Ομολογούμε ότι
δυσκολευόμαστε να υποθέσουμε τη σημασία του χαρακτηρισμού “αντρίκειο” στο ήθος
– αντρίκειο ήθος – όμως τούτο όχι μόνο δεν μας αποθαρρύνει να δώσουμε το “παρών”
στην εκδήλωση για τον ποιητή Μανόλη Αναγνωστάκη που θα γίνει στην Καστελιώτισσα
(Παλιά Λευκωσία) την Τρίτη 23 Ιουνίου και με ώρα έναρξης 20.00, αλλά το ακριβώς
αντίθετο. Γνωρίζοντας τον εκλεκτό ποιητή και καλό φίλο Χριστόδουλο Καλλίνο που
θα μιλήσει με θέμα “το αντρίκειο ήθος
του Μ. Αναγνωστάκη στην πολιτική και στην ποίηση” είμαστε βέβαιοι ότι κάτι
πολύ σαφές και ενδιαφέρον θα “θέλει να πει”, γι’ αυτό και θα είμαστε οπωσδήποτε
εκεί για να το ακούσουμε.
Ο Χ. Καλλίνος είναι
από τους πολύ λίγους ανθρώπους για τους οποίους μπορούμε με βεβαιότητα να
υπογράψουμε ότι διαθέτει το απαραίτητο εκείνο μείγμα μόρφωσης και ήθους που
καθιστά δεδομένο και αυταπόδεικτο ότι θα μιλήσει επί της ουσίας για τον ίδιο
τον Αναγνωστάκη και όχι με αφορμή τον Αναγνωστάκη για να πει τα “δικά του”. Το ίδιο δεν μπορεί παρά να ισχύει και για τον
δεύτερο ομιλητή της βραδιάς – τον οποίο δεν είχαμε τη τιμή να γνωρίσουμε –
φιλόλογο και ποιητή κύριο Παναγιώτη Νικολαίδη. Επίσης ανοικτή σε προκαταρκτικά
ερωτήματα η διατύπωση του θέματος ομιλίας του – “ο Μ. Αναγνωστάκης και ο λογοτεχνικός μύθος του κατ’ εξοχήν πολιτικού
ποιητή” – διπλό κατά συνέπεια το ενδιαφέρον της αναμονής των απαντήσεων για
την βραδιά της 23ης Ιουνίου. Μπορεί
ένας κατ’ εξοχήν πολιτικός ποιητής να έχει επιτρέψει – έστω μετά θάνατον – στον
εαυτό του ζωτικά περιθώρια ανάπτυξης ενός λογοτεχνικού μύθου;

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου