Ζωή - τηλέφωνο! Όλα ξεκίνησαν τότε που ο πλούσιος "απατεώνας" Γκράχαμ Μπέλ "έκλεψε" τον πένητα εφευρέτη Αντόνιο Μέουτσι

Ζωή – τηλέφωνο! Και όχι μόνο ό,τι λέει η λέξη – σκεφτείτε ετυμολογικά – αλλά πλέον πολλά περισσότερα. Εικόνα, μπόλικη εικόνα, ακίνητη και κινούμενη, ένας κόσμος ολόκληρος εικονικός, πομπός και δέκτης της όποιας διάθεσής σας!

Πάμε στοίχημα ότι αν ρωτήσουμε τους πάντες της κάθε ηλικίας σε τούτη την ζωή ποιος ήταν ο εφευρέτης του πρώτου/ συμβατικού (ήταν αυτό ακριβώς που “έλεγε” η λέξη ) τηλεφώνου, η συντριπτική πλειοψηφία των απαντήσεων θα αθροιστεί από το “δεν ξέρω”, “ξέρω αλλά δεν θυμάμαι”, τα οποία θα συμπληρωθούν από την γεμάτη βεβαιότητα απάντηση “Γκράχαμ Μπελ” ενός μη ευκαταφρόνητου αριθμού ενηλίκων που υπήρξαν μελετηροί τα σχολικά τους χρόνια. Δεν αποκλείεται να υπάρξουν και αρκετές (ίσως και πολλές) τον αριθμό τρελές απαντήσεις – του τύπου Vodafone ή Nokia – από ανθρώπους της νέας γενιάς, αλλά επειδή αδυνατούμε με ασφάλεια να υποθέσουμε το ποσόν τους τις αφαιρούμε από το στοίχημα.

Φίλοι και φίλες μελετηροί και μελετηρές, εσείς που γεμάτοι σιγουριά και με έκδηλη την υπερηφάνεια διότι η μνήμη σας δεν σας έχει εγκαταλείψει θα απαντήσετε Γκράχαμ Μπελ (ελάχιστοι από εσάς δεν αποκλείεται να προσθέσετε και το αρχικό Αλεξάντερ), επιτρέψτε μας να σας υποδείξουμε – σεμνά και ταπεινά – ότι η εποχή σας έχει ξεπεράσει. Και αν εμάς δεν μας πιστεύετε απευθυνθείτε μέρα που είναι – 11 Ιουνίου – σε μια (θεωρούμενη ως) πιο αξιόπιστη από εμάς πηγή, όπου θέλοντας και μη θα επιβεβαιώσετε του λόγου μας το αληθές. Αμερικάνικο Κογκρέσο, σαν σήμερα (11 Ιουνίου) πριν ακριβώς 14 χρόνια (2002), κάντε τον κόπο…

Για να μη σας κρατάμε σε αγωνία: Η πατέντα του εφευρέτη (του τηλεφώνου) που κατοχύρωσε το 1876 ο Γκράχαμ Μπελ, εδώ και 14 χρόνια έχει αναγνωριστεί ως κλεμμένη. Ο πραγματικός εφευρέτης ήταν ο Αντόνιο Μέουτσι, ο οποίος παρουσίασε την εφεύρεση του τηλεφώνου από το 1860. Ο Μέουτσι ζήτησε για πρώτη φορά το δίπλωμα της ευρεσιτεχνίας του το 1871, όφειλε δε βάσει της νομοθεσίας τότε να ανανεώσει την αίτηση εντός τριετίας (μέχρι το 1874) ώστε να κρατήσει ζωντανό το δικαίωμα στην εφεύρεση. Όμως επειδή δεν είχε τα (όχι λίγα αναγκαία) χρήματα να το πράξει, η προθεσμία εξέπνευσε και το “εφευρετικό δικαίωμα” χάθηκε! Ο “περίφημος” επί πάρα πολλές δεκαετίες εφευρέτης του τηλεφώνου Γκράχαμ Μπελ δεν ήταν παρά ένας εργαζόμενος στο εργαστήριο του Μέουτσι, βασικό προσόν του οποίου ήταν ότι διέθετε χρήματα. Αρκετά χρήματα ώστε δυο χρόνια μετά την απώλεια του εφευρετικού δικαιώματος που υπέστη ο πένητας εφευρέτης, να καταθέσει (ξανά) το απαραίτητο υλικό και να “εισπράξει” ο ίδιος την φήμη της εφεύρεσης.

Η αναγνώριση του Αντόνιο Μέουτσι ως του πραγματικού εφευρέτη του τηλεφώνου – με επίσημη απόφαση του Αμερικάνικου Κογκρέσου (ψάξτε και βρείτε την) στις 11 Ιουνίου 2002 – σε όσους και όσες αντιλαμβάνονται την ιστορία μέσα από ονόματα και ημερομηνίες δεν λέει δα και τίποτα, τι το ένα όνομα τι το άλλο. Σε όσους και σε όσες την αντιλαμβάνονται με πιο σύνθετα κριτήρια, στα σίγουρα κάτι λέει…