Ήταν δεν ήταν πέντε
έξι μηνών τα μικρότερα. Η ηλικιακή γκάμα ξεκίναγε από αυτά και έφτανε μέχρι την
ηλικία των πέντε χρόνων. Πολλά τα παιδάκια, δεν κάναμε τον κόπο να τα
μετρήσουμε. Πολλά και πολύ χαρούμενα, πολύ “μαζί”. Αγαπημένα.
Υπό άλλες –
κανονικές - συνθήκες θα είχαμε στα σίγουρα τις ενστάσεις μας για μια παράσταση
στην οποία μετέχουν παιδιά από 0 έως 5 χρόνων. Όμως η συγκεκριμένη “περίπτωση”
εξ αρχής – από τη πρώτη στιγμή που μας προτάθηκε η φιλοξενία της – ήταν
διακριτά διαφορετική, και τέτοια αποδείχτηκε μέχρι τέλους, και στην πράξη, στην
εφαρμογή της.
Καταρχάς οι
δάσκαλοι – νηπιαγωγοί και λοιποί “συντελεστές”, μαζί τους “έφεραν” κάτι το πολύ
πρόσχαρο, πολύ φρέσκο, πολύ δημιουργικό. Ήταν οι τρόποι τους, ήταν η νιότη
τους, ήταν και η αλήθεια που αποτύπωνε το χαμόγελό τους. Την ευγένειά τους την
εννοούσαν. Δεν ήταν μόνο αυτοί και αυτό που μαζί τους “έφεραν”, ήταν και το concept το οποίο – από την πρώτη στιγμή που μας το
μετέδωσαν – ταίριαξε καλά με τα γούστα μας. Ήταν, τέλος, και οι πολλές και
ποικίλες προελεύσεις των επί της σκηνής συμπρωταγωνιστών. Όλα μαζί. Φρεσκάδα,
ευγένεια, ιδέες, ποικιλομορφία.
“First steps around the world” Σάββατο 11 Ιουνίου 11 το πρωί στο Εγκώμιο.
Παιδιά της προ-δημοτικής από 19 (!) χώρες, πρωταγωνιστές μιας παράστασης
γνωριμίας με μια προς μια όλες τις χώρες προέλευσής τους. Μια προς μια τους όλα
μαζί τα παιδιά τις αγάπησαν, μαζί με γονείς, λοιπούς συγγενείς και φίλους που
καταχειροκρότησαν. Τελικά δεν ήταν μια συμβατική παράσταση – με όλες τις
πιθανές ενστάσεις που σε μια τέτοια “περίπτωση” θα παραμόνευαν – αλλά ένα
γλυκύτατο παραστατικό μάθημα φιλίας, αλληλεγγύης, ισότητας, ανοιχτής σκέψης. Η
καλύτερη δυνατή λήξη μιας προ-σχολικής χρονιάς, τα ομορφότερα πρώτα βήματα (around the world) στον μακρύ και δύσκολο δρόμο της
αυτογνωσίας που “μια ζωή ολόκληρη” έπεται.


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου