Η "Αποσιωπηθείσα Ιστορία", ο εγκαλούμενος ως "αγράμματος" συγγραφέας της και οι δηλώνοντες "εγγράμματοι" προληπτικοί αρνητές της...

Οι αποδοκιμασίες, ειρωνείες, έως και προσωπικές ύβρεις ενάντια στον τέως πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια επειδή “είχε το θράσος” – αυτό του καταλόγιζαν – να συγγράψει και εκδώσει βιβλίο σχετικό με τα πεπραγμένα του, δεν έχουν “αντίστοιχό” τους στη σύγχρονη εποχή και σε οποιαδήποτε άλλη χώρα μέτοχο του λεγόμενου σύγχρονου ευρωπαϊκού κεκτημένου.

Άνευ της παραμικρής διάθεσης πλάκας – τούτο γράφεται προς ενημέρωση των μη Κυπρίων αναγνωστών μας – κανένας μα κανένας από τους αποδοκιμάζοντες, ειρωνευόμενους και υβριστές δεν είχε την παραμικρή ιδέα επί του περιεχομένου του βιβλίου, διότι απλούστατα κανένας δεν το είχε διαβάσει μιας και δεν είχε ακόμα κυκλοφορήσει. Μόνο τον τίτλο του είχαν πληροφορηθεί, ο οποίος όμως – “Αποσιωπηθείσα Ιστορία” – δεν είναι παρά ένας μάλλον τυπικός (για ένα βιβλίο απολογισμού και εκμυστηρεύσεων) τίτλος που σε τίποτε το οποίο ενεργοποιεί πάθη δεν (θα έπρεπε φυσιολογικά να) παραπέμπει.  

Ακόμα πιο “εντυπωσιακό” είναι το γεγονός ότι – παρακαλούμε όπως εμπιστευτείτε επ’ αυτού την μικρή σχετική μας έρευνα – οι αποδοκιμάζοντες, ειρωνευόμενοι, έως και υβρίζοντες ένα πρόσωπο επειδή έγραψε ένα βιβλίο το οποίο δεν είχαν διαβάσει, κατόπιν αυτού προέβαιναν και σε δήλωση (νομιμοφροσύνης;) ότι όχι μόνο δεν το έχουν αλλά και ποτέ δεν πρόκειται να το διαβάσουν! 

Το αποκορύφωμα: Η πολύ μεγάλη πλειοψηφία (υπήρχαν και εξαιρέσεις) αυτών που αποδοκίμαζαν ένα πρόσωπο επειδή έγραψε ένα βιβλίο το οποίο δεν είχαν διαβάσει σπεύδοντας ακολούθως να δηλώσουν/ δεσμευτούν ότι ποτέ δεν θα το διαβάσουν (ωσάν να πρόκειται περί βιβλίου ανόσιου και …δαιμονικού) και καλώντας εμμέσως πλην σαφώς όλους τους άλλους να κάνουν το ίδιο – σκεπτικό που παραπέμπει σε πολιτισμικό υπόβαθρο και περί του ρόλου της γνώσης και της ανάγνωσης αντιλήψεις extreme παρωχημένες, σχεδόν μεσαιωνικές – ειρωνεύονταν ταυτόχρονα τον συγγραφέα του βιβλίου ως αγράμματο!!

Στην πυρά η “αποσιωπηθείσα ιστορία” – αυτή είναι η θέση της; - του τέως προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας; Την οποίαν (θέση) υποβάλλουν οι δηλώνοντες εμμέσως – έναντι αυτού – τον εαυτό τους ως “εγγράμματο”; Όχι δα, αν αποδεχόμαστε αυτό το (μεσαιωνικό, παράδοξο) σχήμα πραγμάτων θα είχαμε αμέσως/ αυτοστιγμεί αρνηθεί τους εαυτούς μας ως πολίτες μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής χώρας, όπως θέλουμε να τους αντιλαμβανόμαστε. Ενδόμυχα, άλλωστε, δεν θέλουμε να πιστεύουμε ότι όσοι συμπολίτες μας στην Κύπρο με τη στάση τους προσπάθησαν να το υποβάλλουν, το εννοούσαν και πραγματικά. Μάλλον θα έφταιγε η άγρια πυρά του θέρους – 45άρια κτυπούσε ο υδράργυρος όταν ανακοινώθηκε η έκδοση του βιβλίου – που υπέβαλλε κάποια ευάλωτα τοπικά μυαλά σε σκληρή προσωρινή δοκιμασία. Δεν θέλει και πολύ ο (ευάλωτος) άνθρωπος μέσα στην τόση ζέστη να σαλτάρει…

Μπήκε πλέον για τα καλά ο Σεπτέμβριος, και παρότι οι θερμοκρασίες εξακολουθούν υψηλές όσο να είναι γίνονται όλο και πιο ανεκτές. Η θερινή πυρά δεν μπορεί να είναι πια το άλλοθι, προφανώς δεν μπορεί να είναι και ο προορισμός του βιβλίου του τέως προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, ωραία, χαλαρά, υπεύθυνα, η “αποσιωπηθείσα ιστορία” μπορεί και πρέπει να διαβαστεί, μελετηθεί και αξιολογηθεί από τον καθένα, όπως ο καθένας θέλει και μπορεί. Ήδη παρουσιάστηκε προχθές 6 Σεπτεμβρίου 2016 νωρίς το βραδάκι (να έχει πέσει ο ήλιος, να μη σαλτάρουν οι τυχόν ευάλωτοι από την πυρά του) η τούρκικη έκδοση του βιβλίου σε σχετική εκδήλωση στα “κατεχόμενα”, υποθέτουμε - βάσιμα θέλουμε να ελπίζουμε – ότι σειρά παρουσιάσεων του βιβλίου θα ακολουθήσει στο τμήμα της Κύπρου όπου ο συγγραφέας του υπήρξε προσφάτως και επί πέντε συναπτά έτη (2008 – 2013) εκλεγμένος πρώτος πολιτικός άρχων.

*Έχετε αμφιβολίες; Για το βάσιμο της υπόθεσής μας; Το μόνο που αυτό συνειρμικά θα μπορούσε να σημαίνει (τι άλλο;) είναι ότι το “πρόβλημα” με την “αποσιωπηθείσα ιστορία” στην Κύπρο δεν έχει να κάνει με το φέρον τον συγκεκριμένο και εύλογο για ένα βιβλίο απολογισμού/ εκμυστηρεύσεων ενός τέως προέδρου τίτλο βιβλίο, αλλά με το τι πράγματι αυτός ο τίτλος ως περιεχόμενο μπορεί να σημαίνει και συνεπάγεται. Όχι, αυτή την “εκδοχή του τρόμου” έναντι της γνώσης και της αλήθειας, σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα αρνούμαστε να την αποδεχτούμε. Εξ’ αρχής την αποκηρύττουμε, εκ των αρχών μας ορμώμενοι την ρίπτουμε στη πυρά!