"Ήμουν απροσάρμοστη. Διάβαζα, ζωγράφιζα και δεν μισούσα τους μαύρους": Επαναλαμβανόμενα κυκλικά (διαχρονικά) ζητήματα ισορροπίας - "υπήρχαν τελικά πάρα πολλοί από εμάς, ως τότε πιστεύαμε ότι ήμαστε μια μικρή ομάδα παράξενων" - στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού...

"Κάθε βράδυ κάνω έρωτα με 25.000 ανθρώπους στη σκηνή, μετά όμως γυρίζω σπίτι μόνη"

*Ρήσεις που έχουν μείνει, δια στόματος μιας κατά δήλωσή της απροσάρμοστης, της γεννημένης το 43 στο  πετρέλαιο παραγωγικό Τέξας μουσικού, τραγουδίστριας, ζωγράφου στιχουργού και χορεύτριας Janis Joplin, η οποία αν και έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 27 χρόνων (το 1970) είναι αναγνωρισμένη/αξιολογημένη (από 100% ευπροσάρμοστους, μη πάει ο νους σας σε τίποτε το αιρετικό/ άκρως υποκειμενικό που δεν εκφράζει παρά μόνο την αφεντιά μας) ως μια από τις σημαντικότερες διεθνώς καλλιτεχνικές προσωπικότητες του 20^ου αιώνα.

Ζήτημα ισορροπίας: Δεν έχει “βγάλει” μονάχα πεπερασμένης διάρκειας/ειδικών αποστολών ληξιπρόθεσμους πλανητάρχες το άγριο Τέξας ο προσαρμοσμένος βίος των οποίων είναι και θα είναι εσαεί συνδεδεμένος με ρήσεις του τύπου “όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας”. Εκτός από δαύτους – και στα σίγουρα εναντίον τους - “βγήκαν” από το Τέξας και απροσάρμοστες προσωπικότητες όπως η εσαεί παγκόσμια/ αναγνωρισμένη Joplin. Ιδού λοιπόν ένας ακόμα λόγος και κατ’ εμάς ο κρισιμότερος - η ισορροπία ντε - να τιμήσουμε και τις δικές της ρήσεις με την απαραίτητη προσοχή.

Ενδεικτικά και μόνο:

  

"Ήμουν απροσάρμοστη. Διάβαζα, ζωγράφιζα, και δεν μισούσα τους μαύρους." (Για το χαρακτήρα και τη συμπεριφορά της, κατά τα χρόνια φοίτησής της στο Λύκειο Τόμας Τζέφερσον και τους λόγους για τους οποίους ήταν αντιπαθής στους συμμαθητές της.)

"Είμαι θύμα του ίδιου μου του εαυτού. Υπήρξε ένα διάστημα, που ήθελα να γνωρίζω τα πάντα. Αυτό το συναίσθημα με έκανε, συνήθως, να νοιώθω δυστυχισμένη. Απλά, δεν ήξερα πώς να το χρησιμοποιήσω. Τώρα, όμως, έχω μάθει να χρησιμοποιώ το συναίσθημα αυτό προς όφελός μου. 

Είμαι γεμάτη συγκίνηση και θέλω να απελευθερωθώ. Εάν είσαι επάνω στη σκηνή και (το συναίσθημα αυτό) λειτουργεί πραγματικά και έχεις το κοινό μαζί σου, αισθάνεσαι μια ενότητα." (Σε συνέντευξή της κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ Εξπρές) 

"Υπήρχαν τελικά πάρα πολλοί από εμάς. Ως τότε πιστεύαμε ότι ήμαστε μια μικρή ομάδα παράξενων." (Κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ Γούντστοκ)

"Το αύριο ποτέ δε συμβαίνει. Είναι πάντα η ίδια αναθεματισμένη μέρα." (Κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ Εξπρές)

"Δεκατέσσερις ανακοπές καρδιάς και πέθανε στην εβδομάδα μου. Στην εβδομάδα ΜΟΥ." (Μετά την ακύρωση του εξωφύλλου της στο περιοδικό NEWSWEEK λόγω του θανάτου του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Αϊζενχάουερ)