Στέγη Χορού Λεμεσού: Γέννημα του "αυτονόητου", της θεμελιώδους αναπτυξιακής αρχής "από όλους για όλους"

Το πρώτο και σημαντικότερο έργο υποδομής για τον επαγγελματικό χορό στην Κύπρο είναι η Στέγη Χορού Λεμεσού που δημιουργήθηκε το 2007 από πέντε ομάδες με πλούσια χορογραφική ιστορία. Συγκεκριμένα, από τις ομάδες Εν Δράσει (Εύη Δημητρίου, Έμιλυ Παπαλοίζου), Interact (Νατάσα Γεωργίου), Πέλμα (Λία Χαράκη), Χοροθέατρο Ομάδα Πέντε (Χλόη Μελίδου, Ρούλα Κλεοβούλου) και Solipsim (Άννα Χαραλάμπους). Και ακριβώς επειδή γεννήθηκε και αναπτύχθηκε “από τον χορό για τον χορό”, επειδή με άλλα λόγια ήταν δημιούργημα των επαγγελματιών του χορού τα αναπτυξιακά των οποίων όνειρα εξέφρασε και εκφράζει, μέσα στα χρόνια απετέλεσε σημείο αναφοράς για την όλη χορευτική κοινότητα. Ανταλλαγή καλλιτεχνικών ιδεών, διαρκής πληροφόρηση, παρουσίαση παραστάσεων, συνεργασίες με χορευτικά δίκτυα και φορείς του εξωτερικού υπέρ όλων, ένας επί της ουσίας και όχι μόνο κατ’ όνομα χώρος συνεχούς διευκόλυνσης, εκπαίδευσης και ενδυνάμωσης των επαγγελματιών χορευτών και χορογράφων που δραστηριοποιούνται στην Κύπρο.

Η αναπτυξιακή συνταγή “από όλους για όλους” ή αλλιώς “εκκινώντας από τα κάτω διάχυση παντού” είναι περίπου αυτονόητη για τα έργα υποδομής που αφορούν στην ενδυνάμωση τέχνης και καλλιτεχνών. Δίχως την υιοθέτηση της δεδομένης αυτής “αρχής του αυτονόητου” οποιαδήποτε διαχείριση (management) είναι εξ’ αρχής άκυρη. Εξ’ ου και η διαρκής ανάγκη διαρκούς υπενθύμισής της. Με την αδιάψευστη “απόδειξη στην πράξη” που κομίζει η γέννηση και ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια της Στέγης Χορού Λεμεσού, να αποτελεί και το πλέον αδιάψευστο τεκμήριο αυτής της διαρκούς ανάγκης.

Η Στέγη Χορού Λεμεσού, το πρώτο και σημαντικότερο έργο υποδομής για τον επαγγελματικό χορό στην Κύπρο, η έμπρακτη εφαρμογή της αναπτυξιακής συνταγής “από όλους για όλους”, στεγάζεται σε διατηρητέο κτίσμα του 1919 επί της πλατείας Ηρώων, δίπλα στο θέατρο ΡΙΑΛΤΟ. Το “διατηρητέο” είχε χρησιμοποιηθεί αρκετά χρόνια ως κατοικία, την επταετία 1971 – 1978 λειτούργησε ως λέσχη, και αργότερα ως πανσιόν. Αδιαμφισβήτητα, η φιλοξενία εντός του των πόθων και προσπαθειών της όλης επαγγελματικής χορευτικής κοινότητας της Λεμεσού για ολοένα και μεγαλύτερη ανάπτυξη, μπορεί και πρέπει να ιδωθεί ως το χρονικό διάστημα όπου το “διατηρητέο” ανταπέδωσε και ανταποδίδει στο maximum το αντίτιμο του πρόδηλα τιμητικού (για ένα κτίσμα) χαρακτηρισμού του.

*Τα στοιχεία του κειμένου αντλούνται από την έκδοση της Νέας Κίνησης ομάδων χορού χορευτών και χορογράφου Κύπρου (ΝΚΟΧ) με θέμα/ τίτλο “Ο Σύγχρονος χορός στην Κύπρο 1980 – 2010”,  το όλο κείμενο αντανακλά την ανάγκη γνώσης και σεβασμού της ιστορίας, γνώσης και σεβασμού των αυτονόητων αρχών που της πρόσφεραν την αναγκαία ώθηση να εξελιχτεί και “προοδεύσει” ως τις μέρες μας.