Συγκέντρωση διαμαρτυρίας - Δευτέρα 12/9, πρωί στις 9, Υπουργείο Παιδείας Κύπρου - για την "εδώ και τώρα" στοιχειώδη υποστήριξη των παιδιών με αναπηρία και/ή ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Να είστε εκεί!

-Δίκαιο έχετε, μαζί σας είμαστε, αφού μας το ζητάτε θα γνωμοδοτήσουμε επ’ αυτού.

-Σας ευχαριστούμε πολύ. Και μετά;

-Μετά θα πρέπει να διαβουλευτείτε με τούτους και με εκείνους ώστε τα παιδιά σας να μπορέσουν επιτέλους να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους.

-Να τα διεκδικήσουν; Μα τα διεκδικούν επί χρόνια. Το ζήτημα είναι να τα ασκήσουν.

-Συγνώμη για την ασάφεια, όταν λέμε να τα διεκδικήσουν εννοούμε να διεκδικήσουν τη διασφάλισή τους.

-Τη διασφάλισή τους; Ας τα ασκήσουν πρώτα και μετά συζητάμε για τη διασφάλιση. Διασφαλίζουμε μόνο κάτι δικό μας, κάτι που ήδη ασκείται.

-Εν πάση περιπτώσει. Εμείς, όπως και να έχει, θα γνωμοδοτήσουμε ότι έχετε δίκαιο και ότι το θεσπισμένο δικαίωμα στην ισότιμη, χωρίς αποκλεισμούς εκπαίδευση των παιδιών με αναπηρία και/ή ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες παραβιάζεται.

-Αυτό το καταλάβαμε. Και μετά;

-Μετά θα πρέπει να διαβουλευτείτε ώστε …

-Πάλι τα ίδια, πάλι από την αρχή. Ευχαριστούμε πολύ, καταλάβαμε, δεν υπάρχει λόγος να επαναλαμβανόμαστε και να επαναλαμβανόσαστε…

Εδώ και χρόνια – ένα, δυο, τρία και βάλε – το δίκαιο των διαμαρτυρομένων για τα πάμπολλα προβλήματα (συνθήκες αποκλεισμού) που αφορούν τη συμμετοχή των με αναπηρία και/ή ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες παιδιών της Κύπρου στο εκπαιδευτικό σύστημα/πλαίσιο, αντιμετωπίζεται από τους καθ ύλη “αρμόδιους” της διαμαρτυρίας αποδέκτες ως πασιφανές και αμάχητο. Σε ότι δε αφορά τις αρμόδιες γνωμοδοτήσεις, προσφέρονται πάντα συνοδευόμενες από την επίδειξη αισθήματος ευθύνης που οι γνωμοδοτούντες για τους εαυτούς τους γνωμοδοτούν, και την υπόδειξη της ανάγκης διαβουλεύσεων ώστε – κάποια στιγμή – το δίκαιο να διεκδικηθεί ή …διασφαλιστεί.

Ταυτόχρονα: Όλα αυτά τα – ένα, δυο, τρία και βάλε - χρόνια της γνωμοδότησης του δικαίου, της επίδειξης αισθήματος ευθύνης από πλευράς αυτών που γνωμοδοτούν και των υποδείξεων για διαβουλεύσεις, στην πράξη ισχύει/ ασκείται το “κάθε πέρυσι και καλύτερα”. Συνθήκη (κοινωνικής) ισορροπίας με “κέντρο” της την αύξηση της ανάγκης για ολοένα και περισσότερες και εντονότερες διαμαρτυρίες, αυτών κατόπιν όλο και περισσότερες γνωμοδοτήσεις αλλά και όλο και περισσότερες επιδείξεις της ευαισθησίας αυτών που γνωμοδοτούν (μια βιοποριστική εργασία είναι και αυτή, ικανοποιητικότατα μάλιστα αμειβόμενη που πρέπει να υποστηρίζει εαυτόν), σερί ατελείωτο από κλιμακούμενες διαμαρτυρίες, γνωμοδοτήσεις, επιδείξεις ευαισθησίας και ολοένα και περισσότερες υποδείξεις προς αυτούς που διαμαρτύρονται να μετάσχουν (ξανά) σε διαβουλεύσεις προς διεκδίκηση ή … διασφάλιση του δικαίου τους, στα πλαίσια των οποίων δεν θα μπορέσουν παρά να σπεύσουν να αναζητήσουν (ξανά) την βοήθεια αρμόδιων γνωμοδοτήσεων, δύναμη επαναφοράς ώστε ο (ίδιος) φαύλος κύκλος να συνεχιστεί και διαρκώς να συνεχίζεται… 

STOP! Έχοντας πλέον αντίληψη του φαύλου κύκλου, έχοντας πλέον βιώσει επί μακρόν και κατανοήσει σε βάθος την εμπειρία του “κάθε πέρυσι και καλύτερα”, με την έναρξη της νέας σχολικής περιόδου οι επί χρόνια διαμαρτυρόμενοι επιλέγουν υποχρεωτικά άλλο δρόμο άσκησης του δικαίου τους, τον μόνο εναπομείναν “δρόμο του δρόμου”.

Πλέον δεν τους ενδιαφέρει να ακούνε περί της ανάγκης διαβουλεύσεων στο διαρκές και διαρκώς υποσχόμενο μέλλον ώστε τα εκπαιδευτικά δικαιώματα των παιδιών με αναπηρία και/ή εκπαιδευτικές ανάγκες “να διεκδικηθούν ή διασφαλιστούν”, πλέον απαιτούν την εδώ και τώρα άσκησή τους με όσα και ότι - από πλευράς αρμόδιας πολιτείας – αυτό συνεπάγεται.

Η συγκέντρωση διαμαρτυρίας την προσεχή Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου 2016 έξω από το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού διεκδικεί τη μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή – ήδη έχει τη στήριξη της πρωτοπόρου οργάνωσης των τυφλών της Κύπρου αλλά και πολλών ανθρώπων της εκπαίδευσης, μέχρι την ερχόμενη Δευτέρα προβλέπεται να έχουν προστεθεί στους υποστηρικτές πολύ περισσότεροι – απευθυνόμενη σε όλους τους ανθρώπους που αρνούνται να υποταχτούν στην υποβαλλόμενη ισορροπία της απόγνωσης που τους “θέλει” διαρκώς διαμαρτυρόμενους να εισπράττουν διαρκώς γνωμοδοτήσεις αποδοχής του δικαίου τους και υποδείξεις διαβουλεύσεων, και πλέον αξιώνουν άσκηση του δικαίου “εδώ και τώρα”.

*Πόσο δύσκολη υπόθεση είναι η άσκηση του δικαιώματος στην αληθώς ισότιμη – δημοκρατική εκπαίδευση των παιδιών με αναπηρία και/ή εκπαιδευτικές ανάγκες σε μια κοινωνία με τα (δύσκολα) χαρακτηριστικά της Κυπριακής;

Προφανώς δεν είναι εύκολος ο δρόμος, απαιτεί πολύ προσπάθεια, συναινέσεις όπου και όταν χρειάζεται αλλά και συγκρούσεις όπου και όταν απαιτείται, σχέδιο και στρατηγική εφαρμογής του, ώστε να μπορέσει αυτή η υπόθεση με καλές πιθανότητες να υπηρετηθεί.

Όμως, δεν είναι αυτό το μείζον στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, δεν είναι αυτό το οποίο “κινεί” τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας της ερχόμενης Δευτέρας. Όχι, δεν είναι διόλου αυτό!

Αυτό το οποίο έχει πράγματι ξεσηκώσει τους “ανθρώπους που  ενδιαφέρονται” είναι η προκλητική από πλευράς αρμοδίων αδιαφορία για στοιχειώδη βήματα, για απλές παρεμβάσεις, για άμεσες λύσεις που θα καταστήσουν στοιχειωδώς βιώσιμο στα παιδιά με αναπηρία και/ή ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες το εκπαιδευτικό περιβάλλον, η υιοθέτηση και εφαρμογή των οποίων δεν προϋποθέτει την νέα “ανακάλυψη της πυρίτιδας” παρά μόνο στοιχειώδη βούληση. 

     

Η παραπομπή σε μεγάλα οράματα/ ιδανικά μοντέλα, η διεκδίκηση και διασφάλιση της ύπαρξης/εφαρμογής των οποίων πράγματι απαιτεί σχεδιασμένη διαμόρφωση των αναγκαίων συνθηκών διαρκούς κοινωνικής διαβούλευσης, έχει στη πράξη αποδειχτεί ότι χρησιμοποιείται από τους αρμοδίους στις μη αναπτυγμένες κοινωνίες/ χώρες, ως το διαρκές άλλοθι για να καλύπτεται η πλήρης απουσία βούλησης εφαρμογής ακόμα και των πλέον απλών και στοιχειωδών.

Με όσο πιο απλά λόγια: Τα πάρα πολύ απλά και τελείως στοιχειώδη η υιοθέτηση και εφαρμογή των οποίων στην πράξη μεταφράζεται σε στοιχειώδη άσκηση θεμελιωδών δικαιωμάτων, είναι αδιανόητο να αποτελούν αντικείμενο κοινωνικής διαβούλευσης. Θα έπρεπε – με όρους αληθώς προηγμένης, αληθώς δημοκρατικής κοινωνίας – να ισχύει το αντίθετο! Το οποίο “λέει”, by the book, ότι, η εφαρμογή των στοιχειωδών/ τήρηση των προσχημάτων δεν μπορεί να είναι το αντικείμενο αλλά η προϋπόθεση κάθε αληθινής κοινωνικής διαβούλευσης.

**Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου, 9 το πρωί, ανοικτή συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το Υπουργείο Παιδείας για τις αντιδημοκρατικές συνθήκες εκπαίδευσης των παιδιών με αναπηρία και/ή εκπαιδευτικές ανάγκες, να είστε εκεί!