"Εγώ και ο θάνατός μου" του Αλέξανδρου Βέλιου: Εκεί ψηλά στα ουράνια ο πήχης, εκεί που τον θέλει ο συγγραφέας του.

Ένα βιβλίο 64 σελίδων είναι πολύ μεγάλη πρόκληση. Μελετώντας την σπουδαία επαγωγική σκέψη του ΦΕΡΝΑΝΤΟ ΠΕΣΟΑ γραμμή προς γραμμή, λέξη προς λέξη, αναγνωρίζει κάποιος που “θέλει και μπορεί” όλες τις λεπτομέρειες του DNA του “αναρχικού τραπεζίτη” του. Τι "δηλώνει" η μεταφορική χρήση της λέξης DNA; Την ανάγκη μας να επισημάνουμε ότι η αληθώς επαγωγική σκέψη είναι διαχρονική. Οι 64 σελίδες του σπουδαίου Πορτογάλου αναρχικού συγγραφέα, είναι μια μεταφορά στον χρόνο του “αναρχικού τραπεζίτη” του, που διαρκεί (συγγραφικά) όσο ακριβώς χρειάζεται για να είναι διαχρονική. Ούτε λέξη περισσότερο ή λιγότερο.

Η αναμέτρηση με τον χρόνο είναι πάρα πολύ δύσκολη υπόθεση, υπόθεση επαγωγικής σκέψης καθαρής (που δεν παρεκκλίνει) για να είμαστε καλά συνεννοημένοι, εξ’ ου και πνεύματα όπως του ΠΕΣΟΑ – υπολογίστε πάνω κάτω έναν αιώνα πριν – έχουν την ανεξίτηλη σφραγίδα των μεγάλων/ κλασικών. Υπό αυτή την έννοια η μελέτη του τρόπου τους είναι ταμένη διαρκώς να γεννά παρακαταθήκες, υπό την έννοια αυτή ο τρόπος τους καθαυτός είναι εγγεγραμμένος στα πεδία της αθανασίας.   

Σε 64 σελίδες ξεδιπλώνεται/ εξαντλείται – όσες χρειάστηκε και ο ΠΕΣΟΑ για τον αναρχικό τραπεζίτη του - η σκέψη του δημοσιογράφου Αλέξανδρου Βέλιου υπό τον τίτλο “Εγώ και ο θάνατός μου” και τον υπότιτλο “Το δικαίωμα στην ευθανασία”. Μη βιαστείτε να συμπεράνετε από τον επιλεγέντα συσχετισμό ότι υπονοούμε την ανάγκη του συγγραφέα να διεκδικήσει μέσω του θανάτου του a-priori μεταφυσικό “δικαίωμα στην αθανασία”, μακριά από εμάς τα υπονοούμενα. Αυτό που εννοούμε είναι ότι η αναμέτρηση καθαυτή με τον χρόνο – από τον τίτλο και τον υπότιτλο και μόνο είναι σαφές ότι αυτή κινητοποιεί τον δημοσιογράφο/συγγραφέα – δεν είναι ικανή συνθήκη αθανασίας της όποιας σκέψης ή ιδέας. Ικανή συνθήκη είναι ο τρόπος της.

Άρα; Άρα, μην έχοντας καν αναγνώσει το βιβλίο, βάζουμε ψηλά τον πήχη γιατί και ο ίδιος ο δημοσιογράφος/ συγγραφέας του “εκεί (στα πολύ υψηλά) τον θέλει”, θέτοντας προκαταρκτικά την ένδειξη ότι η σκέψη που το διατρέχει a-priori αντιμετωπίζει την (επαγωγική) απειλή να μην είναι παρά ένα άλμα στο κενό (του χρόνου). Εντίμως στα εντός μας προσδοκώντας για το αντίθετο. Το οποίον πρακτικά σημαίνει ότι όσο πιο γρήγορα μπορούμε θα προμηθευτούμε και διαβάσουμε το βιβλίο (από τις εκδόσεις ΡΟΕΣ), το οποίο συστήνουμε και σε εσάς.

*Για τους κατοίκους της Αθήνας: Το βιβλίο του Αλέξανδρου Βέλιου "Εγώ κι ο θάνατός μου. Το δικαίωμα στην ευθανασία", παρουσιάζεται τη Δευτέρα 4 Ιουλίου 2016, στις 20:00,  στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, από ένα ενδιαφέρον πάνελ ομιλητών το οποίο συντονίζει μια εξαιρετική κυρία της ελληνικής δημοσιογραφίας. Ευκαιρία (διπλή) είναι, τόσο να το προμηθευτείτε, όσο και να απολαύσετε μια συζήτηση που δεν μπορεί παρά να είναι ενδιαφέρουσα.  

Στην παρουσίαση του βιβλίου συμμετέχουν:

Ομιλητές: Στέφανος Γερουλάνος, καθηγητής χειρουργικής Παν. Ζυρίχης, πρόεδρος Ιπποκράτειου Ιδρύματος - Τάκης Θεοδωρόπουλος, συγγραφέας - Θεοδόσης Τάσιος, καθηγητής

Συντονίζει η δημοσιογράφος Πόπη Διαμαντάκου

Παρεμβάσεις: Νίκος Παρασκευόπουλος, υπουργός Δικαιοσύνης - Γιώργος Κατρούγκαλος, υπουργός Εργασίας, συνταγματολόγος - Ρένα Δούρου, περιφερειάρχης Αττικής - Μιχάλης Σταθόπουλος, καθηγητής, πρώην υπουργός Δικαιοσύνης - Βασίλης Χειρδάρης, ειδικός γραμματέας της Ένωσης Ποινικολόγων

Αποσπάσματα θα διαβάσει η ηθοποιός Λένα Παπαληγούρα