Being there (1979): Επειδή η Κρίση (του κοινού) θέλει Μεγάλους Ηγέτες, μια υψηλή καλλιτεχνική "ματιά" στο αυθεντικό της υπόβαθρο αν μη τι άλλο δεν βλάπτει

Δεν είναι στις προθέσεις μας να προβάλλουμε αυτή την ιδιαίτερη αν μη τι άλλο ταινία στον κινηματογραφικό τοίχο του Εγκώμιου. Τουλάχιστον για το προσεχές χρονικό διάστημα. Για όσο καιρό, εν πάση περιπτώσει, θα συνεχίσουμε να εκτιμούμε ότι η πλειονότητα αυτών τους οποίους θα προσκαλέσουμε να την δουν, θα την δουν μεν αλλά δεν θα την απολαύσουν. Ως αυτό που είναι, δηλαδή ως μια πάρα πολύ σοβαρή κινηματογραφική ταινία.

Being there (1979). Για όσο καιρό ακόμα το κοινό εξακολουθεί να (θέλει να) αντιλαμβάνεται τους πολιτικούς εκπροσώπους ως Μεγάλους Ηγέτες, πόσο μάλλον σε μη προηγμένες κοινωνίες όπου Μεγάλος Ηγέτης χαρακτηρίζεται a-priori ο όποιος υποψήφιος για κάποιο από τα θεωρούμενα σημαντικά πολιτικά αξιώματα, η ταινία σε σκηνοθεσία του Χαλ Άσμπι  στην καλύτερη περίπτωση μπορεί να γίνει αντιληπτή ως “κάτι” που κινείται ανάμεσα ή στα όρια της ευρηματικής παραβολής και της απολαυστικής φαρσοκωμωδίας. Αυτό το “κάτι” είναι  πολύ λίγο. Διότι στην πραγματικότητα, αυτή η εμπνευσμένη από την πρωτοπόρο συγγραφική πένα του Γέρζι Κοζίνσκι ταινία είναι σύνθεση  παραβολής και φαρσοκωμωδίας που υπερβαίνει τα όρια αμφότερων, είναι κάτι πολύ παραπάνω. 

Είναι αποκαλυπτική της βαθύτερης των πραγμάτων αλήθειας, είναι με μια κουβέντα Τέχνη. Από τις λίγες ταινίες που μπορούν να χαρακτηριστούν από αυτή τη μια κουβέντα.

Κάποιες ταινίες τα επόμενα του αυθεντικού Being There χρόνια διεκδίκησαν συγγενικά δικαιώματα, πιθανώς να ήταν και πιο εμπορικές (Borat, Φόρεστ Γκάμπ), όμως καμιά τους στο ελάχιστο δεν πλησίασε το “αυθεντικό”. Υπό αυτή την έννοια επιτρέψτε μας να αξιολογήσουμε την υποψηφιότητα για Όσκαρ του πρωταγωνιστή Πίτερ Σέλερς – λίγο καιρό πριν “φύγει” από τον μάταιο τούτο κόσμο – ως την πλέον δικαιωματική μιας ζωής ολάκερης δοσμένης στη τέχνη του κινηματογράφου.

*Σας κινήσαμε το ενδιαφέρον; Λέτε να μην επιμείνουμε στη σκέψη για μη προβολή της ταινίας στο “Εγκώμιο” το προσεχές διάστημα; Συμπαθάτε μας αλλά σε αυτή μας την απόφαση είμαστε κάθετοι. Το μόνο που μπορούμε αντισταθμιστικά να κάνουμε είναι να (σας) αποδώσουμε τη συμπυκνωμένη σοφία του πρωταγωνιστή – κηπουρού mister Chance με τρόπο τέτοιο ώστε να είναι σαφές και αδιαμφισβήτητο το “συμβατό” της με την αντίστοιχη (σοφία) των Μεγάλων Ηγετών της εποχής. Λίαν συντόμως αυτό, δοθείσης ευκαιρίας, όταν με το καλό μας προσφέρουν (ξανά) μια γερή δόση της…

         

*Πρωτότυπος τίτλος: Being There
Σκηνοθεσία: Χαλ Άσμπι

Πρωταγωνιστούν: Πίτερ Σέλερς, Σίρλει Μακ Λέιν, Μέλβιν Ντάγκλας

Διάρκεια: 130'