "κατακτήσει". Αυτό, εντέλει, που στην διαρκή τους και αδιάψευστη πραγματικότητα καταφέρνουν και “γράφουν” είναι η ιδανική/πρότυπη
έκθεση - με θέμα - “εκτός θέματος”. Η διαδικασία απόδρασης τους από τα συμβατικά
– “εντός θέματος” - δεσμά που μπορεί υπερβατικά να αξιολογηθεί ως “ιδανική”, είναι η ίδια ακριβώς διαδικασία - για όσους ενδεχομένως ενδιαφέρονται αυτή η προσθήκη, οι λοιποί ας την αγνοήσουν - που ο συμβατικός τρόπος σκέψης την “θέλει” ιδανικό ορισμό του ανορθολογισμού…





Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου