Κατάδυση στα βαθιά: Ως εκεί όπου "η ζωή ξυπνάει ανεπαίσθητα από τον πέτρινο ύπνο της χωρίς να έχει αποσπαστεί από το τραχύ ξεκίνημα της"

Αδιαπέραστοι θάμνοι σχηματισμένοι από μπλεγμένα φυτά, γεμάτα με μικρά λουλούδια που όλα είχαν άσπρες γραμμές. Αντίθετα με τα φυτά της ξηράς, αυτά τα κολλημένα στους βράχους θαλάσσια φυτά γυρίζουν όλα τα κλαδιά τους από πάνω προς τα κάτω.

Το φως, παίζοντας ανάμεσα στα χρωματιστά κλαδιά, παρουσίαζε αμέτρητες θελκτικές παραλλαγές. Νόμιζα ότι έβλεπα τους μεμβρανώδεις κυλίνδρους να τρέμουν από τον κυματισμό του νερού. Ήθελα να κόψω εκείνα τα δροσερά στεφάνια, τα στολισμένα με λεπτά φύλλα, από τα οποία άλλα είχαν μόλις ανοίξει και άλλα ακόμα σχηματίζονταν. Μικρά ψάρια στο πέρασμά τους τα άγγιζαν με το γοργό πτερυγισμό τους, σαν πουλιά που πετούσαν. Αλλά αν το χέρι μου πλησίαζε τα ζωντανά αυτά λουλούδια, θα έδιναν το σύνθημα του συναγερμού σε όλη την αποικία. Τα λευκά στεφάνια θα έμπαιναν στις κόκκινες θήκες τους, τα λουλούδια θα μαραίνονταν μπροστά στα μάτια μας και οι θάμνοι θα μεταβάλλονταν σε ένα βράχο με πέτρινες κορφές.

Η τύχη με έφερε μπροστά στο πολυτιμότερο δείγμα του ζωόφυτου. Το κοράλλι αυτό ήταν ίδιο με εκείνα που ψαρεύουν στη Μεσόγειο, στις ακτές της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Μπαρμπαριάς. Με το ζωηρό του χρώμα δικαίωνε τα ποιητικά του ονόματα Αιμάτινο Άνθος και Αιμάτινος Αφρός, ονόματα που είχανε δώσει οι έμποροι στα πιο ωραία τους προϊόντα. Τα κοράλλια πουλιούνται πεντακόσια φράγκα το κιλό και σ’ εκείνο το μέρος τα υγρά στρώματα σκέπαζαν μια περιουσία ολόκληρου κόσμου κοραλλιοσυλλεκτών. Το πολύτιμο υλικό συχνά ανακατευόταν με άλλα πολύποδα και σχημάτιζε ένα σφιχτοδεμένο σύνολο, όπου παρατήρησα ένα θαυμάσιο δείγμα ρόδινου κοραλλιού.

Σε λίγο όμως οι θάμνοι πύκνωσαν και τα δεντράκια μεγάλωσαν. Πετρωμένες λόγχες και μακριές στοές με παράξενη αρχιτεκτονική ανοίχτηκαν μπροστά μας. Μπήκαμε σε μια σκοτεινή γαλαρία, που η ομαλή κατηφοριά της μας έφερε σε βάθος εκατό μέτρων…

Το φως από τις συσκευές μας συχνά δημιουργούσε μαγικές εντυπώσεις, ιδίως όταν έπεφτε στις ανώμαλες προεξοχές των φυσικών θόλων και πάνω στα κρεμασμένα σαν πολυέλαιους στολίδια, ραντίζοντάς τα με σταγόνες από φωτιά. Ανάμεσα στα κοραλλένια δεντράκια διέκρινα και μερικά άλλα πολύποδα, όχι λιγότερο περίεργα: μελίτες, ίριδες με αρθρωτές διακλαδώσεις, τούφες από κοραλλίνες – άλλες πράσινες και άλλες κόκκινες – φύκια που απολιθώθηκαν μέσα στα ασβεστώδη άλατά τους, τα οποία οι φυσιοδίφες κατέταξαν τελικώς στο φυτικό βασίλειο. Σύμφωνα με την παρατήρηση ενός στοχαστή, “είναι ίσως το πραγματικό σημείο όπου η ζωή ξυπνάει ανεπαίσθητα από τον πέτρινο ύπνο της, χωρίς να έχει αποσπαστεί από το τραχύ ξεκίνημά της”…

*Κανένας λόγος να ανησυχείτε για εσάς και τα παιδιά σας. Σε διαρκή συναγερμό οι παραθαλάσσιες αποικίες των ανθρώπων – οι πλέον ανασφαλείς εξ’ αυτών ως και με μπάζα “ενισχύουν” τις εμπορικά διαμορφωμένες κολυμβητικές τους θάλασσες ώστε ποτέ τους απάτητες να μην είναι – έχουν φροντίσει για την μεγαλύτερη δυνατή σας ασφάλεια σε συνθήκες “ατελείωτα ρηχού”. Άλλωστε, για τις καταδύσεις στα βαθιά – το απόσπασμα που σας παραθέσαμε είναι αλιευμένο από το κλασικό αριστούργημα του Ιουλίου Βερν “20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα” – διατίθενται στη βιβλίο-αγορά ταμένοι και φτασμένοι εξερευνητές της ουτοπίας/καταδύτες της φαντασίας, πιστοποιημένα ικανοί να ενεργοποιήσουν με κάνα δυο έντονα ερεθίσματα, αν όχι την κοιμώμενη πολύ βαθιά δικιά σας τουλάχιστον αυτή των παιδιών σας.  

Βιβλίο δεν ανοίγουν; Πρόβλημα, μεγάλο πρόβλημα, βαθύ, πολύ βαθύ πρόβλημα …