Πρόσωπο με πρόσωπο: Διότι το προοδευτικό δεν μπορεί να μην είναι αληθές.

Υπόθεση εργασίας 1: Όλοι αυτοί οι τύποι  υπέρμαχοι του ΝΑΙ στο επικείμενο ελληνικό δημοψήφισμα δεν είναι παρά η χειρότερη σκαρταδούρα της χώρας των νεοελλήνων, ημιμαθείς γελοίοι μικροαστοί, άθλιοι συμφεροντολόγοι και κολαούζοι μια ζωή της κάθε εξουσίας, θλιβερά ανθρωπάκια γεμάτα φόβο, μια ζωή βολεμένα σε βάρος των άλλων, μια ζωή αδιάφορα για το τι συμβαίνει πέρα από ην μύτη τους, τα οποία υποκαθιστούν την παντελή έλλειψη προσόντων και ξεγελούν τις φοβίες τους προσκολλώμενα κάθε φορά στις επιταγές των ισχυρών. Προφανώς δεν μπορεί να είναι έτσι – ανάμεσά τους υπάρχουν πολλοί σοβαροί άνθρωποι με αγωνία για το μέλλον της κοινωνίας των νεοελλήνων, άνθρωποι αδέσμευτοι, ουδέποτε ευνοημένοι και ουδέποτε επιρρεπείς στο γλείψιμο των ισχυρών και στην δια αυτού κοινωνική τους ανέλιξη, άνθρωποι που μια ζωή ολόκληρη υπήρξαν έντιμοι και στον βαθμό των δυνατοτήτων τους επαναστάτες – όμως μιας και πρόκειται για υπόθεση εργασίας ας πούμε πως είναι έτσι.

Υπόθεση εργασίας 2: Όλοι αυτοί οι τύποι “αγωνιστές της αξιοπρέπειας” και λοιποί υπέρμαχοι του ΟΧΙ στο επικείμενο ελληνικό δημοψήφισμα δεν είναι παρά η καλύτερη δυνατή μαγιά του μέλλοντος της χώρας των νεοελλήνων, άνθρωποι της εργασίας, του πολιτισμού και της δημιουργίας, μια ζωή αξιοπρεπείς γι’ αυτό και πάντα αδικημένοι, διότι ποτέ δεν ανέχτηκαν τις συνθήκες κοινωνικής καθυστέρησης και ποτέ δεν προσκολλήθηκαν στις επιταγές των ισχυρών γλείφοντας για την εύνοιά τους και επιχειρώντας με αυτό τον τρόπο να κερδίσουν τη ζωή τους κλέβοντας από τις ζωές των άλλων, αλλά και νέοι άνθρωποι που ασφυκτιούν στο περιθώριο εγκλωβισμένοι από τις συνθήκες καθυστέρησης και τους διαχρονικούς αυτουργούς τους οι οποίοι και οποίες τους έχουν αποκλείσει κάθε ορατή προοπτική. Προφανώς δεν μπορεί να είναι έτσι – ανάμεσά τους υπάρχουν πιστά σκυλιά του κομματικού σωλήνα, μια ζωή τυχοδιώκτες μετακινούμενοι από πολιτικό στρατόπεδο σε πολιτικό στρατόπεδο ώστε να είναι πάντα “στα πράγματα”, απατεωνίσκοι που πάτησαν επί πτωμάτων και έστησαν σκευωρίες επί σκευωριών ώστε να ανελιχτούν σε βάρος ανθρώπων ικανότερων, έως και τέρμα για τέρμα απατεώνες πνευματικά καμένοι πατριδοκάπηλοι που κάνουν μια ζωή καριέρα πουλώντας αγάπη για την πατρίδα – όμως μιας και πρόκειται για υπόθεση εργασίας ας πούμε πως είναι έτσι.

Υπόθεση εργασίας 3:  Κάποιοι άνθρωποι αποδέχονται στις πολύ γενικές γραμμές τους τις δυο παραπάνω υποθέσεις εργασίας. Για να το θέσουμε λιγάκι διαφορετικά δέχονται ότι το μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνικής μαγιάς που πρέπει να απελευθερωθεί από τα δεσμά της υφιστάμενης κοινωνικής καθυστέρησης ώστε να ανοίξει αληθώς προοδευτικός δρόμος για την κοινωνία των νεοελλήνων προέρχεται από την δεξαμενή των υπέρμαχων του ΟΧΙ. Αυτή η υπόθεση εργασίας μοιάζει να είναι ολίγον πιο ακριβής (αποδείξιμη) από τις δυο προηγούμενες, έστω με κριτήρια αισθητικής. Μοιάζουν να είναι πολύ πιο πολλοί ποσοστιαία αυτοί που γοητεύονται με στίχους του Καβάφη ή με μουσική του Μάνου και του Μικρούτσικοι ανάμεσα στους υποστηρικτές του ΟΧΙ, και πολύ πιο πολλοί ποσοστιαία αυτοί ανάμεσα στους υποστηρικτές του ΝΑΙ που ξεφαντώνουν σε λαϊκά μπουζουξίδικα και θαυμάζουν τον star Ρουβά. Δεκτό.

Υπόθεση εργασίας 4: Αυτοί λοιπόν οι κάποιοι άνθρωποι (υπόθεση εργασίας 3) που αποδέχονται τις υποθέσεις εργασίας 2 και 3, έχουν την πεποίθηση ότι το μεγαλύτερο κομμάτι της ανθρώπινης μαγιάς – προϋπόθεσης για την αληθινή διεκδίκηση μιας στοιχειωδώς προοδευτικής κοινωνικής προοπτικής χειραγωγείται άγρια και χυδαία από μια πολιτική ομάδα - μείγμα τυχοδιωκτών και ανόητων ιδεοληπτικών η οποία υποταγμένη στην ανοησία και/ή τον τυχοδιωκτισμό της έχει μοναδικό της μέλημα να διασώσει εαυτόν σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Αυτοί οι κάποιοι άνθρωποι, έχουν επίσης την άποψη ότι οι επιλογές της συγκεκριμένης πολιτικής ομάδας με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγήσουν στην ταχύτατη καταστροφή της όποιας πιθανότητας αληθώς προοδευτικών προοπτικών, δηλαδή στην καταστροφή της όποιας πιθανότητας να απεγκλωβιστεί από το υπάρχον αδιέξοδο και να πρωταγωνιστήσει στην οικοδόμηση του κοινωνικού μέλλοντος  η μαγιά που “και το μπορεί και το δικαιούται”. Αυτοί οι κάποιοι άνθρωποι εντέλει εκτιμούν ότι η παγίδευση της μαγιάς αυτής στην άγνοια και καιροσκοπισμό αυτών που την χειραγωγούν, συνιστά έγκλημα με καταστροφικά, μη αναστρέψιμα σε ορατό χρόνο αποτελέσματα.

Μετά τις πιο πάνω τέσσερις υποθέσεις εργασίας ένα ερώτημα:  Τι πρέπει να κάνουν αυτοί οι κάποιοι (υποθέσεις εργασίας 3 και 4) που μια ζωή ματώνουν την ψυχή και το νου τους ώστε να ανοίξουν οι αληθώς προοδευτικοί δρόμοι όπως αυτοί τους αντιλαμβάνονται, δηλαδή να αναχαιτιστεί η χειραγώγηση – όπως αυτοί την κατανοούν -  της μαγιάς που μπορεί και δικαιούται να τους διεκδικήσει; Πρέπει να ενταφιάσουν την αγάπη τους για πρόοδο και το αίσθημα ευθύνης που νιώθουν έναντι αυτών που ενώ “το μπορούν και το δικαιούνται” χειραγωγούνται και εν μέσω των ζητωκραυγών τους  “το στερούνται”;  Πρέπει μήπως να παραστήσουν ότι δεν αντιλαμβάνονται αυτά που αντιλαμβάνονται και στο όνομα του να είναι αρεστοί σε αυτούς που θεωρούν μαγιά της προόδου και η οποία σήμερα (για πολλοστή φορά στη χώρα – ψέμα των νεοελλήνων) υπονομεύεται, να πανηγυρίζουν και ζητωκραυγάζουν μαζί σε προκατασκευασμένες  “μάχες του τίποτε”; Έστω υπό τους ωραιότατους ήχους της μουσικής του Μικρούτσικου και τους στίχους του Χικμέτ ή του Ρίτσου; Αυτά πρέπει να κάνουν; Για να είναι πραγματικά  αυτοί που οι πιο πάνω υποθέσεις εργασίας τους “θέλουν” να είναι;

* Το καταληκτικό ερώτημα δεν είναι ρητορικό αλλά αληθινό, προσωπικό.  Πρόσωπο με πρόσωπο. Όποιοι δεν μπορούν να το νιώσουν ως τέτοιο, είναι τόσο βαθιά χειραγωγημένοι που άμεσα απειλούνται να χάσουν την αληθινή (προσωπική) σχέση με τον εαυτό.  Άρα και την αληθώς προοδευτική σχέση με την πολιτική. Το αληθώς προοδευτικό – ξεχάστε τους άλλους, αφήστε τους να παριστάνουν, υπάρχουν και αυτοί, έτσι είναι η ζωή – εκκινεί από το αληθώς προσωπικό. Προοδευτικό είναι το αληθές.