Προδότης, Προδότρια, Προδοσία, Προδομένος, Προδοτικός, Προδίδω (όλες οι εκδοχές, χρόνοι, κλήσεις) : Αναζητώντας μάταια μια "υποψία" έστω ορθού λόγου...

Δίχως υπερβολή, δεκαπέντε με είκοσι την ημέρα μηνύματα στο ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο μέσω των οποίων κάποιοι διεκδικούν να μας μυήσουν στην “πατριωτική σοφία” τους, τα λαμβάνουμε. Ιδιαίτερα τους τελευταίους καιρούς όπου η συζήτηση τόσο για το σύγχρονο Ελληνικό όσο και για το διαχρονικό “Κυπριακό πρόβλημα” έχει ανάψει.

Πολλά από τα κείμενα που λαμβάνουμε τα βλέπουμε λίγες μέρες μετά δημοσιευμένα στις εφημερίδες ή να κυκλοφορούν ευρέως στο διαδίκτυο. Γίνεται κατά το κοινώς λεγόμενο “χαμός”, οι συγγραφείς τους εκτιμώντας ότι κομίζουν κάτι πολύ σπουδαίο επιδίδονται σε τιτάνιο αγώνα να το μεταλαμπαδεύσουν σε όσο γίνεται περισσότερους συνανθρώπους τους. Μιας λοιπόν και τα πάμπολλα αυτά “σοφά” κείμενα δεν απευθύνονται σε εμάς προσωπικά, απαλλασσόμαστε από την όποια αναστολή να τα αποκωδικοποιήσουμε – χαρακτηρίσουμε. Όπως, για παράδειγμα, γίνεται στα ηλεκτρονικά ταχυδρομεία όπου κατατάσσονται σε επιθυμητά ή ανεπιθύμητα τα εισερχόμενα μηνύματα.

Αναζητώντας ένα κριτήριο για τον χαρακτηρισμό, μπήκαμε στον κόπο και ένα προς ένα προσεκτικά τα αναγνώσαμε. Όχι μόνο αυτά με τα οποία έχουμε βομβαρδιστεί αλλά και κάμποσα άλλα με τις ίδιες πάνω κάτω θεματικές – “Ελληνικό πρόβλημα, Κυπριακό πρόβλημα και συναφείς προβληματισμοί” – τα οποία από τον τύπο και το διαδίκτυο  εντάξαμε στο δείγμα μας. Τι διάολο, τέτοια συγγραφική σπουδή δεν μπορεί παρά από κάτι κοινό – κριτήριο/χαρακτηριστικό – να διακατέχεται. Κάτι, μια έννοια, μια λέξη, μια ιδέα…

Η αναζήτησή μας απέδωσε, μάλιστα δε ήταν ευκολότερο από ότι αρχικά νομίσαμε. Χρέος μας να μεταφέρουμε και σε εσάς την έννοια – λέξη – ιδέα που κατατρέχει  όλα, ένα προς ένα, τα πάμπολλα κείμενα του δείγματός μας. Θα σας την μεταφέρουμε σε όλες τις εκδοχές – χρόνους – κλήσεις για να νιώσετε και εσείς την ίδια πληρότητα που και εμείς νιώσαμε από την καρποφορία της αναζήτησής μας.

Προδότης (πολιτικός, γεννημένος, των οραμάτων, των αξιών, των ελπίδων και των πόθων του λαού μας, της ιστορίας, των παραδόσεων).

Προδοσία (εθνική, κοινωνική, οικονομική, μεγάλη, βαριά, ασήκωτη, ασυγχώρητη, της πατρίδας, της θρησκείας, της κοινωνίας, της ιστορίας, του λαού, του μέλλοντος, των παιδιών, του παρελθόντος, των προγόνων, των ιδανικών, των ιδεών, των αξιών, της εμπιστοσύνης, της ιδεολογίας).

Προδομένος/η/ο/οι/ες/α (τόπος, λαός, πατρίδα, βούληση, όραμα, γένος, άνθρωποι, αγώνες, αγωνιστές, ήρωες, ιδέες, αξίες, πατρίδες, όνειρα, οράματα, ιδανικά, νιάτα).

Προδοτικός/η/ο/οι/ες/α (τρόπος, λόγος, ρόλος, άποψη, ιδέα, σκέψη, δράση, στάση, παιχνίδι, σχέδιο, πνεύμα, σχεδιασμοί, πολιτικοί, ιδέες, σκέψεις, πράξεις, στάσεις, μεθοδεύσεις, σενάρια, σχέδια)

Προδίδω ή Προδίνω, σε όλους τους χρόνους: (προδίδω/ προδίδεις/ προδίδει/ προδίδουμε/ προδίδετε/ προδίδουν, πρόδιδα/ πρόδιδες/ πρόδιδε/ προδίδαμε/ προδίδατε/ πρόδιδαν, πρόδωσα/ πρόδωσες/ πρόδωσε/ προδώσαμε/ προδώσατε/ πρόδωσαν, θα προδίδω/ θα προδίδεις/ θα προδίδει/ θα προδίδουμε/ θα προδίδετε/ θα προδίδουν, θα προδώσω/ θα προδώσεις/ θα προδώσει/ θα προδώσουμε/ θα προδώσετε/  θα προδώσουν, έχω/ έχεις/ έχει/ έχουμε/ έχετε/ έχουν προδώσει, είχα/ είχες/ είχε/ είχαμε/ είχατε/ είχαν προδώσει, θα έχω/ θα έχεις/ θα έχει/ θα έχουμε/ θα έχετε/ θα έχουν προδώσει)  

**Αναζητώντας μάταια αυτή την καταραμένη τη διαλεκτική, αυτόν τον άτιμο τον ορθό λόγο και τρόπο σκέψης. Καταλήξαμε για πολλοστή φορά στην ενδόμυχη ανάγκη να “θέλουμε” απλά και μόνο να σας αποδείξουμε ότι δεν είμαστε ελέφαντες. Να σας παρακαλέσουμε να μην μας χρεώσετε προδοτικό πνεύμα εξαιτίας της έννοιας – λέξης – ιδέας που επιλέξαμε ως κριτήριο για τον άμεσο χαρακτηρισμό των κειμένων με τα οποία καθημερινά βομβαρδιζόμαστε. Ως ανεπιθύμητων προφανώς, τι άλλο;  Ουπς! Προδοθήκαμε...