ΣΗΜΕΡΑ, που βλέπετε "με τα μάτια σας" στο ακέραιο να επιβεβαιώνονται όσα σας έλεγαν επί χρόνια κάποιοι "φωτισμένοι" άνθρωποι: Τι κάνετε, τι θα κάνετε;

Σας το λένε σήμερα, σας το έλεγαν αδιάκοπα επί χρόνια κάποιοι άνθρωποι. Σας το έλεγαν και σας το λένε με όλη τους τη δύναμη, όλο τους το “είναι”, απλά, ξεκάθαρα, ως έχει. Ότι οι πολλές, πάρα πολλές χιλιάδες άνθρωποι που “φεύγουν” από τους κατεστραμμένους τόπους τους και “έρχονται” στις χώρες της δύσης, το κάνουν έχοντας ως μέλημα μοναδικό να διασώσουν μια ευκαιρία, μια πιθανότητα ζωής για τους ίδιους και τα παιδιά τους. Ότι δεν υπάρχει εμπόδιο, ότι δεν υπάρχει φράκτης, δεν υπάρχει “τρόπος φύλαξης”  που μπορεί να υπερνικήσει αυτή την ανάγκη, την ισχυρότερη όλων των αναγκών, την ανάγκη επιβίωσης. Ότι κάθε εμπόδιο, κάθε φράκτης, κάθε ολοένα και σκληρότερος τρόπος φύλαξης των συνόρων, μεταφράζεται στην πράξη αποκλειστικά και μόνο σε νεκρούς, σε χιλιάδες νεκρούς, σε καταδίκη χιλιάδων αθώων παιδιών και ενηλίκων στο πιο άδικο τέλος. Καταδίκη σε θάνατο επειδή απλά και μόνο τόλμησαν να διεκδικήσουν το δικαίωμα σε μια μικρή (πολύ μικρή) πιθανότητα αξιοπρεπούς ζωής…

Σας το λένε σήμερα, σας το έλεγαν αδιάκοπα επί χρόνια κάποιοι άνθρωποι. Ότι η λογική των ερμητικά κλειστών συνόρων, ότι η λογική που (επιμένει να) αρνείται στους πλέον κατατρεγμένους των κατατρεγμένων κάθε δυνατότητα διάσχισης των συνόρων ανάμεσα στο βέβαιο τέλος και την πιθανότητα αξιοπρεπούς ζωής, είναι έγκλημα κατά του Ανθρώπου, έγκλημα κατά του Πολιτισμού. Ότι οι υπασπιστές και προαγωγοί αυτής της εγκληματικής λογικής, είναι άθλιοι, είναι αγύρτες, είναι απατεώνες, διαρκείς εγκληματίες κατά του Ανθρώπου, κατά του Πολιτισμού.

Σήμερα που πλέον “βλέπετε” καθημερινά με τα μάτια σας – στις εφημερίδες, στις τηλεοράσεις, στις διαδικτυακές οθόνες – τα αθώα θύματα αυτού του διαρκούς εγκλήματος.

Σήμερα που θρηνείτε για χιλιάδες νεκρούς ανάμεσα στους οποίους και παιδιά, πολλά πάρα πολλά παιδιά, και δεν μπορεί παρά να κατανοείτε ότι όσα επί χρόνια οι άθλιοι και οι αγύρτες σας έλεγαν περί “εισβολής” τους και/ή περί της ανάγκης πάση θυσία παρεμπόδισης – αποτροπής της “εισόδου” τους ήταν εγκληματικές αθλιότητες και αλητείες.

Σήμερα που δεν μπορεί παρά πλέον να συναισθάνεστε ότι οι εγκληματικές φωνές που ούρλιαζαν επί χρόνια για την “πάση θυσία αποτροπή της εισόδου”, την πάση θυσία χιλιάδων απεγνωσμένων ανθρώπων και πολλών, πάρα πολλών αθώων παιδιών στην πράξη υπηρετούσαν.

Σήμερα που αυτό το οποίο σας λέγανε επί χρόνια με όλη τους τη δύναμη, όλο τους το “είναι”, απλά, ξεκάθαρα, ως ακριβώς έχει κάποιοι άνθρωποι, το βλέπετε, ως ακριβώς σας το έλεγαν και εξακολουθούν να σας το λένε, να συμβαίνει, να επιβεβαιώνεται, απλά, ξεκάθαρα, ως ακριβώς έχει,  ενώπιον σας.

Το μόνο που ΔΕΝ σας ζητάμε είναι να απολογηθείτε ενώπιον τους γιατί ενώ αυτοί με όλη τη δύναμη του “είναι” τους σας το έλεγαν εσείς δε νιώθατε βέβαιοι ότι είναι ακριβώς έτσι και προτιμούσατε να νομίζετε ότι μπορεί να είναι και λιγάκι αλλιώς, δηλητηριασμένοι από τους άθλιους, τους αγύρτες και απατεώνες και επιτρέποντας τους ταυτόχρονα να μπορούν εξακολουθητικά να δηλητηριάζουν την αλήθεια, τον Άνθρωπο, τον Πολιτισμό.

ΌXI, στο παραμικρό δεν σας ζητάμε να απολογηθείτε.

Το μόνο που με όλη τη δύναμη του “είναι” μας σήμερα σας ζητάμε είναι να μην υποκύψετε στον εθισμό, να αντισταθείτε στην επαπειλούμενη εξοικείωση με το “διαρκές έγκλημα” που τείνει να (σας) υποβάλλει ο καταιγιστικός βομβαρδισμός εικόνων και πειστηρίων του. Το μόνο που με όλη τη δύναμη του “είναι” μας σήμερα σας ζητάμε είναι να κάνετε πλέον τα πάντα, ότι μπορείτε, όχι στιγμιαία αλλά αδιάκοπα, ενάντια στους άθλιους, αγύρτες και απατεώνες, στους διαρκείς αυτουργούς του διαρκούς αυτού εγκλήματος κατά του Ανθρώπου, κατά του Πολιτισμού. Στο όνομα του Ανθρώπου, στο όνομα του Πολιτισμού.