Μια απελευθερωτική όσο και σπάνια "ματιά προς τον ουρανό", με το χάραμα της Δευτέρας 28 Σεπτεμβρίου: Ολική έκλειψη Υπέρ - πανσελήνου!

Total Eclipse of the Heart. Η καλύτερη, η πιο ταιριαστή μουσική υπόκρουση για αυτό που θα παρακολουθήσετε τα χαράματα της ερχόμενης Δευτέρας (28/9) όσοι πάρετε την απόφαση να το παρακολουθήσετε. Αν κρίνουμε από τα χαρακτηριστικά του φαινομένου η συγκίνηση μπορεί να είναι τέτοια, τόσο υψηλή, που η καρδιά να πρέπει έστω για λίγο να σταματήσει τους κτύπους της ώστε ο νους να την αφουγκραστεί.

Τα χαρακτηριστικά του φαινομένου, τα πιστοποιητικά της υψηλής αναμενόμενης συγκίνησής του, δοσμένα από τους “ειδικούς” του Νέου Ψηφιακού Πλανητάριου (Ίδρυμα Ευγενίδου) έχουν ως ακολούθως:

Καταρχάς: Αν χαθεί η ευκαιρία/δυνατότητα - 28 Σεπτεμβρίου, λίγο πριν την ανατολή του Ήλιου – της μαρτυρίας του σπάνιου αυτού φυσικού φαινομένου, η επόμενη θα δοθεί το μακρινό 2033. Μια ολόκληρη περίοδος ενηλικίωσης η απόσταση, η ενήλικη σκέψη πρεσβεύει ότι τώρα που η ευκαιρία προσφέρεται δεν πρέπει να προσπεραστεί.

Κάποια “γενικά” περί του “φαινομένου”: Φέρει την δίχως άλλο άκρως εντυπωσιακή ονομασία «Ολική Έκλειψη Υπέρ-πανσελήνου», η οποία θα είναι ορατή στην Ελλάδα λίγο πριν την ανατολή του Ήλιου. Η μερική φάση της έκλειψης ξεκινά στις 04:07 της Δευτέρας 28/9, όταν η Σελήνη θα εισέρχεται βαθμιαία στην σκιά του πλανήτη μας. Η ολική φάση της έκλειψης, κατά την οποία ολόκληρη η Σελήνη θα έχει εισέλθει στη σκιά της Γης, υπολογίζεται να ξεκινήσει στις 5:11. Το μέγιστο της έκλειψης θα παρατηρηθεί στις 5:47, ενώ το τέλος της ολικής φάσης στις 6:23. Απαραίτητη προϋπόθεση για την απολαυστική παρατήρηση του “φαινομένου” είναι η μη παρεμπόδιση της “ματιάς προς τον ουρανό” από υψώματα ή/και ψηλά κτήρια. Το οποίο σημαίνει ότι όσοι πράγματι ενδιαφέρονται αλλά η πιο πάνω προϋπόθεση στην περίπτωσή του τόπου κατοικίας) τους δεν τηρείται, έχουν κάμποσες μέρες μπροστά τους ώστε να προγραμματίσουν τα απαραίτητα.

Ειδικότερες πληροφορίες: Ουσιαστικά, πρόκειται για δύο φυσικά φαινόμενα που συμβαίνουν ταυτόχρονα: μια «Υπέρ-πανσέληνος», στην διάρκεια της οποίας η Σελήνη φαίνεται μεγαλύτερη και φωτεινότερη από το συνηθισμένο, και μία Ολική Έκλειψη Σελήνης. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόλις 5 φορές παρατηρήθηκε το διπλό αυτό φυσικό φαινόμενο από το 1900. Συγκεκριμένα το 1910, το 1928, το 1946, το 1964 και το 1982.

Σχετικά με το τι συμβαίνει και το γιατί συμβαίνει: Επειδή η τροχιά της Σελήνης γύρω από την Γη δεν είναι κυκλική αλλά ελλειπτική, η απόσταση που χωρίζει την Γη από τον φυσικό της δορυφόρο δεν είναι σταθερή, αλλά μεταβάλλεται μεταξύ μιας μέγιστης και μιας ελάχιστης τιμής. Όταν η Σελήνη βρίσκεται στην μέγιστη απόστασή της από την Γη, όταν δηλαδή βρίσκεται στο απόγειό της, απέχει από τον πλανήτη μας περίπου 405.500 χιλιόμετρα ενώ στο περίγειό της, δηλαδή στην πλησιέστερη απόστασή της από την Γη απέχει περίπου 363.700 χιλιόμετρα. Το γεγονός αυτό κάνει την Πανσέληνο να φαίνεται 14% μεγαλύτερη και 30% φωτεινότερη στο περίγειο απ’ ότι στο απόγειο, γι’ αυτό και λέμε τότε ότι έχουμε «Υπέρ- πανσέληνο».

Στην διάρκεια της σεληνιακής έκλειψης, από την άλλη, καθώς η Γη παρεμβάλλεται μεταξύ της Σελήνης και του Ήλιου, ρίχνει την σκιά της στην όψη της Σελήνης, καλύπτοντας όλο και μεγαλύτερο τμήμα της. Όταν όμως η σκιά της Γης καλύπτει την Σελήνη εντελώς, τότε ανάλογα με τις συνθήκες που επικρατούν (υγρασία, θερμοκρασία, περιεκτικότητα της ατμόσφαιρας σε σκόνη κλπ), η σκιά της Σελήνης αποκτάει ξαφνικά μια κοκκινωπή απόχρωση. Ο λόγος που συμβαίνει αυτό οφείλεται σ’ έναν φυσικό μηχανισμό παραπλήσιο μ’ αυτόν που χρωματίζει και τα δειλινά κόκκινα.

Το ορατό φως του Ήλιου αποτελείται από διαφορετικά μήκη κύματος, τα οποία αντιστοιχούν σε διαφορετικά χρώματα. Καθώς όμως το ηλιακό φως διέρχεται μέσα από την γήινη ατμόσφαιρα, τα μήκη κύματος που αντιστοιχούν στο μπλε τμήμα του ορατού φάσματος, «φιλτράρονται», διότι τα αιωρούμενα σωματίδια της ατμόσφαιρας σκεδάζουν (δηλαδή διασκορπίζουν προς όλες τις κατευθύνσεις) το φως με αυτά τα μήκη κύματος σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό. Αντιθέτως, τα μήκη κύματος που αντιστοιχούν στο πορτοκαλί και στο κόκκινο τμήμα του ορατού φάσματος επηρεάζονται πολύ λιγότερο, γι’ αυτό και διασχίζουν την γήινη ατμόσφαιρα χωρίς να απορροφούνται ή να σκεδάζονται στον βαθμό που παρατηρείται στο μπλε τμήμα του ορατού φάσματος. Στην συνέχεια η γήινη ατμόσφαιρα «εκτρέπει» (διαθλά) αυτό το πορτοκαλί-κόκκινο φως προς την Σελήνη, το οποίο εντέλει ανακλάται από την επιφάνειά της, «χρωματίζοντάς» την μ’ ένα απόκοσμο κοκκινωπό φως.

Είτε με την μουσική υπόκρουση που εισαγωγικά σας προτείνουμε, είτε με όποια άλλη εσείς προτιμάτε, οι απελευθερωτικές ευκαιρίες/δυνατότητες μιας παρατεταμένης όσο και σπάνιας “ματιάς στον ουρανό” όπως αυτή λίγο πριν το χάραμα της ερχόμενης Δευτέρας, καλό είναι να μην χάνονται. Όσοι ακόμα δεν έχετε πειστεί, επειδή πιθανότατα η πολύ γειωμένη τούτη ζωή σας έχει κάνει στα πάντα δύσπιστους και/ή δεν αρκείστε σε γραπτές βεβαιώσεις αλλά θέλετε και ζωντανό ήχο και εικόνα, ρίξτε μια καλή ματιά στο ενημερωτικό βίντεο (της NASA) σχετικά με αυτή την Υπέρ-πανσέληνο που έπεται:

http://svs.gsfc.nasa.gov/cgi-bin/details.cgi?aid=11981 

Αν ούτε και αυτό σας πείθει, ε τότε, τι να κάνουμε, ερχόμενη Δευτέρα χάραμα κοιμηθείτε με την ησυχία σας, κάθε μέρα της ζωής δεν είναι παρά μια ακόμα μέρα της ζωής…