1st Swimming pool mosquito party: Αναζητώντας καινοτόμες λύσεις ακόμα και όταν οι δεξαμενές των χριστιανικών μικροαστικών ονείρων μοιάζουν πλέον να έχουν στερέψει

Αγάπη μου, έχει και swimming pool. Αυτό το σπίτι θέλω.

Εντάξει αγάπη μου, αφού αυτό θέλεις αυτό θέλω και εγώ.

Θα μπορούμε να χαλαρώνουμε. Να φωνάζουμε και εμείς φίλους τα βράδια στην swimming pool μας, όχι μόνο να πηγαίνουμε στα σπίτια τους.

Αφού δεν πηγαίνουμε στα σπίτια φίλων, σπίτι μας πάντα καθόμαστε …

Τώρα που έχουμε swimming pool θα μπορούμε να πηγαίνουμε. Θα μπορούμε και να τους καλούμε.

Ποιους;

Τους φίλους μας. Αυτούς που έχουν swimming pool στο σπίτι τους.

Μα δεν έχουμε τέτοιους φίλους.

Τώρα που θα έχουμε swimming pool θα έχουμε και τέτοιους φίλους. Θα πηγαίνουμε στα σπίτια τους και θα τους καλούμε και στο δικό μας.

Δίκιο έχεις αγάπη μου. Και φίλους για να μας καλούνε και να τους καλούμε να μη βρούμε θα απολαμβάνουμε τη swimming pool μας εμείς. Μόνοι μας θα είναι ακόμα καλύτερα. Θα μπορούμε να χαλαρώνουμε…

Τι βλακείες είναι αυτές που λες. Πώς είναι δυνατόν να σκέπτεσαι έτσι. Μερικές φορές δεν σε καταλαβαίνω. Ακούς εκεί swimming pool στο σπίτι και να μη μπορούμε να καλέσουμε φίλους.

Δεν είπα αυτό, δεν εννοούσα αυτό. Συγνώμη αγάπη μου, μη με παρεξηγείς.

Εντάξει. Αυτά μόνο να μην έλεγες…

Συγνώμη…

*Και συνέβη το αδιανόητο! Φίλοι δεν τους κάλεσαν και φίλοι δεν εκλήθησαν πέραν – τις πρώτες μέρες - κάποιων αδαών περί swimming pool ορεσίβιων συγγενών που δεν έδειξαν τον πρέποντα σεβασμό και έκτοτε δεν ξανακλήθηκαν, ένα glamorous party της προκοπής ευχήθηκαν να ζήσουν σε τούτη την πεπερασμένη ζωή οι χριστιανοί μα η διαολεμένη θεά τύχη δεν τους το προσέφερε, έστω ένα θορυβώδες οικογενειακού τύπου barbeque με τη τσίκνα να αναμειγνύεται ιδανικά με τις συμβουλευτικές φωνές/ κραυγές των μεγάλων προς τους μικρούς – “μη βουτάτε φαγωμένοι, βγείτε έξω τώρα, προσοχή θα κτυπήσετε”. Η γκαντεμιά του συζύγου μοιάζει να κτύπησε κατακέφαλα τη swimming pool που ούτε καν ένα social event της προκοπής δεν αξιώθηκε, καίτοι την περιποιούνταν καθημερινά για ένα, για δυο, για τρεις συνεχόμενους μήνες. Μέχρι που πέρασαν οι φθινοπωρινές μέρες – αρχές Σεπτέμβρη εγκαινιάστηκε η κατοίκηση στη μεζονέτα με τη swimming pool – έπιασε χειμώνας και το όνειρο ψυχράνθηκε…

Ποιος την πλήρωσε; Καταρχάς (ποιος άλλος;) η ίδια η swimming pool, που άπαξ και το όνειρο ψυχράνθηκε/στέρεψε, έπαψε να τυγχάνει καθημερινών περιποιήσεων ως η αγία πηγή του, καταχωρήθηκε στο νου των διαψευσμένων χριστιανών ως η χειρότερη φταίχτης/ ένοχος, βιώνοντας την απόλυτη εγκατάλειψη. Συνακόλουθα, οι ανύποπτοι γείτονες (ένας μικρός τοίχος όλο και όλο το σύνορο) που φεύγοντας λίγες εβδομάδες  μετά την είσοδο του θέρους άφησαν πίσω τους (δίπλα τους για να κυριολεκτούμε) μια μικρή στέρνα μετά των (ανεκτών) οσμών της και επιστρέφοντας βρήκαν ένα έλος με τα όλα του: Βρώμα διαπεραστική, μύγες πανευτυχείς, κουνούπια το βράδυ σε μέγεθος καλοαναθρεμμένο στο έπακρο να επιδίδονται σε ατελείωτες πτήσεις επίδειξης της υπερήφανης εντοπιότητάς τους.

Τι μέλλει γενέσθαι; Η πρώτη των γειτόνων σκέψη ενημέρωσης της δημοτικής αρχής ώστε να παρέμβει στο έλος (και στο διαψευσθέν όνειρο των social events που αρχικά η swimming pool ενεργοποίησε) απολυμαντικά, απορρίφθηκε ως “αστυνομική”, ή αν το προτιμάτε ξένη προς την κουλτούρα καλής γειτονίας που “θέλει” αυτού του είδους τα ζητήματα να επιλύονται μεταξύ των εμπλεκομένων. Ο καλός γειτονικός (μας) νους προσανατολίστηκε σε κάτι το πολύ πιο γενναιόδωρο, μα και εξαιρετικά το καινοτόμο. Μικρή δόση υπομονής μέχρι την μέρα της επιστροφής των γειτόνων (που στην ευχή θα πάνε, θα έρθουνε, όλοι τους εδώ ωσάν συνεννοημένοι επιστρέφουν όλοι μαζί μια  εβδομάδα μετά τον χριστιανικό δεκαπενταύγουστο από τους κοντινούς προορισμούς όπου όλοι μαζί ωσάν συνεννοημένοι έχουν από πολύ πριν κανονίσει να συναντηθούν για να ξεφύγουν από τη ρουτίνα), όταν και θα επιχειρήσουμε να τους πείσουμε για την διοργάνωση από κοινού – εμείς την ιδέα, αυτοί την swimming pool – του πλέον καινοτόμου social event στα χρονικά των swimming pools social events: Swimming pool mosquito party, όπου κάθε προσκεκλημένος θα πρέπει υποχρεωτικά να έρχεται μετά της κουνουπιέρας του.

Ηλιθιότητα η ιδέα μας; Σαχλαμάρες για να περνά η ώρα; Ίσως, δεν διεκδικούμε το αλάθητο. Αν έχετε κάποια καλύτερη, προσαρμοσμένη τόσο στην ιδιαιτερότητα του όλου θέματος όσο και στην ιδιαίτερη περί καλής γειτονίας κουλτούρας μας, με χαρά μας να τη δεχτούμε…