“Ήρθε εδώ στην
Κύπρο να δείξει ότι τάχα έχει
ασχοληθεί με θέματα δικαιωμάτων. Προσπαθεί τάχα
να κάνει όνομα, να γίνει γνωστός”.
“Ναι, θέλει να μας
κάνει τάχα τον έξυπνο, ότι και καλά
εμείς τάχα δεν έχουμε εμπειρία σε
κάποια πράγματα που τάχα αυτός έχει”.
“Κάτι έλεγε τάχα για κάτι τάχα βασικές κατευθύνσεις που πρέπει να τηρούνται ώστε τάχα να μη παραβιάζονται τάχα τα προσχήματα. Όταν τον ρώτησα τάχα αν ξέρει τάχα τα επίσημα βιβλία – οδηγούς που κυκλοφορούν και γράφουν όλα
αυτά που τάχα αυτός ξέρει και μετά του
είπα τάχα πρώτα να τα διαβάσει και
μετά να μας μιλάει δεν απάντησε τίποτε, έκανε τάχα πως δεν καταλαβαίνει τι του λέω”.
*Τι να απάνταγε ο ταλαίπωρος ο άνθρωπος;
Όταν του υποδείκνυαν μια ηλεκτρονική διεύθυνση στην οποία θα μπορούσε να
διαβάσει τα επίσημα/ αναγνωρισμένα βιβλία – οδηγούς περί των θεμάτων που
συζητιόντουσαν, ώστε κατόπιν να μπορεί να μιλήσει, ή αλλιώς - σύμφωνα με τον
τρόπο που οι συνομιλητές του αντιλαμβάνονταν τον ρόλο καθενός εκάστου
συνομιλητή στη συνομιλία – “να κάνει τον έξυπνο”; Τι στο διάολο να απάνταγε ο
ταλαίπωρος ο άνθρωπος όταν ο ίδιος ήταν ο συγγραφέας των βιβλίων – οδηγών που
του υποδείκνυαν να διαβάσει για να μπορεί “να κάνει τον έξυπνο”;
Αντιπαρερχόμαστε την εμφανώς αδιανόητη (λογικά ακατάληπτη) χρήση του “τάχα”,
μιας και την αντιλαμβανόμαστε σαν τικ που
δεν επιδέχεται σχολιασμού, έχει με μια κουβέντα το ακαταλόγιστο. Μη ξεχνώντας, βέβαια, ότι και τα τικ έχουν τις
πηγές τους. Η πηγή του συγκεκριμένου δεν είναι άλλη από την βαθιά αδυναμία
κατανόησης της διαφοράς ανάμεσα στη ζωή καθαυτή και στην παράστασή της. Για να
σας το δώσουμε όσο πιο απλά γίνεται, αν οι φορείς του συγκεκριμένου τικ έχουν
ενώπιον τους (υποθέστε) ένα αναγνωρισμένο και βραβευμένο διεθνώς μαθηματικό
μυαλό, έναν “κατά τεκμήριο” έξυπνο άνθρωπο, αντανακλαστικά (εντός τους) – άλλο
το εκτός τους, εκεί εξαρτάται από κοινωνικές παραμέτρους – δεν μπορούν να σκεφτούν και πουν “αυτός
είναι έξυπνος”, μπορούν μόνο να σκεφτούν και πουν “αυτός είναι τάχα έξυπνος, κάνει
(παριστάνει) τον έξυπνο”. Τα πάντα αντιληπτά ως παράσταση, τίποτε αντιληπτό ως “είναι”.
Όμως δεν είναι αυτό
το θέμα μας, αυτό το αντιπαρερχόμαστε, επιστροφή στο θέμα μας με έναν παραδειγματικό διάλογο:
“ΕΓΩ έχω περπατήσει
τρεις φορές από τη Λευκωσία ως τη Λεμεσό, 150 χιλιόμετρα πήγαινε έλα την κάθε
φορά. Εσείς;”
“Δεν σας
καταλαβαίνω. Τι θέλετε να μου πείτε;”
“Για τα δικαιώματα
των ατόμων με ειδικές ικανότητες. Εσείς που τάχα ασχολείστε με αυτά, εσείς που
τάχα θεωρείτε ότι ο μαραθώνιος της τράπεζάς μας είναι λάθος, πόσα χιλιόμετρα
έχετε περπατήσει; Εγώ είμαι του διοικητικού συμβουλίου της τράπεζας, εσείς σε
ποιο τάχα διοικητικό συμβούλιο τράπεζας είστε μέλος;”
“Σε κανένα…”
“Και πόσα
χιλιόμετρα έχετε τάχα περπατήσει για να υποστηρίξετε τα δικαιώματα των ατόμων
με ειδικές ικανότητες;”
“Όποιος δεν έχει
νου έχει πόδια (μετά μειδιάματος, αόρατου στο συνομιλητή μιας και τηλεφωνική η
συνομιλία)”.
“Έτσι ακριβώς! Σας
έπιασα! Το παραδέχεστε!! Θα το μεταφέρω εκεί που πρέπει ότι όταν σας στρίμωξα
το παραδεχτήκατε για να μην κάνετε τάχα τον έξυπνο. Χαίρετε!”
“Άφωνος…”
Άνοιξε υποχρεωτικά το στόμα του ξανά όταν του ζητήθηκε να εξηγήσει γιατί έκανε το
λάθος και παραδέχτηκε το λάθος του:
“Ποιο λάθος;”
“Δεν έπρεπε ποτέ να
το παραδεχτείς”
“Ποιο;”
“Το λάθος σου”
“Ποιο λάθος;”
“Τώρα που έκανες το
λάθος και το παραδέχτηκες θα πρέπει να τρέχουμε εμείς να το διορθώσουμε”
“Όποιος δεν έχει
νου έχει πόδια…”
“Έτσι ακριβώς!
Επιτέλους, το παραδέχεσαι…”
Άφωνος! Δεύτερη
φορά και οριστική. Θα μπορούσε να είναι τρίτη, τέταρτη, νιοστή, όσοι και οι
αναπόφευκτοι κύκλοι της τάχα συζήτησης αν τάχα αυτή συνεχιζόταν…
Ποιο είναι το θέμα μας; Σας
αφήνουμε τάχα να το ανακαλύψετε μονάχοι σας, κατά κύριο λόγο απευθυνόμενοι σε
όσους επί χρόνια πρωταγωνιστούν δηλώνοντας την ως υπόθεση ζωής τους στην
ατελείωτη παράσταση συνομιλιών υπό τον τίτλο “Κυπριακό Πρόβλημα”. Αυτό (το πρόβλημα) είναι το θέμα μας. Πώς
είπατε; Σας κάνουμε τάχα τους έξυπνους; Σύμφωνοι, εντάξει, μη το συνεχίζετε
άλλο, δεν αντέχεται, αφού τόσο πολύ επιμένετε σας τη κάνουμε τη χάρη, το
παραδεχόμαστε. Αυτό, όμως, είναι το θέμα σας;
Αυτό είναι. Βαθιά, στη πηγή του - αποτέλεσμα ακραίας χειραγώγησης θα το ορίζαμε αν θέλαμε να σας κάνουμε τους έξυπνους - αυτό είναι...
Υποσημείωση: Ποιά είναι τάχα η πιο αγαπημένη των νέων ανθρώπων της Κύπρου λέξη, αυτή που ανεξέλεκτα (;) χρησιμοποιούν σε όλες τις μεταξύ τους συνομιλίες;
Υποσημείωση: Ποιά είναι τάχα η πιο αγαπημένη των νέων ανθρώπων της Κύπρου λέξη, αυτή που ανεξέλεκτα (;) χρησιμοποιούν σε όλες τις μεταξύ τους συνομιλίες;





Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου