Τι (διάολο) παιδεία είναι δυνατόν να θεμελιωθεί όταν ο "φτωχός" ο μαθητής εξ' αρχής ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΤΑΙ να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα;

*Η ελληνική παιδεία πάσχει από μια βασική εσωτερική αντίφαση. Σε ένα επίπεδο, επιχειρεί να προσφέρει επιστημονικές και τεχνικές γνώσεις, θεμελιώνοντας μια σύγχρονη, ορθολογική εικόνα του κόσμου. Ταυτόχρονα, με μια ριζικά διαφορετική προσέγγιση, διδάσκει θρησκευτικά – μεταφυσικά δόγματα και προσανατολίζει τον μαθητή σε μια ανορθολογική αντίληψη για τον κόσμο…

Περί σύγχρονης ελληνικής παιδείας κάποιες πολύ βασικές σκέψεις, αλιευμένες “από την πυρά στον άμβωνα” – Ευτύχης Μπιτσάκης, εκδόσεις ΤΟΠΟΣ 2009 – όσοι δεν νιώθουν άβολα με τα πολύ βασικά δικαιούνται να τις προσπεράσουν, αυτοί όμως που νιώθουν άβολα κρίνεται επιβεβλημένο να ξεβολευτούν. Συνεχίζουμε:

**…Οι δυο αυτές προσεγγίσεις και ερμηνείες είναι ριζικά ασυμβίβαστες. Έτσι, ο μαθητής βρίσκεται μπροστά σε ένα σχιζοφρενικό Σύμπαν: Από την μια ο κόσμος είναι εξελισσόμενη ολότητα (κοσμογένεση). Από την άλλη δημιουργήθηκε σε 6 μέρες από τον θεό. Από τη μια ο άνθρωπος είναι προϊόν της εξέλιξης του ζωικού βασιλείου (ανθρωπογένεση). Από την άλλη, πλάσμα του Δημιουργού. Από τη μια η “ψυχή” είναι το αποτέλεσμα της λειτουργίας του νοητικού οργάνου σε καθορισμένες κοινωνικές συνθήκες, είναι το σύνολο των εσωτερικευμένων σχέσεων του ανθρώπου με τον κόσμο (Εξελικτική Ψυχολογία), ενώ από την άλλη είναι μια άυλη οντότητα, δωρεά του Δημιουργού. Αντίστοιχα, το σώμα αποτελεί προσωρινό σκήνωμα ή τάφο της ψυχής.

***Ο μαθητής, λοιπόν, οφείλει να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα, να επιλέξει τη μία από τις δυο ερμηνείες του κόσμου ή να καταλήξει ότι το σχολείο στηρίζεται στο ψεύδος και να διαμορφώσει  μια αντίστοιχη κουτοπόνηρη στάση, εξασφαλίζοντας τον απαραίτητο “βαθμό”. Αλλά τι παιδεία είναι δυνατόν να θεμελιωθεί πάνω σ’ αυτή την αντίφαση; 

Αξιολογώντας φευγαλέα τα γραπτά τεκμήρια (δηλαδή, τα σχολικά βιβλία) της πιο πάνω αντίφασης – αντίφασης που με τις όποιες μέσα στα χρόνια διαφοροποιήσεις της διαποτίζει την ελληνική παιδεία από τη συγκρότηση του νεότερου ελληνικού κράτους – μπορούμε καταρχάς να επισημάνουμε ότι: Στα ελληνικά σχολεία διδάσκονται δυο κατηγορίες βιβλίων, τα επιστημονικά και τα ηθικοθρησκευτικά, οι οποίες εκφράζουν δυο ασυμβίβαστους κόσμους, τον κόσμο της επιστήμης και τον κόσμο του μύθου. Μείνετε προς το παρόν σε αυτή την κατηγοριοποίηση, δουλέψτε την λιγάκι εντός σας, και λίαν συντόμως επανερχόμαστε…