Παρασκευή 8 Ιανουαρίου 2016

"ΕΙΣΤΕ ΚΑΙ ΦΑΙΝΕΣΤΕ": Καταλληλότερους μα την αλήθεια επισήμους - και θα είναι και θα φαίνονται - από τους εκλεκτούς δέκα της ερχόμενης (δεύτερης του χρόνου) Κυριακής, ο νους μας δεν θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί!

Ούτε παραγγελία να το είχαν. Απέναντι πεζοδρόμιο, δέκα μέτρα απόσταση, και σε μια μέρα και ώρα τόσο βολική που και οι ίδιοι να την αποφάσιζαν καλύτερη δεν θα έβρισκαν. Αμέσως μετά την πρώτη φάση της χαλάρωσης του πρωινού της Κυριακής, εκεί που το τεμπέλιασμα αρχίζει να φτάνει στα όριά του, εκεί που αρχίζει να “θέλει” κάτι το ποιοτικό για να το συμπληρώσει, να το οδηγήσει ολίγον πιο “γεμάτα” μέχρι την ώρα του μεσημεριανού γεύματος. Είναι σπουδαίο πριν γεμίσει το στομάχι να έχει γεμίσει ο νους και η ψυχή.

Ούτε παραγγελία να το είχαν. Για να λέμε τα πράγματα με το ακριβές όνομά τους, το έχουν πλέον παραγγελία, έχει γίνει από την περασμένη Κυριακή (την πρώτη του νέου χρόνου) με όλους τους τύπους και τα πρέποντα, για την δεύτερη που μας καταφτάνει. Δώδεκα το μεσημέρι ακριβώς, δέκα καθίσματα πρώτη σειρά, “είστε και φαίνεστε” το έργο από την όνομα και πράμα “Συντεχνία του γέλιου”, επίσημοι προσκεκλημένοι του σκηνοθέτη του Βασίλη Κουκουλάνι, θα είναι και θα φαίνονται δέκα γλυκύτατοι ηλικιωμένοι, δέκα συγκάτοικοι - ένοικοι του απέναντι από την θεατρική σκηνή ευρισκόμενου ψυχιατρικού οικοτροφείου “Κέραμος”, οι δέκα πλέον επίλεκτοι από τους γείτονές του.

Ούτε παραγγελία να το είχαν, ο λόγος πλέον για το θεατρικό έργο καθαυτό, για το περιεχόμενό του, το περιεχόμενο της πρόσκλησης θέασης που τους απευθύνθηκε. Αυτοματισμοί γεννημένοι από την μήτρα του φόβου έναντι της εξουσίας, που ωριμάζουν σταδιακά σε νέους αυτοματισμούς αλληλεγγύης στο όνομα της καταπολέμησης του φόβου που τους γέννησε. Ολόκληρος/ παραδειγματικά δοσμένος ο κύκλος δυνητικής άρσης του στιγματισμού και αποκλεισμού αρχής γενομένης από την “εκπαιδευτική” αναγνώριση της κοινής μήτρας που τον γεννά. Καλύτερους/ καταλληλότερους επισήμους από τους δέκα της Κυριακής που μας έρχεται προσκεκλημένους, αυτούς τους επί χρόνια άγρια στιγματισμένους ανθρώπους που μόλις τα λίγα τελευταία χρόνια και έχοντας εισέλθει πλέον στη λεγόμενη τρίτη ηλικία διεκδικούν καθημερινά τα “περάσματα” τους στην ζωτική αίσθηση της κοινότητας, ο νους δεν θα μπορούσε να φανταστεί.


*Αυτή την ερχόμενη δεύτερη του χρόνου Κυριακή, η (δηλωμένη ως) παιδική παράσταση “είστε και φαίνεστε” της Συντεχνίας του Γέλιου στο κέντρο της Αθήνας (Γκάζι) είναι βέβαιον ότι θα χαρακτηρίζεται από κάτι το βαθύτατα – υπό την κοινωνική έννοια – ενήλικο…       

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου