Εκεί όπου το βράδυ οι απόηχοι συγκεντρώνονται, συντονίζονται και το γιορτάζουν (ζωντανές μνήμες από τον αστερισμό της Αμοργού)

Εκεί η Έλενα ολοκλήρωσε μέσα στο νου της τις δυο πρώτες ενότητες του ταξιδιού της με τον αξύριστο. Προμηνύεται μακρύ. Ένας άλλος, πιο νεαρός, παραδίπλα, άφηνε από μέσα του να ξεχυθεί το πρώτο ποίημα που λίγες εβδομάδες αργότερα δεν θα δίσταζε να δημοσιεύσει. Είχε πολλές φορές ξαναγράψει αλλά κανένας και ποτέ δεν το έμαθε, ντρεπόταν, δίσταζε …

Εκεί στα ψηλά, που τα πρωινά οι δυνατοί άνεμοι αναιρούνται, κοπάζουν. Εκεί πάνω από τα σύννεφα που τα απογεύματα σιγεί απόλυτα το σύμπαν, σιγεί και ο νους από τον απόηχό του. Και το βράδυ, συγκεντρώνονται όλοι μαζί οι απομακρυσμένοι ήχοι, οι απόηχοι, συντονίζονται και το γιορτάζουν. Με σεβασμό, όπως πρέπει στις δίκαιες γιορτές.

Ο Θοδωρής το ήθελε χρόνια, από τα παλιά στο Χαλάνδρι όταν μικρό παιδί ζούσε το μεράκι του πατέρα του να αγωνίζεται, να εκφράζεται και ταυτόχρονα να αναιρείται, σε ξένα μέρη. Το ήθελε και το έκανε. Το δικό του μαγαζί. Κανένας ίδιος με αυτόν στον τόπο που διάλεξε και τον διάλεξε αλλά πολλοί οι οικείοι. Στη Χώρα, εκεί που ξεκίνησε να γεννιέται εδώ και τρία χρόνια ο “αστερισμός της Αμοργού”, η οικειότητα (νιώσαμε ότι) είναι η αρχή.

Λεπτό, διακριτικό, αψεγάδιαστο το γούστο. Πώς αλλιώς εκεί ψηλά στα σύννεφα; Διαλεγμένες μια προς μια από όλες τις άκρες του κόσμου οι εικόνες, φωτογραφικές ή κινούμενες. Αυθεντικά, πολύτιμα όλα τα σχέδια. Μοναδικοί, ένας προς έναν, οι ήχοι, μοναδικές και οι συνθέσεις τους. Σεμνή, αποτυπωμένη στην κάθε μικρή της κρίσιμη λεπτομέρεια η κάθε κίνηση, αιθέρια…

Πώς άραγε μπορεί και σμίγει αυτή η αδιόρατη αγία αίσθηση αρμονίας και μοναχικής υπερύψωσης που προσδίδει το ολόλευκο αγνό γιασεμί με την άγρια δύναμη τελετουργίας που απελευθερώνει εντός η μαγική μυσταγωγική jazz, ο ιερότερος όλων των ρυθμών της μαζικής ανθρώπινης απόγνωσης; Jazzmin;

Αρκεί άραγε ένας ευφημισμός, ή ένα λογοπαίγνιο, ή μια μαγική λέξη, ή κάποια γερή δόση εμπνευσμένου αυτοσχεδιασμού ή έστω τέχνης αιώνιας και αριστουργηματικής για να ερμηνευτεί με την αλήθεια που του αρμόζει το σμίξιμο εκεί πάνω από τα σύννεφα; Δεν αρκεί. Αναζητώντας την πηγή της υπέρτατης έμπνευσης, εκεί ψηλά αληθώς νιώσαμε ότι ανακαλύψαμε την αρχή της οικειότητας, μόνο που θα μας είναι πολύ δύσκολο να σας την μεταφέρουμε. Γιατί πριν από αυτήν, πριν από την αρχή της οικειότητας, καθαυτή η οικειότητα είναι (της υπέρτατης έμπνευσης) η αρχή…

Δεν υπάρχει δοσμένη τεχνική για την επιτυχημένη “μεταφορά”. Μαζί τους, σε συνεργασία, δίνοντας πολλά και παίρνοντας λίγα, δίνοντας λίγα και παίρνοντας πολλά, εξαρτάται από τις διαθέσεις των αστερισμών μας, θα επιχειρήσουμε μέσα στην επόμενη χρονιά το καλύτερο δυνατόν. Ως εκεί μακριά θα μετρηθούμε που θα μας πάνε οι καρδιές μας…