Επειδή τα υγρά παίρνουν το σχήμα του δοχείου στο οποίο περιέχονται: "Ένωση Κεντρώων - Το Ποτάμι", μια πολιτική συμπόρευση που μοιάζει αναγκαία

Έχει περάσει από κανενός το νου ότι η μεγάλη αύξηση της επιρροής του κόμματος του κυρίου Βασίλη Λεβέντη – Ένωση Κεντρώων – εξηγεί σε σημαντικό βαθμό και την μέχρι σήμερα επιτυχία του κόμματος “Ποτάμι”;  Ότι η “πηγή” των αυξημένων ποσοστών – επιβεβαιωμένα και στην κάλπη για το δε, πρόθεση ψήφου (ακόμα) για την μεν – είναι κοινή; Σημειώνεται ότι και τα δυο κόμματα κινούνται στον λεγόμενο μετριοπαθή (της συναίνεσης) κεντρώο χώρο.

Κάποιοι και κάποιες φίλοι και φίλες που αρκούνταν επί μήνες στη σκέψη ότι το “Ποτάμι” είναι προϊόν όχι μόνο χαρακτηριστικό αλλά και αποκλειστικό της επικρατούσας ρευστότητας στην χώρα των νεοελλήνων καλούνται ευγενώς να το ξανασκεφτούν. Ιδιαίτερα αυτοί και αυτές, οι υπεροπτικά κρίνοντες και κρίνουσες τις νεοελληνικές πολιτικές εξελίξεις, καλούνται με την πρέπουσα σεμνότητα να επανεξετάσουν την άποψη ότι το “Ποτάμι” ως πολιτική δύναμη είναι το αποκλειστικό πολιτικό αποτέλεσμα που προέκυψε από την επιλογή του ονόματός του αθροιζόμενη με την υγρασία που τηλεοπτικά εκπέμπει το ευσυγκίνητο και έμπειρο “μάτι” του αρχηγού. Όλες αυτές οι υπεροπτικές κρίσεις και τα παράγωγά τους – κάποιοι και κάποιες στην πολιτική  περίπτωση Α(λ)μυρά  εντόπισαν υπόγειο μήνυμα που παραπέμπει στην προοπτική αύξησης του ποταμιού σε μέγεθος θάλασσας – επιβάλλεται πλέον να επανεξεταστούν.

Υπό το πρίσμα των τελευταία διαμορφωμένων δεδομένων (Ένωση Κεντρώων κοντά στο 5% και τούτο δίχως μεγάλη προβολή αλλά και με όλα τα αρνητικά που συνεπάγεται η χρόνια περιθωριοποίηση) το αληθώς έμπειρο πολιτικό “μάτι” καλείται να διακρίνει τις προχωρημένες λύσεις που θα λειτουργήσουν άμεσα υπέρ του λεγόμενου μετριοπαθούς (της συναίνεσης) κεντρώου χώρου. Συνταγές απολύτως ασφαλείς στην περίοδο της ρευστότητας δεν υπάρχουν, αναζητούνται απλά και μόνο οι λιγότερο ανασφαλείς. Μια προτεινόμενη (υπό εξέταση) δεν μπορεί να είναι άλλη από την συμπόρευση. Προσκρούει μεν στον (διαφορετικού τύπου) προσωποκεντρικό χαρακτήρα των δυο νυν μεγάλων κομμάτων του προοδευτικού κέντρου (ο χώρος που ορίζεται και ως κεντροαριστερά) όμως ως επιλογή επιβάλλεται υπεύθυνα να εξεταστεί. Ένωση Κεντρώων “Το Ποτάμι”, καλά ακούγεται και διαβάζεται. Και τούτο στην σύγχρονη πολιτική, ας μη γελιόμαστε, δεν είναι δα και αμελητέο.

Δυαρχία; Γιατί όχι, αρκεί να είναι καλά δουλεμένη, προϊόν πολύ σοβαρών και μελετημένων προεκλογικών διεργασιών. Ώστε το αποτέλεσμα που θα αθροιστεί να είναι το πλέον “δυνατό”. Αν οι δυο ηγέτες παραμερίσουν τον εγωισμό τους και δουλέψουν για το μεγαλύτερο δυνατό άθροισμα οι προδιαγραφές είναι “όλες εκεί”! Το τηλεοπτικά έμπειρο ευσυγκίνητο μάτι του “ποταμίσιου” ηγέτη μεταδίδει στο μετριοπαθές (της συναίνεσης) κεντρώο πλήθος την δέουσα – όταν και όποτε αυτή χρειάζεται – ηρεμία, ενώ για τις σύμφυτες με την πολιτική διαδικασία στιγμές της έντασης ο παλαιότερος/παραδοσιακός “κεντρώος αρχηγός” είναι εγνωσμένης αξίας “μάστορας της αγριάδας”: Ζώα, ε ζώα! (όταν χρειάζεται)...

Προβληματάκι: Ο παραδοσιακός κεντρώος αρχηγός άρδευσε (πολιτικά) επί χρόνια μέσα από πολύ μικρής εμβέλεια (περιθωριακά) κανάλια, δεν είχε την ευκαιρία και δυνατότητα χρήσης κεντρικών, πανελλαδικής εμβέλειας καναλιών όπως ο εν δυνάμει (όπως οι καιροί φέρονται να απαιτούν) εταίρος του επικεφαλής του όμορου πολιτικού σχηματισμού. Όμως το πρόβλημα έχει πλέον διολισθήσει σε προβληματάκι, στην πραγματικότητα ούτε καν υφίσταται. Η ζωή η ίδια – πλήρης τον τελευταίο καιρό η απαξίωση των λεγόμενων έγκυρων, πανελλαδικής αρδευτικής εμβέλειας καναλιών – την ρευστή εποχή της κρίσης (ξανά) καθορίζει τα μεγέθη, (ξανά) ορίζει το λεγόμενο “σχήμα των πραγμάτων”. Νόμος: Τα υγρά παίρνουν το σχήμα του δοχείου στο οποίο περιέχονται…

Σε βάθος: Άσβεστα πάθη, πολιτική αμορφωσιά, χοντρά ψέματα, παντελής απουσία αυτογνωσίας, έντονη κοινωνική καθυστέρηση, διαρκής ενεργοποίηση χυδαίων κοινωνικών αυτοματισμών, την ίδια περίοδο που άνθρωποι κατατρεγμένοι- μετανάστες “προσφέρονται” ως στέρεο υλικό για την ακροδεξιά κατασκευή του “εσωτερικού εχθρού”. Το μείζον προοδευτικό ζητούμενο που η τρέχουσα εκλογική συγκυρία επιβάλλει στη χώρα των νεοελλήνων είναι η ραγδαία ενδυνάμωση της αντί-ρατσιστικής ατζέντας. Στέρεα υπόθεση των προοδευτικών κοινωνικών πρωτοποριών αυτή, θα κρίνει πολύ περισσότερα από το ρευστό “τίποτα” – θυμίζουμε: τα υγρά παίρνουν το σχήμα του δοχείου στο οποίο περιέχονται - που εκλογικά θα κριθεί…