Ο Κυριάκος Κυριάκου (εκπαιδευτικός) δεν διατηρεί λογαριασμό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μεταφέρει
το μήνυμα του μέσω του λογαριασμού της φίλης του Μαρίας (Μακρή). Είναι από τις
ελάχιστες φορές όπου ένας μη “χρήστης” – με όσα αυτό σημαίνει για τη σχέση του
με τα (ηλεκτρονικά) δίκτυα των καιρών – μεταφέρει το μήνυμά του μέσω ενός όχι
(και) της διαδικτυακής αλλά μόνο της πραγματικής ζωής φίλου του.
Όμως δεν είναι αυτό η είδηση. Διόλου! Η είδηση έχει να κάνει με το περιεχόμενο
του μηνύματος σε συνδυασμό με την έντονη ανάγκη - που η απόφαση διαδικτυακής μεταφοράς
του μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από έναν μη χρήστη τους υποδηλώνει – το μήνυμα να “εκστρατεύσει” όσο γίνεται
μακρύτερα, να διεκδικήσει την μεγαλύτερη δυνατή απήχηση.
Διότι για τον Κυριάκο – όπως και για τον εκλεκτό άνθρωπο (Γιώργος Τσιάκαλος)
που ενέπνευσε την εκστρατεία του – η διαδικτυακή χρήση είναι εναρμονισμένη με
τις πραγματικές μάχες της ζωής (τους), ένα επιπλέον εφόδιο για να κερδηθούν “στο
ύψος του ανθρώπου”. Γι’ αυτόν ακριβώς
τον λόγο - τα πάντα με ακρίβεια εξηγούνται στην πραγματική ζωή, αλλά και η
πραγματικότητα της ζωής τα πάντα με ακρίβεια εξηγεί - για τον μεν πρώτο (το face book) χρησιμοποιήθηκε την ίδια στιγμή που “μπήκε
ενεργά μέσα στη μάχη” μετεξελισσόμενος από έναν πολύ καλό εκπαιδευτικό σε έναν (ακόμα) παραδειγματικό
“παιδαγωγό της αλληλεγγύης”, για τον δε δεύτερο (και πολύ αγαπημένο μας) η
λεγόμενη στόχο-προσήλωση στη χρήση του διαδικτύου είναι κάτι παραπάνω από
αξιοθαύμαστη. Παραδειγματική!
“Από το ύψος του ανθρώπου” μας πιστώνει ωραίες ιδέες ο Κυριάκος Κυριάκου μέσω
του λογαριασμού της φίλης του Μαρίας:
Σήμερα η μέρα στο
σχολείο ήταν ιδιαίτερα συγκινητική. Τόσο συγκινητική που αποφάσισα να τη
μοιραστώ και εγώ στο fb έστω και μέσω της Μαρίας, αφού ακόμα δεν έχω δικό
μου λογαριασμό...
Εδώ και μια
βδομάδα, και αφού προηγουμένως συζητήσαμε για το θέμα των προσφύγων από τη
Συρία αποφασίσαμε με τα σπορούθκια να κάνουμε μια εκστρατεία συλλογής ειδών
πρώτης ανάγκης για τα προσφυγόπουλα της Κοφίνου. "Πακέτα αλληλεγγύης"
αποφάσισαν να ονομάσουμε την εκστρατεία μας επηρεασμένα από τα κείμενα των
"Παιδαγωγών της Αλληλεγγύης" και του Γιώργου Τσιάκαλου που
βρήκαμε στο διαδίκτυο και διαβάσαμε στην τάξη την ώρα του μαθήματος (μάθαμε και
νέες λέξεις τελικά όχι μόνο στη θεωρία αλλά και στην πράξη).
Η αλληλεγγύη που
επέδειξαν τα ίδια αλλά και οι γονείς τους ήταν πρωτοφανής (για εμένα
τουλάχιστον...). Από το πρωί μητέρες και πατεράδες με τα καμάρια τους έφερναν
στο σχολείο και πρόσφεραν απλόχερα παιδικό γάλα, παιδική τροφή, πάνες, παιδικά
σαμπουάν, γραφική ύλη, παιχνίδια, κουβέρτες και ρουχισμό. Είδη τα οποία είμαι
βέβαιος ότι πρόσφεραν από το υστέρημά τους αφού, ως γνωστόν, στο Δημοτικό
Σχολείο Αγίου Αντωνίου το 85% των παιδιών είναι τα ίδια πρόσφυγες ή
μετανάστες...
Απόψε είμαι βέβαιος
ότι κανένα τους δεν θα κοιμηθεί γιατί τώρα αγωνιούν να τους πω την ημερομηνία
που θα επισκεφθούμε το Κέντρο Υποδοχής των Προσφύγων στην Κοφίνου για να
προσφέρουμε όσα μαζέψαμε...



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου