Η "αποτροπή" της μεταστέγασης των μαθητών του Ειδικού Γυμνασίου Πύργου: Αν και όταν οι "ηλίθιοι αγανακτισμένοι" αφήνονται να επιβάλλουν τον αντί-κοινωνικό νόμο τους

Η πρόταση/ εισήγηση από πλευράς αυτών που φέρονται αρμοδίως να γνωρίζουν τα στοιχειώδη ήταν σαφέστατη: Προσωρινή μεταστέγαση και λειτουργία του Ειδικού Γυμνασίου Πύργου, τη νέα σχολική χρονιά 2016 - 2017, στο κτίριο του πρώην 2^ου Λυκείου Αμαλιάδας. Το σκεπτικό της εισήγησης (χωρίς να ενδιαφερόμαστε για τις όποιες λεπτομέρειες) προφανές: Καλύτερες εκπαιδευτικές συνθήκες για τους μαθητές με αναπηρία και/ή ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες!

Ξεσηκωμός!  Η “γενικού χαρακτήρα” ενημέρωση από τον τοπικό τύπο, αναφέρεται σε έναν τέτοιον, ο οποίος είχε ως αποτέλεσμα την ανατροπή της αρμόδιας εισήγησης και “αποτροπή” της μεταστέγασης. Στη συνέχεια, ορίζει ως πρωταίτιους αυτού του (φερόμενου ως) ξεσηκωμού “γενικώς” τους γονείς των μαθητών του 2^ου Γυμνασίου Αμαλιάδας που στεγάζεται ακριβώς παραδίπλα στο κτίριο του 2^ου Λυκείου. Επειδή όμως ότι μοιάζει ότι είναι κάτι (π.χ. ξεσηκωμός) δε σημαίνει και ότι πράγματι είναι, ας δούμε το συγκεκριμένο πιο “ειδικά” και όχι όπως οι τίτλοι των ειδήσεων “γενικώς” το ορίζουν.

Οι δικές μας “ειδικού χαρακτήρα” γνώσεις και εμπειρίες περί των συναφών θεμάτων – μας εμπιστεύεστε; -  ενεργοποιούν εντός μας στα όρια της βεβαιότητας την σκέψη ότι πρόκειται για συγκεκριμένη μικρή ομάδα γονέων, από αυτούς που ανήκουν στη νεοελληνική δεξαμενή της πεισματικής καθυστέρησης, ή αλλιώς στις απροβίβαστες μια ζωή τάξεις των “ηλιθίων αγανακτισμένων”. Αυτών οι οποίοι έχουν τη θαυμαστή (ειδική) ικανότητα στη καθυστερημένη κοινωνία των νεοελλήνων να “ξεσηκώνουν τους εαυτούς τους”, κατόπιν δε εκμεταλλευόμενοι την σιωπή/απουσία των λοιπών και  πολλών να παρουσιάζουν/επιβάλλουν/υποβάλλουν τον ηλίθιο “ξεσηκωμό των εαυτών” ως κοινωνικό ξεσηκωμό…

Αναρωτιόμαστε: Καταβλήθηκε άραγε η οποιαδήποτε – στοιχειώδης - προσπάθεια από πλευράς των αρμοδίων θεσμικών (της εκπαίδευσης) παραγόντων ώστε να αποτραπεί η επιχείρηση των ηλιθίων αγανακτισμένων να εμφανίσουν/αναδείξουν τον ηλίθιο των εαυτών τους “ξεσηκωμό” ως κοινωνικό ξεσηκωμό; Κάποια έστω απλή σύσκεψη, διάολε, με την παρουσία/συμμετοχή γονέων των δυο σχολείων, διευθυντών και εκπαιδευτικών, του τοπικού συμβούλου ειδικής αγωγής και των ανθρώπων του ΚΕΔΔΥ – του φορέα που εισηγήθηκε την μεταστέγαση – ώστε να διεκδικηθεί ένα κάποιο ανάχωμα στην κραυγαλέα ηλιθιότητα; Απαντάμε: Πάμε και στοίχημα – χωρίς καν να χρειάζεται να κάνουμε τον κόπο να “πληροφορηθούμε” τις λεπτομέρειες από τους εμπλεκόμενους σε τοπικό επίπεδο, παρά μονάχα εμπιστευόμενοι τις γνώσεις και εμπειρίες μας – ότι δεν έγινε τίποτε! Είμαστε 100% βέβαιοι – πάμε και στοίχημα - ότι οι “ηλίθιοι αγανακτισμένοι” αφέθηκαν να επιβάλλουν ανεμπόδιστοι τον αντί-κοινωνικό νόμο τους. 

     

Δεν μας ενδιαφέρει στο ελάχιστο να αναλωθούμε σε εύκολα – στην καθυστερημένη κοινωνία των νεοελλήνων - κατηγορητήρια, αραδιάζοντας χαρακτηρισμούς για το (προφανώς) ρατσιστικό υπόβαθρο και περιεχόμενο στάσεων και συμπεριφορών των “αγανακτισμένων ηλιθίων”. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι η εστίαση στο μείζον. Το οποίο με μια φράση "λέει" ότι: Η διαρκώς προς τα άκρα δεξιά κινούμενη ισορροπία, τείνει πλέον να “θέλει” ζητήματα όπως το συγκεκριμένο που αφορά θεμελιώδη δικαιώματα των μαθητών με αναπηρία και/ή ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες να εκτιμούνται ως αμελητέου κοινωνικού ενδιαφέροντος, το οποίο πρακτικά δεν σημαίνει τίποτε άλλο από ανεμπόδιστη δυνατότητα/ ελεύθερο πεδίο στους ηλίθιους αγανακτισμένους να επιβάλλουν τον αντί-κοινωνικό νόμο τους.

Περί της τελευταίας άγριας εξίσωσης (ορίζει το “απόλυτο της καθυστέρησης”) – η κοινωνική εμπέδωση της οποίας συνοδεύεται από την απόπειρα άνωθεν εμπέδωσης του υπέρτατου πολιτικού ψεύδους που κυκλοφορεί τα τελευταία δύσκολα χρόνια με το παραπλανητικό όνομα “πρώτη φορά αριστερά” – θα αναφερθούμε πιο αναλυτικά λίαν προσεχώς.