Μέχρι τελευταίας
συζητήθηκαν όλες οι λεπτομέρειες. Ποια είναι η κατάλληλη οικονομία δυνάμεων
ώστε να αξιοποιηθούν όλες. Τι συμβαίνει σε περίπτωση ατυχήματος ή
μικροτραυματισμού. Πως αντλεί ο ένας δύναμη από τη δύναμη του άλλου. Πως
διατηρείται η αυτοσυγκέντρωση στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο καθ’ όλη την διάρκεια.
Οι πολύ δύσκολες,
οι ηρωικές αποστολές, αυτές που απαιτούν απόδοση στα όρια, δεν αφήνουν
περιθώρια στο παραμικρό λάθος. Το αντίτιμο είναι η ίδια η ζωή. Γι’ αυτό και η
ολοκληρωμένη προετοιμασία, η εξαντλητική διερεύνηση της κάθε λεπτομέρειας, δεν συνιστά μια τυπική διαδικαστική υποχρέωση,
έχει τον ιερό χαρακτήρα του τελετουργικού.
Η διερεύνηση
κράτησε ώρες. Ειπώθηκαν ξανά και ξανά, σημείο προς σημείο, όλα όσα θα μπορούσαν
να συμβούν και δεν θα έπρεπε εάν και εφόσον (συμβούν) να έχουν τις ίδιες καταστροφικές συνέπειες ωσάν να ήταν απρόβλεπτα. Όταν το χαμόγελο της ικανοποίησης φώτισε το πρόσωπο του πλέον
έμπειρου, του “αρχηγού” της αποστολής, σήμανε η ώρα για την αναμνηστική
φωτογράφιση. Αυτή η φωτογραφία θα έμενε να θυμίζει μέσα στα χρόνια αυτούς που
τόλμησαν και τα κατάφεραν…
Τι εξαίσια
εμπειρία! Ανταμοιβή δίχως άλλο πολλαπλάσια του υψηλού κινδύνου. Κάτι λιγότερο
από τρία χιλιόμετρα κολύμπι στη σκιά του μεγαλόπρεπου πέτρινου γίγαντα, δυο
κουκίδες ανθρώπινες στο απέραντο γαλάζιο. Από την καρφωμένη στο στέρνο του
γίγαντα ιερά μονή ακούσματα προσευχής να ανακατεύονται με τον άγριο άνεμο, ωσάν
αφιερωμένα να είναι στις δυο ηρωικές κουκίδες που διαγράφουν πορεία τόσο ηρωική σαν
αυτές (τις πορείες) που υπόκεινται σε πεπρωμένα…
Ανάσα με ανάσα,
χεριά με χεριά, πειθαρχημένα και αποφασιστικά μέχρι το τέλος. Πάντα ένα δυο
σώματα μπροστά ο αρχηγός, ο έμπειρος (εκατοντάδες φορές έχει εγγράψει τον άθλο
της διαδρομής στο βιογραφικό του) 57χρονος πολιτικός μηχανικός Άκης Πολίτης,
δυο σώματα πίσω και ελαφρά αριστερά του ώστε να νιώθει εγγύτερα την ασφάλεια
του βράχου ο νέος προσηλυτισμένος 7 χρόνια νεότερος. Δυο μόλις ώρες μα τόσο
γεμάτες ωσάν ατελείωτες. Ατελείωτη ακόμα και αυτή η τελευταία ανάσα. Πριν το
ξαπόσταμα και το ξέσπασμα σε ένα γέλιο τόσο τρανταχτό που μοιάζει να αναβλύζει
από τα τρίσβαθα του απέραντου γαλάζιου! Ω τι εμπειρία!!
Ξέχνα το! Στο
απαγορεύω. Ούτε να το σκέφτεσαι…
Το απαγορευτικό που
ορθώθηκε – δια στόματος Έλενας – μπορεί μεν να στέρησε το δικαίωμα στον
γεννημένο για ηρωισμούς Αντώνη να επιχειρήσει έναν ακόμα όμως στο ελάχιστο δεν μπορεί να του στερήσει τη δυνατότητα να φαντάζεται,
να ονειρεύεται “πως θα ήταν”. Υπέκυψε στο “απαγορευτικό” διότι επιλογή άλλη δεν
του δόθηκε όμως έχει κάθε δικαίωμα να νιώθει “σαν να το έχει κάνει”. Το
πιστοποιούν, άλλωστε, και οι φωτογραφίες…
!...
ΑπάντησηΔιαγραφή