Το χαρακτηριστικότερο όλο των μικρομέγαλων "σύνδρομο της τελευταίας λέξης" (δοσμένο μέσα από σπαρταριστά παραδείγματα)

Προσκλητήριο για το επαναστατικό και σημαντικό ΟΧΙ ενάντια στο συντηρητικό και ασήμαντο ΝΑΙ, και όταν το ΟΧΙ γίνεται στην πράξη ΝΑΙ, πάλι τρόπος κάποιος άλλος υπάρχει, κάποιος θα εφευρεθεί, ώστε πάλι με ΟΧΙ να μοιάζει το ΝΑΙ, άλλο ΟΧΙ τούτη τη φορά, ΟΧΙ στο ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ, διότι ΝΑΙ μεν το ΟΧΙ έγινε ΝΑΙ, αλλά το ΝΑΙ των άλλων (το συντηρητικό και ασήμαντο) ήταν, είναι και θα γίνει ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ, ενώ το ΟΧΙ (το επαναστατικό και σημαντικό) μπορεί μεν να έγινε ΝΑΙ όμως ήταν, είναι και θα γίνει ξανά ΟΧΙ, όχι ενάντια στο ΝΑΙ τούτη τη φορά, αλλά ενάντια στο ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ, οι συντηρητικοί κι ασήμαντοι άλλοι – η κόλασή μας – να είναι καλά, και εμείς πάνω από όλα που μπορούμε όπως μας βολεύει να τους ορίζουμε!

Το “σύνδρομο της τελευταίας λέξης”, αυτό το χαρακτηριστικότερο όλων σύνδρομο των μικρομέγαλων, δεν χαρακτηρίζει αποκλειστικά και μόνο τους κακομαθημένους και κακομαθημένες, τους γλωσσάδες και τις γλωσσούδες. Είναι και χαρακτηριστικό (σύνδρομο) των βαθιά ημιμαθών ανθρώπων που αντιλαμβάνονται το παιχνίδι της πολιτικής αποκλειστικά και μόνο ως παιχνίδι χειραγώγησης. Διαφόρων επιπέδων, ο καθένας με τα μέτρα του και στα μέτρα του καιρού του. “Να έχουμε την τελευταία λέξη”, πάει και τελείωσε, αρκεί και περισσεύει, εμείς πάνω από όλα να είμαστε καλά που μπορούμε όπως μας βολεύει να την ορίζουμε. Για όσο οι καιροί μας επιτρέπουν να το μπορούμε…

“Ο χειρότερος φίλος του ανθρώπου”: Το σύνδρομο της τελευταίας λέξης δοσμένο μέσα από τον ιδιαίτερο (άμεσο, μετωπικό, ανατρεπτικό) τρόπο του ΑΡΚΑ, έχει μπόλικο γούστο. Πάντα έχει γούστο η ανατρεπτική αμεσότητα – συμφωνείτε, δε συμφωνείτε; - πάντα έχει γούστο η μετωπική αποδόμηση των συνδρόμων. Πάμε μαζί με κάποια παραδείγματα που μιλούν από μόνα τους:

Παράδειγμα 1

Γεράσιμος (το ηλικιωμένο αφεντικό): Φοβερή ακρίβεια στην αγορά!

Ζαχαρίας (ο ηλικιωμένος σκύλος που ζει μαζί του): Μου πήρες το φιλέτο μου;

Γεράσιμος: Τρελάθηκες; Ξέρεις πόσο κάνει το κιλό το φιλέτο; Σου πήρα κονσέρβες.

Ζαχαρίας: Κονσέρβες στην ηλικία μου; Θες να με σκοτώσεις;

Γεράσιμος: Κι εγώ κονσέρβες τρώω

Ζαχαρίας: Εσύ τρώγε ότι θες! Εγώ πρέπει να τρώω φιλέτο.

Γεράσιμος: Μπα! Και ποιος είσαι εσύ;

Ζαχαρίας: Είναι ρητορική η ερώτηση ή έκοψες πάλι τα χάπια για το αλτσχάιμερ;

Παράδειγμα 2

Ζαχαρίας: Δεν μου λες Γεράσιμε, βλέπεις να έχω γαλανά μάτια;

Γεράσιμος: Τι σημαίνει αυτό;

Ζαχαρίας: Σημαίνει ότι δεν είμαι χάσκι να αντέχω στο πολικό ψύχος. Γιατί δεν λες να ανάψουν το καλοριφέρ;

Γεράσιμος: Γιατί ακρίβυνε το πετρέλαιο και συμφωνήσαμε να το ανάβουμε λιγότερο. Άλλωστε ο καιρός έχει καλυτερέψει.

Ζαχαρίας: Ποιος καιρός έχει καλυτερέψει; Χθες, όλη νύχτα, χτύπαγαν τα δόντια μου απ’ το κρύο.

Γεράσιμος: Περίεργο! Εγώ κοιμήθηκα μια χαρά!

Ζαχαρίας: Ναι, γιατί εσύ και τα δόντια σου κοιμάστε χώρια! 

Παράδειγμα 3   

  

Ζαχαρίας: Για πες μου λοιπόν Γεράσιμε, ποιο είναι το μυστικό της αποτυχίας σου;

Γεράσιμος: Μμμ …κρυάδες! Τώρα τελευταία τα αστεία σου πλησιάζουν σε θερμοκρασία το απόλυτο μηδέν. Ξέρεις ρε αγράμματε ποιο είναι το απόλυτο μηδέν;

Ζαχαρίας: Βέβαια! Εγώ δεν ξέρω; Συγκατοικώ μαζί του…   

*Έγινε πάνω κάτω αντιληπτό το σύνδρομο της τελευταίας λέξης; Και αν δεν έγινε απολύτως (δύσκολο, μα την αλήθεια, να κατανοηθεί πλήρως ένα σύνδρομο μέσα από λίγες αράδες), διαισθάνεστε τουλάχιστον το ολίγον βαθύτερο “γιατί” του κύματος της αντιπάθειας που “ξεσηκώθηκε” – με πρωταγωνιστές τους πλήρως κυριαρχημένους από το σύνδρομο χαρακτηριστικούς μικρομέγαλους των καιρών - εναντίον του ΑΡΚΑ προ μερικών μηνών; Ούτε αυτό; Αδύνατο, δεν το πιστεύουμε. Θέλετε να μας κάνετε να πιστέψουμε ότι κόψατε τα χάπια για το αλτσχάιμερ; Μμμμ, κρυάδες…