Ιστορίες για αγρίους (ενδεικτικές βαθιάς κοινωνικής καθυστέρησης): Επιμένετε να παραμείνει "ζωντανή" η αναπηρική θέση στάθμευσης; Ε, τότε, θα "πεθάνει" το δέντρο σας!

Απομακρύνω (ορισμός): Μετακινώ κάποιον ή κάτι μακριά από κάποιον ή κάτι. Παράδειγμα: Οι πυροσβέστες απομάκρυναν τους ενοίκους από το φλεγόμενο οίκημα.

*Αντιγράφουμε από επιστολή μιας λεγόμενης επιτροπής διαχείρισης συγκροτήματος κατοικιών στην ευρύτερη περιοχή Λευκωσίας (οδός Ναυσικάς 3Β), απευθυνόμενη σε αληθώς πολιτισμένο ζευγάρι που κατοικεί εδώ και μια επταετία στο “συγκρότημα” και το οποίο καταβάλλει ιδιαίτερη προσπάθεια τα τελευταία χρόνια ενάντια στη θέληση των λοιπών ώστε να μην καταπατηθεί η μια και μοναδική αναπηρική θέση στάθμευσης στον σχετικό χώρο του “συγκροτήματος”. Η αντίληψη περί (της έννοιας του) αντιπερισπασμού – “αφού επιμένετε για την αναπηρική θέση στάθμευσης θα την πληρώσει το … δέντρο σας” - που αναδύει η επιστολή παραπέμπει σε συνθήκες κοινωνικής καθυστέρησης κάτι παραπάνω από οριακής, απροσμέτρητης. Άνευ περισσοτέρων σχολίων απολαύστε:

-Η επιτροπή αποφάσισε (σ.σ. ούτε η ευρωπαϊκή επιτροπή να ήταν) όπως το δέντρο στον κοινόχρηστο χώρο πλησίον του κεντρικού διακόπτη της ΑΗΚ (σ.σ. Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου) απομακρυνθεί.

-Αφού εσείς το φυτέψατε παρακαλούμε όπως το κόψετε άμεσα φροντίζοντας να απομακρύνετε και (σ.σ. και; δηλαδή και ποιό άλλο;) το κομμένο.

-Εάν επιθυμείτε (σ.σ. τους κάνουν και χάρη οι … διάνοιες) μπορούμε να το ρυθμίσουμε εμείς μέσα στο σαββατοκύριακο αλλά το κόστος θα πρέπει να το καταβάλλετε εσείς, αφού εσείς φυτέψατε το δέντρο.

*Η ιστορία αυτή της “απομάκρυνσης” του δέντρου (πάλι καλά που δεν υποδεικνύουν και πόσο μακριά το θέλουν) αφού βέβαια πρώτα (πώς αλλιώς;) κοπεί/ θανατωθεί – είναι σα να λέμε “να απομακρυνθεί αμέσως ο πεθαμένος”, λεπτομέρεια που δεν λέει τίποτε στους τέρμα για τέρμα καθυστερημένους, οι οποίοι, όπως αποδεικνύεται, αγνοούν ότι και τα δέντρα έχουν ζωή” -  κρατάει ήδη κάμποσο καιρό. Το συμπαθές και καθ’ όλα εκπολιτισμένο ζευγάρι – στόχος της, πίστεψε ότι σφράγισε την λήξη της απευθυνόμενο στην αρμόδια δασική υπηρεσία τον Μάρτιο 2015 και λαμβάνοντας λίγες μέρες μετά (2 Απριλίου) την τελείως αυτονόητη κατόπιν επιτόπιας διερεύνησης γνωμοδότηση: Μια χαρά είναι το δέντρο σας (σ.σ. το ζουμί της δημοσιοποιούμε), κανέναν δεν ενοχλεί, ζωή δίνει. Για το “τελείως αυτονόητο” της γνωμοδότησης μη βασανίζετε φίλοι αναγνώστες το νου σας, οι φωτογραφίες του κειμένου μιλάνε από μόνες τους;

Τελείως λογικό και αυτονόητο; Για τους τέρμα καθυστερημένους; Όχι βέβαια, γι’ αυτούς τέτοιος όρος (σκέψης) δεν υπάρχει, εξ’ ορισμού (τους) δεν υπάρχει, διότι αν υπήρχε δεν θα ήταν και τέρμα (κοινωνικά) καθυστερημένοι. Πόσο “πιο λιανά” να το κάνουμε;  Άκυρη στον δικό τους νου η απόφαση της αρμόδιας δασικής υπηρεσίας, την ακυρότητά της “γνωμοδότησαν” όλοι μαζί, ως … αρμόδια επιτροπή διαχείρισης του συγκροτήματος κατοικιών, ιδιοκτήτες είναι και αυτοί και μόνο αυτοί μπορούν να αποφασίζουν για τα της ιδιοκτησίας/οίκου τους (σ.σ. ένας άλλος ολίγον εναλλακτικός ορισμός της ακραίας κοινωνικής καθυστέρησης), αποφάσισαν λοιπόν “πάει και τελείωσε, να απομακρυνθεί το δέντρο”, μάλιστα δε δια απολύτου πλειοψηφίας! Όπως είχαν κάνει και για την αναπηρική θέση στάθμευσης, την οποία και θα είχαν με όλη την άνεσή τους καταργήσει (μήπως προτιμάτε τον ρηματικό τύπο “απομακρύνει”;) αν δεν τους έκανε τη ζωή δύσκολη το εκπολιτισμένο ζευγάρι. “Μου θέλετε, σα δε ντρέπεστε, και αναπηρική θέση στάθμευσης; Θα δείτε τώρα τι θα πάθετε. Θάνατος στο δέντρο και θα πληρώσετε και για την απομάκρυνση από πάνω. Για να μάθετε…”

**Επιμύθιο: Θα ήταν για γέλια αν δεν ήταν και για κλάματα, θα ήταν για κλάματα αν δεν ήταν και για γέλια, θα ήταν για γέλια και για κλάματα αν δεν ήταν τόσο μα τόσο πολύ εξοργιστικό. Συγκρατούμαστε! Εν αναμονή της κοντινής 8^ης Δεκεμβρίου, όπου η τυπική συγκεκριμένη περίπτωση καταλυτικής ισχύος της έννοιας του οικογενειακού αμοραλισμού ενδέχεται να αποδειχτεί χρήσιμη για την αναγκαία προσαρμογή στον τόπο και στον (παρόντα) χρόνο της παρουσίασης του σπουδαίου βιβλίου/ έρευνα – στο “Εγκώμιο”, που αλλού; - με θέμα/ τίτλο “Η ηθική βάση μιας καθυστερημένης κοινωνίας”. Ουδέν κακό αμιγές καλού…