"Φταίνε οι βιασμένες γυναίκες λοιπόν;": Όλη η ουσία του ρητορικού ερωτήματος αποτυπωμένη εξαιρετικά - από την Κύπρια εκπαιδευτικό Ρένα Χόπλαρου - σε τρεις μύθους και δυο υστερόγραφα

“Φταίνε οι βιασμένες γυναίκες λοιπόν;”: Η παρέμβαση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης της Κύπριας εκπαιδευτικού κυρίας Ρένας Χόπλαρου – αναδημοσιεύεται στο blog μας με την άδειά της – συνδυάζει (κατ’ εμάς) τα τρία εξαιρετικά κρίσιμα χαρακτηριστικά που χαρακτηρίζουν/ορίζουν μια παρέμβαση ως ουσιαστική. Είναι “ισοδύναμα” περιεκτική, ακριβής, άψογη.

Περί του γενικού θέματος της παρέμβασης “ομιλεί” περιεκτικά ο τίτλος. Περί του συμβάντος/ αφορμής που πυροδότησε την ανάγκη της παρέμβασης – σκεπτικό μιας δικαστικής απόφασης προ μερικών ημερών στην Κύπρο η οποία “αναγνώρισε” αδιανόητα ελαφρυντικά στον θύτη βιασμού – “ομιλεί” εμμέσως πλην ακριβέστατα το περιεχόμενο. Περί της κρίσιμης εκπαιδευτικής πτυχής, δηλαδή περί της δυνατότητας που το όλο θέμα ενεργοποιεί να “ανοίξουν μυαλά” με τρόπο ομολογουμένως άψογο “ομιλούν” τα δυο υστερόγραφα.

Παρακαλούμε θερμά τους αναγνώστες και αναγνώστριες: Διαβάστε προσεκτικά: 

Μύθος 1^ος : Βιασμός δεν διαπράττεται εάν μια γυναίκα δεν αντισταθεί στον άντρα στο έπακρο των δυνάμεων της. Οι γυναίκες που δεν φωνάζουν "όχι" με όλη τους τη δύναμη, κατά βάθος εννοούν "ναι". Η συγκεκριμένη κάθισε σιωπηλή και δεν παραπονέθηκε όσο έπρεπε!

Τι παραλογισμός! Εάν μια γυναίκα πει "όχι" σε κάποιον, οποιαδήποτε άλλη εντύπωση δημιουργηθεί μέσα στο κεφάλι αυτού του κάποιου είναι νομικώς άσχετη και καθόλου δικαιολογημένη. Η υποκειμενική αντίληψη του άντρα ή οι ευσεβείς του πόθοι δεν έχουν καμία σημασία, εάν δεν ακούσει το ξεκάθαρο "vαι" από μια γυναίκα. Υπάρχει επίσης το στοιχείο της παράλυσης του θύματος κατά τη διάρκεια μιας τρομακτικής εμπειρίας και αυτό ίσως να ερμηνεύει την "σιωπή" πολλών γυναικών κατά τη διάρκεια του βιασμού.

Μύθος 2^ος : Η γυναίκα που έπαθε ό,τι έπαθε "πήγαινε γυρεύοντας".

Δεν υπάρχει γυναίκα στον κόσμο που "πήγαινε γυρεύοντας". Γυναίκα που "πήγαινε γυρεύοντας" υπάρχει μόνο στην πορνογραφία. Αυτή η στρεβλή αντίληψη διαμόρφωσε όχι μόνο τις αντιλήψεις των αντρών αλλά και των γυναικών. Γυναίκες οι οποίες έχουν πέσει θύματα βιασμού, όσο βίαιο κι αν ήταν το περιστατικό και όσο κι αν συντελέστηκε χωρίς τη συναίνεσή τους, νιώθουν ντροπιασμένες και στιγματισμένες.

Ακόμη κι αν αρχικά μια γυναίκα συναινέσει σε φιλιά και θωπείες μπορεί για οποιοδήποτε λόγο να μη θέλει να συνεχίσει ή στην πορεία να μη συναινέσει στη βία εάν η επαφή εξελίσσεται με βίαιο τρόπο. Η συναίνεση στη συνουσία δεν σημαίνει συναίνεση στη βία. Επιπλέον, συχνά γυναίκες που έχουν συναινέσει στη συνουσία αισθάνονται ότι είναι αδύνατον να καταγγείλουν τον βιασμό γιατί η κρατούσα αντίληψη υπονοεί ότι μια γυναίκα που λέει ναι στη συνουσία δεν έχει δικαίωμα να παραπονιέται για οποιαδήποτε κακοποίηση ακολουθήσει. Το γυναικείο κίνημα υποστήριξε επανειλημμένα ότι η σεξουαλική επιθυμία και η ελκυστικότητα της γυναίκας δεν σημαίνει ότι "πήγαινε γυρεύοντας". Μόνο εάν μια γυναίκα δώσει τη ρητή και χωρίς εκφοβισμό συναίνεσή της στην εκάστοτε σεξουαλική πράξη μπορεί να θεωρηθεί ως μια βέβαιη κατάφαση. Διαφορετικά το "όχι" σημαίνει "όχι". Τελεία.

Μύθος 3^ος : Οι άντρες άπαξ και διεγερθούν δεν μπορούν να ελέγξουν τον εαυτό τους.

Πρόκειται για άλλο ένα αντρικό μύθευμα. Αρκετές γυναίκες όμως δειλιάζουν ή φοβούνται μπροστά σε τέτοιους αντρικούς ισχυρισμούς. Ένας άντρας μπορεί να διακόψει ή να επιλέξει μια άλλη προφανή λύση. Οι γυναίκες που λένε όχι και ακούνε τους άντρες να παραπονιούνται ότι "δεν μπορούν να διακόψουν", πρέπει να γνωρίζουν ότι αυτό δεν αληθεύει. Όλοι οι άντρες μπορούν να διακόψουν εκτός ορισμένων σπάνιων οριακών περιπτώσεων. Η ερωτική διέγερση δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για χρήση βίας. Πολλοί άντρες μεγάλωσαν πιστεύοντας το αντίθετο ή μιλούν σαν να τους ανήκει ο κόσμος όλος.

Υ.Γ1: Εκπαιδεύετε τα παιδιά σας από μικρά, κορίτσια και αγόρια σχετικά με τους τρεις αυτούς κυριάρχους μύθους. 

Υ.Γ2: Κυρίως τα αγοράκια. Μην χαριεντίζεστε με την επιθετική αγορίστικη συμπεριφορά. Δεν γίνεται πιο αντράκι το αγόρι με αυτή τη συμπεριφορά ούτε είναι στη "φύση' του. Το έχω ακούσει εκατοντάδες φορές ως δικαιολογία από γονείς: "μα είναι αγόρι και τα αγόρια δέρνουν". Σταματήστε το. Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για τη βίαιη συμπεριφορά του παιδιού σας.