Ποιά είναι άραγε η σταθερά - κατοικία του νου που σταθερά "πέφτει από τα σύνεφα";

Η πρώτη πτώση από τα σύννεφα – η φράση είναι δηλωτική της απόλυτης έκπληξης, του μέγιστου ξαφνιάσματος, του πλήρους αιφνιδιασμού – δεν μπορεί να συνεπάγεται καμιά ευθύνη.

Μετά τη δεύτερη όμως πτώση, δεν είναι έτσι. Ο νους πλέον οφείλει να αρχίσει να εστιάζει (ώστε σταδιακά να μπορεί να το συνειδητοποιεί) στο που ακριβώς κατοικεί.

Είναι πολλοί και διάφοροι, ενδεχομένως, οι λόγοι/ μεταβλητές της πτώσεως από τα σύννεφα. Όμως δεν είναι οι μεταβλητές αλλά οι σταθερές αυτές που πάντα κρίνουν τη διαδρομή προς την αυτογνωσία, και η σταθερά στο συγκεκριμένο σχήμα είναι ο τόπος κατοικίας του νου. Τα σύννεφα!

Συνεννοηθήκαμε – σχηματικά – περί των σταθερών που κρίνουν τη διαδρομή προς την αυτογνωσία ή …πέφτετε από τα σύννεφα;