Ήτανε και οι δυο
τους τέλειοι, παραδειγματικοί! Ο ένας ψηλός και δυνατός (δεν του έλειπαν διόλου
τα παραδειγματικά αντανακλαστικά αλλά η δύναμη ήταν το φυσικό του πλεονέκτημα),
ο άλλος πιο κοντός και νευρόσπαστος (δεν του έλειπε διόλου η παραδειγματική δύναμη
αλλά το νεύρο ήταν το φυσικό του πλεονέκτημα). Από τους δυο μόνο ο ένας θα ήταν
ο τελικός νικητής. Για να φτάσουν εκεί που έφτασαν, είχαν προηγουμένως και οι
δυο τους επικρατήσει επί δυο τριών τέλειων/ παραδειγματικών αντιπάλων έκαστος
στις λεπτομέρειες. Αυτές (ποιες άλλες;) θα έκριναν τα πάντα και σε αυτόν τον τελικό
παραδειγματικό και τέλειο αγώνα.
Ο κοντός έριξε ένα
βλέμμα γεμάτο νόημα στον ψηλό από αυτά που συνηθίζονται σε αυτό το
παραδειγματικό επίπεδο ανταγωνισμού των τελειοτήτων, ο ψηλός έκανε πως
λοξοκοιτάζει κάπου αλλού όπως επίσης σε αυτό το επίπεδο συνηθίζεται. Το κτύπημα
της μπάλας με τα φτερά κότας (από μέρους του κοντού που πριν είχε ρίξει το
γεμάτο νόημα βλέμμα) ξεκίνησε τον τελικό παραδειγματικό και τέλειο αγώνα, με
κομμένες τις ανάσες οι κοινοί θεατές μέτραγαν μια προς μια τους, εκατοστό το
εκατοστό, πάνω κάτω, μπρος πίσω και δεξιά αριστερά τις λεπτομέρειες που θα τον
έκριναν.
Λίγα μόλις χιλιοστά
πάνω από τον φιλέ που χώριζε την παραδειγματική τελειότητά του από αυτή του ψηλού
και δυνατού αντιπάλου του πέρασε τη μπάλα με τα φτερά της κότας ο κοντός και
νευρικός, με φάλτσο γλυκό και ανεπαίσθητο του απάντησε ο ψηλός και δυνατός
επιλέγοντας να στείλει τα φτερά της κότας προς τα πίσω και λίγο αριστερά,
κτύπημα ρεβέρ ο κοντός από τα κάτω
αριστερά προς τα απέναντι πάνω αριστερά, καρφί ρεβέρ ο ψηλός στα κάτω δεξιά του
κοντού, φάλτσα ο κοντός και πέρασμα των φτερών της κότας ίσα πάνω από τον φιλέ
στο κέντρο, σκύψιμο ο ψηλός και απάντηση μετά φάλτσου ίσα από πάνω και αυτός μα
λίγο δεξιά, το ίδιο ακριβώς και ο κοντός, ξανά το ίδιο και ο ψηλός, πάλι το
ίδιο και ο κοντός, ξανά ο ψηλός ξανά και ο κοντός, πρώτος – τι το πιο λογικό; -
έδωσε τέλος στο σκύψιμο/ φάλτσο ο ψηλός πετώντας δυνατά τη κότα με τα φτερά
πίσω και στη μέση, καρφί ο κοντός ξανά μανά σκύψιμο ο ψηλός μιας και δε γινόταν
αλλιώς και πάλι απάντηση ψηλά και πίσω, ίσα που την έφτασε ο κοντός και ξανά
καρφί, πάλι τα ίδια (σκύψιμο) ο ψηλός όμως τούτη τη φορά ακόμα πιο βαθιά πίσω
ψηλά η κότα με τα φτερά, αδύνατο να τη φτάσει εκεί ψηλά και να καρφώσει ο
κοντός την επέστρεψε με κτύπημα μετά φάλτσου από τα κάτω πίσω αριστερά, με το
ρεβέρ ο ψηλός απάντηση στη μέση και λίγο προς τα δεξιά, ξανά φάλτσο ίσα πάνω
από τον φιλέ ο κοντός, ξανά σκύψιμο και απάντηση μετά φάλτσου ο ψηλός, φάλτσο ο
κοντός φάλτσο και ο ψηλός, τέλος στο σκύψιμο/ φάλτσο – τι το πιο λογικό; - ο
ψηλός καρφί ο κοντός, σκύψιμο/ φάλτσο ο ψηλός καρφί ο κοντός, μέχρι την στιγμή
που ο ψηλός ξανά μανά επιχείρησε να στείλει τη κότα με τα φτερά πίσω βαθιά ώστε
ο κοντός να μη την ξανά καρφώσει και το αφ’ υψηλού σκύψιμο να λάβει τέλος, μόνο
που τούτη τη φορά η άτιμη η λεπτομέρεια – λόγω υπέρβασης του ορίου νευρικότητας
μαζί με μια υποψία κούρασης – έστειλε την κότα με τα φτερά μια λεπτομέρεια
μακριά (κάνα δυο χιλιοστά) από την επανορθωτική γραμμή. Ξέσπασμα του κοινού,
χαμός από χειροκροτήματα!
Η συγκεκριμένη μάχη
την οποία κέρδισε ο κοντός και νευρικός από τη Μαλαισία (τελικός badminton των φετινών Ολυμπιακών Αγώνων), ήταν μια από τις συνολικά 78 (21-18 και
τα δυο σετ) που συνέθεσαν τον τελικό – παραδειγματικό και τέλειο – αγώνα του με
τον ψηλό και δυνατό από την Κίνα αντίπαλό του. Πόσο μα την αλήθεια σπουδαία κοινωνικά
παραδείγματα/ πρότυπα μπορούν να θεωρηθούν οι δυο τέλειοι του badminton αγωνιστές που διεκδίκησαν στο έπακρο την μικρή
κάθε λεπτομέρεια της μικρής κάθε στιγμής που θα επιβράβευε με μετάλλιο χρυσού τον
ένα (ο οποίος ήταν, εντέλει, ο ψηλός και δυνατός Κινέζος) έναντι μεταλλίου
αργύρου τον άλλο (ήταν εντέλει ο κοντός και νευρικός αντίπαλός του από την
Μαλαισία) με το πέρας του παραδειγματικού και τέλειου αγώνα τους; Ο πρότυπος/ παραδειγματικός και
των δυο χαρακτήρας δεν συντίθεται παρά από τις διαρκώς επαναλαμβανόμενες μικρό
– λεπτομέρειες που συνέθεσαν την μικρό – λεπτομέρεια της μιας από τις εβδομήντα
οκτώ μάχες του αγώνα τους, ο οποίος δεν ήταν παρά μια μικρό – λεπτομέρεια μέσα
στα εκατομμύρια των μαχών που έχουν συνθέσει τους χιλιάδες αγώνες που έχουν
λάβει και θα συνεχίζουν να λαμβάνουν χώρα στους όποιους Ολυμπιακούς Αγώνες έγιναν,
γίνονται και θα γίνουν. Και είναι αντιληπτός ως τέτοιος – παραδειγματικός –
αποκλειστικά και μόνο στο κοινό που υποβαλλόμενο από τις δυνατότητες που μέσω
της μικρής/ κοινής του οθόνης του προσφέρονται (focus, replay, καρέ-καρέ), μπορεί με κομμένη την ανάσα να
απολαύσει ωσάν ταυτισμένο με τους "παραδειγματικούς και τέλειους" την θέαση της
ισορροπίας στα όρια των εναλλασσόμενων και μεταξύ τους άκρως ανταγωνιστικών
λεπτομερειών, ανταμοιβόμενο κατ’ ελάχιστον με την κραυγαλέα ανακούφιση που το ξέσπασμα μετά την ολοκλήρωση της καθεμιάς ανταγωνιστικής αλληλουχίας από δαύτες στιγμιαία προσφέρει.
*Επιλέξαμε το όχι
και τόσο (σε σχέση με τα πιο πολλά άλλα) ανταγωνιστικό άθλημα του badminton για την μικρή μας παρέμβαση περί της παραδειγματικής τελειότητας των επαγγελματιών
(περί τέτοιων πρόκειται) αθλητών, για να υποβάλλουμε σε όσους και όσες από εσάς
το επιθυμείτε να σκεφτείτε απαλλαγμένοι από τις όποιες γκρίζες λεπτομέρειες
(περί εμπορίου, διαφημιστικών και λοιπών εταιρικών συμφερόντων, εταιρειών,
αναβολικών) θολώνουν ενδεχομένως το νου, το κατά πόσο σα νοήμονες ανθρώπους παραδειγματικά
σας αφορά…




Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου