Χορός σημαίνει - αν και όταν διδάσκεται υπεύθυνα - πρωτόγνωρες εκφραστικές και αισθητικές εμπειρίες*

Η αποδοτικότερη ηλικία έναρξης της σχέσης του παιδιού με τον χορό είναι η ηλικία μεταξύ 4 και 6 χρόνων.  

Χρήσιμες - καθεμιά με τον τρόπο της - όλες οι γραφές, χρησιμότερες όλων αυτές οι πολύ απλές και σταράτες που υπενθυμίζουν τα “αυτονόητα”. Καλό είναι να μη τις αποφεύγουμε, καλό είναι συχνά πυκνά να τις υπενθυμίζουμε για να τα υπενθυμίζουμε. Τα “αυτονόητα”:

Τα πρώτα βήματα της σχέσης του παιδιού με τον χορό, τα πρώτα μαθήματα εξοικείωσης με την χορευτική τέχνη, είναι καταλυτικά. Είναι απαραίτητο να γίνονται σωστά και υπεύθυνα. Ώστε να μυούν σταδιακά το παιδί σε πρωτόγνωρες εκφραστικές και αισθητικές εμπειρίες, η εξοικείωση με τις οποίες είναι καθοριστική για την συνολική ισορροπία της ύπαρξής του.

Η διαδικασία προσαρμογής σε ένα νέο βαθύτατα εκφραστικό περιβάλλον, η γνωριμία όχι απλά και μόνο με το πρόσωπο αλλά και με τον καθοδηγητικό ρόλο του δασκάλου, η εξοικείωση με την ομαδική προσπάθεια, εργασία και πνεύμα, αποτελούν ισχυρές  παρακαταθήκες που μέσω του χορού – όταν διδάσκεται σωστά και υπεύθυνα – εγγράφονται στο “συνειδητό” μα και στο “ασυνείδητο” του παιδιού με τον πλέον ουσιαστικό τρόπο. Βασικό κλειδί για την εγγραφή αυτών των παρακαταθηκών είναι η σταδιακή απελευθέρωση των βαθμών ελευθερίας. Ώστε η σχέση καθαυτή με την έννοια της ελευθερίας να είναι διαρκώς δημιουργική, εμπνευσμένη, αληθώς απελευθερωτική.

Τόσο απλά…     

*Αναδημοσίευση από το εγχειρίδιο ΕΝ ΧΟΡΩ που έχει δημιουργήσει το Εργαστήρι Χορού και Θεατρικής Έκφρασης της Έλενας Χριστοδουλίδου.