Από τη Φρουτοπία στο Νησί των Πυροτεχνημάτων: Ο Ευγένιος Τριβιζάς, τα εμπνευσμένα από το έργο του έργα ζωγραφικής των φοιτητών του πανεπιστημίου Frederick, η καθηγήτρια προδημοτικής εκπαίδευσης (άραγε μόνο αυτό;) Μαρία Βασιλειάδου, εμείς και οι υποθέσεις συν-εργασίας μας

Την ημέρα των εγκαινίων (4 Ιουνίου) μαζεύτηκε κόσμος πολύς. Αναμενόμενο. Έτσι γίνεται πάντα με τα εγκαίνια.

Κόσμος μπόλικος, νεαρόκοσμος στη μεγάλη πλειοψηφία, τιμά την έκθεση με το ενδιαφέρον του και τις επόμενες μέρες. Δυο εβδομάδες κλείνουν μεθαύριο και εξ’ όσων πληροφορούμαστε “κοιλιά” στην προσέλευση δεν έχει ακόμα παρατηρηθεί. Σίγουρα παίζει ρόλο το κεντρικό σημείο: Παλιά Λευκωσία, οδός Φανερωμένης όπου ανασαίνει ζωή η μικρή πόλη, Πολιτιστικό Ίδρυμα της Τράπεζας Κύπρου. Παίζει ρόλο, πώς να το κάνουμε, και το θέμα της έκθεσης: Από τη Φρουτοπία στο Νησί των Πυροτεχνημάτων. Ένα συναρπαστικό ταξίδι στους μαγικούς κόσμους του Ευγένιου Τριβιζά. Αγαπιέται πολύ και από πολλούς ο κορυφαίος σύγχρονος Έλληνας παραμυθάς για να μην κινήσει το ενδιαφέρον μια έκθεση που σχετίζεται με έργο του.

Τι άλλο στα σίγουρα έχει παίξει ρόλο για τη μέχρι σήμερα επιτυχία; Μα καθαυτά τα έργα (φοιτητών του πανεπιστημίου Frederick) που αποτελούν το περιεχόμενο της έκθεσης. Έργα βασισμένα σε παραμύθια και ανέκδοτα λυρικά κείμενα του Τριβιζά, έργα “ένα και ένα”. Εμφανή τα αποτυπώματα της μπόλικης σκέψης και της σοβαρής δουλειάς σε όλα, όλα τους εμπνευσμένα, έργα με προσωπικότητα, ύφος, ενδιαφέρον, άποψη. Έργα που δεν “περνούν” από το μάτι και το νου αδιάφορα, το αντίθετο…

Υπάρχει και κάτι άλλο που έχει παίξει τον ρόλο του, ρόλο στα σίγουρα αφανή ίσως και για τους πολλούς αόρατο, κατά πάσα πιθανότητα όμως (έτσι συμβαίνει με τους αφανείς ρόλους) τον πλέον καταλυτικό. Ένας καλοδουλεμένος, έμπειρος στα εικαστικά νους, διασχίζοντας καθένα από τα έργα και όλα μαζί σαν σύνολο, δεν μπορεί παρά να διακρίνει την ύπαρξη ενός έμπειρου καλλιτεχνικού νου που με τρόπο εμπνευσμένο καθοδηγεί του καθενός την εκθεσιακή μοναδικότητα αλλά και τη μοναδική συνέχειά τους. Όπως μας πληροφορεί η επίσημη πρόσκληση της έκθεσης πρόκειται για την κυρία Μαρία Βασιλειάδου, επίκουρη καθηγήτρια του τμήματος προδημοτικής εκπαίδευσης του πανεπιστημίου Frederick. Και αξιολογότατη εικαστικό, ας μας επιτραπεί να υποθέσουμε, με τη βεβαιότητα ότι δεν μπορεί να κάνουμε λάθος.

*28 Ιουνίου η έκθεση ολοκληρώνεται, θέλουμε να ελπίζουμε ότι οι ρυθμοί προσέλευσης όχι μόνο δεν θα μειωθούν βαίνοντας προς τη λήξη, αλλά αντίθετα θα αυξηθούν (ώρες λειτουργίας 10.00 – 19.00, επί καθημερινής βάσεως). Α, ευκαιρίας δοθείσης, και μια άλλη πιο προσωπική επιθυμία: Θα θέλαμε πολύ να απολαύσουμε επί τω έργω την προχωρημένη – είμαστε βέβαιοι και γι’ αυτό – εικαστική αισθητική του προχωρημένου καθοδηγητικού νου της έκθεσης. Γιατί όχι, κάποια στιγμή σύντομα, στο Εγκώμιο; Ζητάμε πολλά; Ακόμα και έτσι να είναι αν δεν ζητήσεις, δεν προτείνεις, δεν διεκδικήσεις, δεν μπορείς και να ξέρεις…