"Εμείς, οι Νέοι ή ...τη γενιά μας"! Αναμένοντας με τη δέουσα προσμονή τον μέσω Νέας Υόρκης του 1980 θεατρικό ορισμό της Κυπριακής νέας γενιάς του 1990

Εμείς; Ποιοι εμείς;

Η γενιά μας; Ποια γενιά;

Παγκόσμια γενιά; Πανευρωπαϊκή; Βόρειο- ευρωπαϊκή; Λονδίνου, Παρισίων ή Όσλο; Νότιο- ευρωπαϊκή; Παναμερικανική; Βόρειο- αμερικανική; Νέας Υόρκης; Τορόντο; Νότιο- αμερικανική; Καλιφόρνιας ή Τέξας; Λατινοαμερικάνικη; Βολιβίας, Περού, Χιλής, Αργεντινής ή Βραζιλίας; Κεντρικής Αμερικής; Παναμά ή Κούβας; Αφρικάνικη; Βόρειο ή νότιο αφρικάνικη; Κεντρικής Αφρικής; Ασίας; Άπω ή Εγγύς Ανατολής;

Ελληνική γενιά; Αθηνών ή επαρχίας; Βορείων ή νοτίων αθηναϊκών προαστίων; Ανατολικών ή δυτικών; Μαρκόπουλου και Μεγάρων ή Αιγάλεω και Περιστερίου; Νότιας ή Βόρειας Ελλάδας; Πάτρας ή Σπάρτης, Θεσσαλονίκης ή Κομοτηνής;

Κυπριακή γενιά; Λευκωσίας ή Πάφου, Λεμεσού ή Λάρνακας; Τάξη, κλάση ή σειρά;  

     

Εμείς, οι Νέοι! Είτε του κόσμου όλου, είτε της Λευκωσίας ή Πάφου ή Λεμεσού ή της  Λάρνακας, με ένα και μοναδικό κριτήριο θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε εύλογα ότι συγκροτούμε/ ορίζουμε γενιά – το ηλικιακό κριτήριο – το οποίο μάλιστα, για να λέμε τα πράγματα επακριβώς με το όνομά τους, από (χωρική) κλίμακα σε κλίμακα είναι και αυτό μα την μαύρη αλήθεια αμφισβητήσιμο. Διότι, τελείως μα τελείως αλλιώς διάολε εκτιμώνται οι ηλικιακές γκάμες σε χώρες της Ασίας και της Αφρικής όπου μετά τα 15-16 χρόνια το πολύ ο μέχρι τότε νέος/ νέα λογίζεται πλέον ως ενήλικας/ πατέρας- μητέρα και όπου μετά τα 35-40 χρόνια σε κάποιες - όχι λίγες - περιπτώσεις χωρών ως ηλικιωμένος/η, και αλλιώς σε χώρες όπως για παράδειγμα η Ελλάδα και η Κύπρος όπου στη γκάμα των νέων – εμείς οι νέοι – μπορεί να λογίζεται κάποια ή κάποιος μέχρι και τα προχωρημένα μετά-τριάντα του.

*Εμείς, οι Νέοι ή …τη γενιά μας! Πρεμιέρα της παράστασης στις 19 Φεβρουαρίου – Λευκωσία, Σατιρικό Θέατρο – κείμενα βασισμένα σε έργο αμερικάνου συγγραφέα (Kenneth Lonergan) πεδίο έμπνευσης και ανάπτυξης του οποίου είναι η Νέα Υόρκη λίγο μετά τις αρχές της δεκαετίας του 80, μεταφορά - “μετάφραση” του πεδίου με τις δέουσες προσαρμογές (χαρακτήρων) στη Λευκωσία μια δεκαετία και έναν χρόνο αργότερα (1993) ώστε να “οριστεί” η Κυπριακή νέα γενιά της δεκαετίας του 90. Η κοινή – αποστασιοποιημένη λογική προβλέπει τον “μέγα χαμό” στη μετάφραση, όμως η υπερβατική των εραστών της θεατρικής τέχνης εναγωνίως αναμένει να συναντηθεί με τον επικείμενο παραστατικό ορισμό της Κυπριακής νέας γενιάς του 90 ώστε να μπορέσει να κρίνει. Εξ ορισμού τα πάντα εκκινούν από τον ορισμό τους, στο σημείο εκκίνησης είναι υποχρέωση μας να είμαστε όλοι εκεί!

Μετάφραση και σκηνοθεσία: Ευριπίδης Δίκαιος/ Παίζουν: Νεκτάριος Θεοδώρου, Άντρια Ζένιου, Ανδρέας Παπαμιχαλόπουλος/ Σκηνικά- κοστούμια: Χάρης Καυκαρίδης, Άντρια Ευαγόρου/ Μουσική επιμέλεια: Άντρια Ζένιου/ Φωτισμοί: Βικέντιος Χριστιανίδης/ Κατασκευή σκηνικού: Μιχάλης Μανελίδης

Πρεμιέρα: Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου στις 20.30.

Τακτικές παραστάσεις: Παρασκευή και Σάββατο στις 20.30 - Κυριακή στις 18.30 (Πάνω Σκηνή).