Εν αναμονή του επικείμενου λυτρωτικού ερχομού "ραγδαίων εξελίξεων" στην εδώ και 42 χρόνια "μοιρασμένη" Κύπρο: Ρόλοι και καθήκοντα καθενός εκάστου στο συνοδευτικό εορταστικό τελετουργικό

"Οι κοπέλες έκοβαν ανθισμένα κλαδιά τριανταφυλλιάς, ροδιάς και μαυρομάτας και τα τοποθετούσαν μέσα σε ένα ανθοδοχείο, το οποίο άφηναν στη θέα των άστρων για τρεις συνεχόμενες μέρες..."

*Σε τούτη εδώ την στιγμή του τελευταίου ετούτου εδώ κύκλου της ζωής, τα πάντα και οι πάντες εδώ στην μοιρασμένη Κύπρο που αναμένει ετούτον εδώ τον κύκλο να αντικατασταθεί από τον επόμενό του από την πρώτη σχεδόν στιγμή – 42 χρόνια πριν – που να τον διανύει ξεκίνησε, μοιάζουν τελετουργικά να προαναγγέλλουν τον λίαν συντόμως λυτρωτικό ερχομό “ραγδαίων εξελίξεων”. Και, επειδή, σε αυτές τις εορταστικές περιπτώσεις το τελετουργικό είναι αυτό που μετράει και από εορταστικά τελετουργικά η μακρά παράδοση είναι μαζί μας, ας μνημονεύσουμε όλοι μαζί την προδιαγεγραμμένη (από την παράδοση) τελετουργική συνέχεια της προαναγγελίας:

"Στη συνέχεια οι κοπέλες κάθονταν σχηματίζοντας κύκλο. Στη μέση τους καθόταν η μικρότερη σε ηλικία, κρατώντας το ανθοδοχείο καλυμμένο με άσπρο ή κόκκινο σκέπασμα. Η καθεμιά έριχνε σε αυτό ένα δακτυλίδι, σκουλαρίκι ή κάποιο άλλο προσωπικό της μεταλλικό αντικείμενο. Ακολούθως τραγουδούσαν όλες μαζί το τραγούδι του μήνα Μάη κι η μικρότερη που βαστούσε το ανθοδοχείο έβγαζε απ’ αυτό ένα αντικείμενο. Το έδινε στην κάτοχό του, η οποία ήταν άμεσα υποχρεωμένη να τραγουδήσει ένα ευχάριστο τραγούδι. Αυτό γινόταν μέχρι να τραγουδήσουν όλες οι κοπέλες. Όσες από αυτές έλεγαν κάποιο ευχάριστο τραγούδι τις περίμενε τύχη καλή, ενώ αντίθετα, όσες έλεγαν δυσάρεστο τραγούδι, τις περίμενε τύχη κακή. Σαν τελείωνε η πιο πάνω διαδικασία, οι κοπέλες μοιράζονταν μεταξύ τους τα ανθισμένα κλαδιά. Στον κυπριακό Κλήδονα η ανθισμένη ροδιά συμβόλιζε τον έρωτα, τον οποίο επεδίωκαν οι κοπέλες με αυτή τη μαντική." 

*Σπουδαία μα την αλήθεια η λαϊκή μαντική (του Κλήδονα), όμως προς θεού – για το όνομα του των ανθρώπων όλων Μεγάλου Αδελφού - ας μην ξεχνάμε και τον πάνσοφο δούλο Αίσωπο που διδακτικά έχει προειδοποιήσει ότι “συν Αθηνά και χείρα κίνει”. Σοφία εκ παραδόσεως θεμελιωμένη θα ήταν ανόσιο διάολε από μέρους μας να αγνοήσουμε, χρέος μας είναι να υπενθυμίσουμε το πώς επακριβώς τούτη εδώ την τελετουργική λαϊκή στιγμή της αναμονής οφείλουν να “κινήσουν τις χείρες τους” οι αρμόδιοι εντεταλμένοι Του, οι ταγοί. Λάβετε μνήμη:

"Οι Κύπριοι πρόξενοι των Δελφών, για να είναι βέβαιο ότι κατανοούν και μεταφέρουν με την πρέπουσα ακρίβεια τους ιερούς χρησμούς του ξακουστού εκείνων των καιρών μαντείου, ήταν δικαιούχοι μιας σειράς προνομίων, όπως το να έχουν προτεραιότητα σε όλες τις δίκες, αλλά και σημαντικές φορολογικές ελαφρύνσεις και απαλλαγές. Μεταξύ των Κυπρίων προξένων, σημαντικότεροι έχουν καταγραφεί ο Αρισταγόρας Τιμαγόρα, ο Στασικράτης Ονησικράτους και ο Φιλόθεμις Φιλοθέου από την πόλη της Αμαθούντας. Κάποιοι άλλοι Κύπριοι, διορίστηκαν από το μαντείο των Δελφών στον λιγότερο προβεβλημένο αλλά κρίσιμο για την λειτουργία του μαντείου ρόλο του θεωροδόκου. Είχαν ως καθήκον να υποδέχονται και να βοηθούν τους βασιλικούς στο μαντείο απεσταλμένους που το επισκέπτονταν για να πάρουν από αυτό δώρα και για να παρίστανται στις γιορτές του."  

*Ο καθένας σε τούτη εδώ τη ζωή – σε κάθε κύκλο της, σε κάθε εποχή της - με τον ρόλο και τα καθήκοντα του. Εν αναμονή οι πάντες και τα πάντα εδώ στην Κύπρο του ερχομού ραγδαίων εξελίξεων, καλό είναι πέραν όλων να γνωρίζουμε τον ρόλο και τα καθήκοντα καθενός εκάστου στο συνοδευτικό εορταστικό τελετουργικό τόσο της προετοιμασίας τους όσο και καθαυτού του ερχομού τους. 

“Πηγή” των πολύ χρήσιμων, θέλουμε να ελπίζουμε, πληροφοριών και οδηγιών που κατόπιν μικρής μας έρευνας σας μεταφέραμε, είναι η ωραιότατη – από τις εκδόσεις ΠΑΡΓΑ, υπό την ερευνητική επιμέλεια του κυρίου Κώστα Παπαγεωργίου και υπό την φιλολογική της κυρίας Ανδρούλας Παπαγεωργίου – “Κυπριακή Μυθολογία”.