Ο αγαπημένος - αμέριμνος, γλυκός, μελαγχολικός - Ούγκι μας και το μαγικό παράγγελμα - Φάνη Πάλλη Πετραλιά - που τον απελευθερώνει

Φάνη Πάλλη Πετραλιά!

Απίστευτο πλάσμα ο αγαπημένος μας ο Ούγκι. Αμέριμνος, γλυκός, μελαγχολικός, παρατηρεί σχεδόν ακίνητος όλη μέρα τα πάντα. Δεξιά αριστερά οι κόρες των ματιών, κουνήματα όλο νάζι της ουράς τα μόνα που βεβαιώνουν ότι είναι εντάξει. Ασφαλής μέσα στην μελαγχολία, ευτυχής μέσα στη γλύκα του.

Φάνη Πάλλη Πετραλιά!

Δεν επιλέχτηκε μόνο για τη χάρη του. Καταρχάς γι’ αυτή μα όχι μόνο γι’ αυτή. Είναι και εγνωσμένης φήμης φύλακας. Καλός φύλακας, συγκεντρωμένος, προσεκτικός, φερέγγυος. Έτσι μας συστήθηκε όταν λίγων μόλις εβδομάδων μωρό διάβηκε το κατώφλι μας…

Φάνη Πάλλη Πετραλιά!

Μεγαλώνοντας ο αγαπημένος μας λατρεύτηκε για την αμεριμνησία του, την τόσο γλυκιά μελαγχολία του, την τόσο μελαγχολική γλύκα του. Όμως – και γιατί να το κρύψουμε άλλωστε; - αυτά που τον έκαναν λατρευτό ήταν και αυτά που μας γέννησαν προβληματισμούς. Μα τι είδους φύλακας είναι αυτός; Τόσο βαθιά απορροφημένος στον γλυκό και μελαγχολικό κόσμο του, πώς θα αντιδράσει, πώς θα ενεργοποιηθεί αν και όταν χρειαστεί;

Φάνη Πάλλη Πετραλιά!

Δε βαριέσαι. Έχουν γνώση οι φύλακες, δεν χρειάζεται ένας παραπάνω, αρκεί και περισσεύει η γοητεία, η μελαγχολική γλύκα του. Αν και έτσι, πιστέψτε μας το εννοούμε, δεν πάψαμε διακριτικά να δοκιμάζουμε. Μικρά εύηχα παραγγέλματα. Ευελπιστώντας. Κάποιο από αυτά – γιατί όχι; - θα μπορούσε να λειτουργήσει ως παράγγελμα αφύπνισης. Το κοιμισμένο ένστικτο του φύλακα ήταν πάντα εκεί…

Φάνη Πάλλη Πετραλιά!

Με έμφαση ιδιαίτερη στην δεύτερη λέξη. Πάλι, πάλι, και ξανά πάλι, μιας και ως γνωστόν τα σκυλάκια – όσο έξυπνα και αν είναι – δεν ασχολούνται με την ορθογραφία. Ξεκίνησε σαν δοκιμαστικό παιχνίδι, καταρχάς για να απολαμβάνουμε από κοινού με τον τετράποδο αγαπημένο διασκεδαστικές επαναληπτικές κινήσεις. Αυτό το ναζιάρικο κούνημα της ουράς του διάολε δεν παίζεται, ξελιγώνει…

Φάνη Πάλλη Πετραλιά!

Να ήταν μόνο για παιχνίδι δεν θα ασχολιόμαστε, αυτό δα έλειπε. Από εκεί ξεκίνησε αλλά αποδείχτηκε απελευθερωτικό για πολύ περισσότερα περιλαμβανομένου του κοιμισμένου συστατικού ενστίκτου. Μια μικρή αλλαγή στον τόνο – λίγο πιο σκληρός, λίγο πιο κοφτός – έκανε όλη τη διαφορά. Την πρώτη φορά – όταν το άκουσμα του συναγερμού μας ενέπνευσε να χρησιμοποιήσουμε το μαγικό αυτό παράγγελμα – είχαμε δυσκολία να το πιστέψουμε. Ανάλαφρος ο αγαπημένος πέταγε προς το πεπρωμένο του! Με την δεύτερη – σε αντίστοιχη περίπτωση – βεβαιωθήκαμε….

Φάνη Πάλλη Πετραλιά!

Και για παιχνίδι και για δουλειά. Κάνει τη δουλειά (να μοιάζει) παιχνίδι. Αυτό ήταν το μυστικό, κοινό από ότι φαίνεται σε όλους τους αμέριμνους, γλυκούς και μελαγχολικούς. Συμπαθήσαμε και εμείς, αγαπήσαμε και εμείς, τόσο πολύ αυτό το αγαπημένο του αγαπημένου μας Ούγκι άκουσμα - κωδικό, που όποιος ή όποια για όποιον λόγο και με όποιον τρόπο επιχειρήσει στο μέλλον να το(ν) αμφισβητήσει ή ακυρώσει αυτόματα θα διαγραφεί από τους οικείους μας.

Η ψευδό-πολιτική της κατασκευασμένης οικειότητας. Πολιτικοί κωδικοί – ακούσματα. Άλλο θέμα αυτό, τελείως άλλο, πιο χειμερινό, θα καταπιαστούμε σύντομα. Πλησιάζοντας την ημέρα των επικείμενων ελληνικών  εκλογών...