Δευτέρα 3 Αυγούστου 2015

Επειδή ΖΙΝΑ δεν ειναι μόνο η μία της τηλεοπτικής ζούγκλας: Εκκινούμε από την αμφισβήτηση των παιδικών μας μύθων...

Θα μπορούσε να είναι το όνομα μιας γυναίκας. Θα μπορούσε να είναι το όνομα που θα έδινα σε μια γυναίκα…

Ακούγοντας το όνομα ΖΙΝΑ, οι περισσότεροι θα έφερναν στο νου τους την τηλεοπτική βασίλισσα της Ζούγκλας, ανταγωνίστρια σε θεαματικότητα του σύγχρονού της μεταμοντέρνου ΗΡΑΚΛΗ.  Και στα σίγουρα, θα ήταν πολλοί λίγοι αυτοί που θα σκέφτονταν την ΖΙΝΑ της ΖΥΡΑΝΝΑΣ ΖΑΤΕΛΗ – επικείμενο φουλ του ζήτα δίχως άλλο – βασική πρωταγωνίστρια μιας από τις εννέα ιστορίες που συναποτελούν την ΠΕΡΣΙΝΗ ΑΡΡΑΒΩΝΙΑΣΤΙΚΙΑ της. Θα ήταν πολλοί λίγοι, ακόμα και αυτοί ανάμεσα σε αυτούς που διάβασαν το βιβλίο.

Για να μάθουν όσοι δεν το διάβασαν και να θυμηθούν όσοι το διάβασαν:

“Μιλώ για ένα είδος φτερωτού σκαραβαίου, ευγενέστατου κολεόπτερου. Το επιστημονικό του όνομα είναι κάραβος ο χρυσόχρους, γνωστότερος σαν χρυσός σκαραβαίος, σε αντίθεση με τον μαύρο σκαραβαίο που δεν πετάει, και οι αρχαίοι Αιγύπτιοι του έδωσαν θεϊκό χαρακτήρα: ένα πολύτιμο ομοίωμα αυτού του μαύρου σκαραβαίου, του επονομαζόμενου από τότε ιερού, τοποθετούσαν στην καρδιά των νεκρών Φαραώ, ως σύμβολο επαναστάσεως.

Η απλή ζίνα δεν χαίρει τέτοιας μεταθανάτιας περιπέτειας, αλλά σίγουρα είναι μι από τις ωραιότερες θνησιγενείς μυστήριες υπάρξεις, και πολλές φορές ένιωσα τα μάτια μου να ομορφαίνουν κοιτώντας την. Θαυμάσιες ώρες πέρασα επίσης διαβάζοντας τον ΧΡΥΣΟ ΣΚΑΡΑΒΑΙΟ του Έντγκαρ Άλλαν Πόου.

Υπήρχαν ζίνες (κι ελπίζω να υπάρχουν πάντα) στο μέγεθος του ρεβυθιού και ζίνες στο μέγεθος του μεγάλου αμύγδαλου. Οι πρώτες νεογέννητες, οι δεύτερες μελλοθάνατες…”


Άρα; Άρα ΖΙΝΑ δεν είναι μόνο μία! Δεν είναι μόνο η θεαματική όπως όλα τα περιπετειώδη ψέματα, η “μία και μοναδική” της μικρής οθόνης. Υπάρχουν και άλλες αυθεντικές όπως αυτή το όνομα της οποίας ζει και βασιλεύει από αρχαιοτάτων χρόνων. Όμως για να μπορέσετε να ανακαλύψετε τις όποιες από αυτές πρέπει να μην αναλώνεστε αποκλειστικά μπροστά από μια οθόνη, να ανοίγετε που και που και κάνα βιβλίο. Όχι σώνει και καλά βαρύ. Ας είναι και συλλογή διηγημάτων. Καλά (αρκεί) να είναι, όλο και κάτι (διαβάζοντας) μαθαίνετε. Εκκινώντας από την αμφισβήτηση των παιδικών σας μύθων…   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου