ΚΟΚΚΙΝΗ ΚΑΡΤΑ: Αναζητώντας στοιχειώδεις ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ στον επαπειλούμενο πλήρη εξευτελισμό των ιερών και οσίων του λαοφιλέστερου όλων των αθλημάτων

Ο επαπειλούμενος πλήρης εξευτελισμός του ποδοσφαίρου, του πλέον λαοφιλούς όλων των αθλημάτων, μέσω της προκλητικά εσφαλμένης/παραπλανητικής χρήσης αποκλειστικά δικών του όρων στο “ξένο” πεδίο της πολιτικής, αν μη τι άλλο οφείλει να προβληματίσει τους υγιώς σκεπτόμενους (φιλάθλους). Αν άμεσα, το ταχύτερο δυνατόν για να είμαστε ακριβείς, δεν γίνει κάτι αυστηρό και συγκεκριμένο ώστε η απειλή να αναχαιτιστεί, είναι 100% βέβαιον ότι πολύ σύντομα θα εξελιχτεί σε μη αναστρέψιμη.

Δεν έχουμε, το ομολογούμε, καλή εικόνα σχετικά με το τι συμβαίνει συνολικά ανά τον κόσμο, ως εκ τούτου θα αρκεστούμε στο νεοελληνικό πεδίο της πολιτικής όπου καλώς γνωρίζουμε. Οι σχετικές απάτες διαδέχονται τα τελευταία χρόνια η μια την άλλη – είστε offside κύριε, πετάτε την μπάλα στην κερκίδα κ.λπ. – αποκορύφωμα η τελευταία έμπνευση που “θέλει” τους (πολιτικούς) αρχηγούς σε ρόλο διαιτητών να μπορούν να δείξουν “κόκκινη κάρτα” ο ένας στον άλλον. Αντιπαρερχόμαστε τον μέγα πειρασμό να υπενθυμίσουμε στην ποδοσφαιρόφιλη ελληνική κοινωνία ότι αμφότεροι οι (πολιτικοί) αρχηγοί των δυο μεγαλύτερων σήμερα (πολιτικών) ομάδων “θα ανταλλάξουν” κόκκινες κάρτες λίγους μήνες μετά (ο πρώτος) και λίγα χρόνια (ο δεύτερος)  από τις ωραίες μέρες που διατυμπάνιζαν την πλήρη προσήλωσή τους σε “κόκκινες γραμμές”, ωσάν συστηματικά να άγχονται να υποβάλλουν τους “λαούς των ομάδων” τους στην απαγορευτική αίσθηση του διαρκούς κόκκινου. Αρκούμαστε, απευθυνόμενοι αποκλειστικά στους αγνούς ποδοσφαιρόφιλους, να ζητήσουμε να σκεφτείτε τι θα σήμαινε με όρους ποδοσφαίρου η δυνατότητα του αρχηγού της κάθε ομάδας να βγάζει κόκκινη κάρτα στους αντιπάλους του. Ζούγκλα! Σκέτη ζούγκλα. Κανένας αγώνας ποτέ δεν θα τελείωνε…

Κι όμως! Ο αγώνας Τσίπρα – Μεϊμαράκη ή όποιων άλλων αντί αυτών στο μέλλον, όχι μόνο θα τελειώσει μέσα στον προγραμματισμένο (τηλεοπτικό) χρόνο, αλλά θα τελειώσει και με χαμόγελα. Όλες οι κόκκινες κάρτες (σαν τις κόκκινες γραμμές και αυτές) θα ξεχαστούν στη στιγμή, θα σβηστούν, καμιά δεν “θα μετράει” για τη συνέχεια. Αμφιβάλλετε; Αν ναι, βάζουμε και στοίχημα ότι μετά το τέλος του αγώνα (debate τον αποκαλούν στην ιδιόρρυθμη πολιτική γλώσσα) ο εκτελών την παράσταση του διαιτητή – τι είδους διαιτητής είναι αυτός όταν οι αντίπαλοι βγάζουν τις κόκκινες κάρτες μόνοι τους, εσείς σκεφτείτε και κρίνετε – θα ευχηθεί σε αμφότερους καλή συνέχεια. Όχι μόνο αυτό αλλά και θα τους ζητήσει όταν οι ίδιοι το μπορούν και το θέλουν – μετά το πέρας των δύσκολων τρεχουσών υποχρεώσεών τους – να δεσμευτούν για μια ακόμα μεταξύ τους “συνάντηση”, εισπράττοντας από αμφότερους ευγενή συγκατάβαση. Αν αυτό δεν είναι ο απόλυτος ευτελισμός των ποδοσφαιρικών “ιερών και οσίων” ποιος διάολε είναι;

Στο όνομα του μη πλήρους ευτελισμού του λαοφιλέστερου όλων των ομαδικών “παιχνιδιών”, κάτι αυστηρό και συγκεκριμένο πρέπει να γίνει. Για να μην κοροϊδευόμαστε σε ένα θέμα τόσο σοβαρό, δεδομένων των ιδιαιτεροτήτων του τηλεοπτικό-πολιτικού αγώνα (debate) δυνατότητα εφαρμογής των ιερών και οσίων ποδοσφαιρικών κανονισμών δεν υπάρχει. Το μόνο επί του παρόντος - διότι για το προσεχές μέλλον δεν μπορούμε να ξέρουμε – που μπορούμε να κάνουμε είναι να παραθέσουμε by the book όλες τις κατηγορίες ανάρμοστης συμπεριφοράς που συνεπάγονται για τον παραβάτη “παίκτη” την κόκκινη κάρτα. Και να σας προτείνουμε φίλοι ποδοσφαιρόφιλοι, κάθε φορά που στις οθόνες βλέπετε το κόκκινο χρώμα της κάρτας να φαντασιώνεστε - η δική σας φαντασιακή κόκκινη γραμμή - όποια από τις by the book ποδοσφαιρικές παραβιάσεις είναι στο δικό σας νου εκείνη τη στιγμή συμβατή με την πορεία εξέλιξης του (πολιτικού) παιχνιδιού. Η τρέχουσα πολιτική, άλλωστε, δεν είναι παρά η διαρκής προσφερόμενη δυνατότητα φαντασιακής υποκατάστασης της ζωής που δεν είναι ανεχτή με όρους αλήθειας.  

By the book οι κατηγορίες ανάρμοστης συμπεριφοράς – και …“καλό αγώνα” – είναι οι ακόλουθες:

Σοβαρά αντιαθλητικό παιχνίδι (επικίνδυνα βίαιο φάουλ)

Βίαιη συμπεριφορά (οποιαδήποτε άλλη εντός αγώνα πράξη βίας)

Φτύσιμο

Η σκόπιμη παρεμπόδιση με το χέρι ενός γκολ, σε προφανή ευκαιρίας επίτευξης τέρματος από οποιονδήποτε παίκτη στη δική του μεγάλη περιοχή, εκτός από τον τερματοφύλακα.

Ανατροπή αντιπάλου σε μία προφανή ευκαιρία για επίτευξη τέρματος

Χρησιμοποίηση ενοχλητικής, προσβλητικής ή υβριστικής γλώσσας ή χειρονομίας

Λήψη δεύτερης κίτρινης κάρτας μέσα στο παιχνίδι.