Για χίλια μύρια "επειδή" που όλα τους συναντιούνται σε κοινό τόπο ένα: ΕΠΕΙΔΗ και μόνον ο τρόπος που απεικονίζει τη Γυναίκα είναι ανοίκειος ...

Οι τότε πολέμιοι του βιβλίου μάχονταν, οπωσδήποτε, τις ιδέες που τα πρόσωπα και η πλοκή του βιβλίου αναδεικνύουν, αλλά μάχονταν και την τολμηρή του μορφή, τον ανοίκειο τρόπο που αναδεικνύει αυτές τις ιδέες.

Τι να κάνουμε; Κάπως έτσι συμβαίνει σε τούτη την αιχμάλωτη ανάμεσα σε μύριες συμβάσεις ζωή. Για χίλιους μύριους λόγους, για χίλια μύρια “επειδή”. Ιδού ο κοινός τόπος τους, εντοπισμένος στο επίμετρο του συγγραφέα Άρη Μαραγκόπουλου που συνοδεύει την ελληνική έκδοση (εκδόσεις ΤΟΠΟΣ) του  αριστουργήματος του Νικολάι Τσερνισέφσκι “Τι να κάνουμε;” – λατρεύτηκε όσο κανένα όταν πριν από 150 και κάτι χρόνια κυκλοφόρησε – από την ενότητα “Τι να κάνουμε: Η λαχτάρα για την ελευθερία”:

Επειδή αυτό το βιβλίο δεν ακολουθεί τη συμβατική λογική των κλασικών ρομαντικών ή ηθογραφικών μυθιστορημάτων. Επειδή, ακόμα, δεν επιτρέπει στον αναγνώστη να σαγηνευτεί ως το σημείο της νάρκωσης. Επειδή τον εγκαλεί συνεχώς για τις όποιες απόψεις του. Επειδή και μόνον ο τρόπος που απεικονίζει τη Γυναίκα (ακόμα και στις πιο ιδανικευμένες για τον ρόλο της σελίδες του βιβλίου) και που δεν συρρικνώνεται σε μια αφηρημένη θεωρία για τα δικαιώματα των γυναικών, είναι ανοίκειος: μέσα από πολυφωνικές εικόνες μιας δυναμικής καθημερινότητας, που σφύζουν από λαχτάρα για το όραμα μιας ισότιμης αμοιβαιότητας ανάμεσα στα δυο φύλα.  

    

Λαχτάρα που, όπως την αφηγείται το “Τι να κάνουμε;”, μεταφράζεται σε ελευθερία να απολαμβάνει κανείς ανεμπόδιστα τις απλές χαρές της ζωής, τη δουλειά του, το φαΐ, το πιοτό, το κορμί, είτε είναι άντρας είτε γυναίκα. Ελευθερία να ζει, τελικά, μια αξιοπρεπή ζωή πέρα από τις αστικές συμβάσεις της συμβίωσης…