Μάθημα Γυμναστικής στο σχολείο, δοσμένο με την ιδιαίτερη ματιά μιας προικισμένης μαθήτριας χορού

Θέλω πολύ να κάνω γυμναστική στο σχολείο, το ίδιο νομίζω και τα περισσότερα παιδιά. Θέλουμε όμως να κάνουμε σωστά, χωρίς να τραυματιζόμαστε, χωρίς να κάνουμε κακό στο σώμα μας.

The Dance Way: Το περιοδικό που δημιούργησαν πριν λίγα χρόνια προικισμένες μαθήτριες χορού από το Εργαστήρι της Έλενας Χριστοδουλίδου. Όπως κάθε παιδί προικισμένο έτσι και αυτά του περιοδικού δεν δίστασαν στο παραμικρό να γράψουν την γνώμη, την αλήθεια τους, όπως ακριβώς τη νιώθουν και την κατέχουν, χωρίς στρογγυλέματα και φοβίες.

“Μάθημα γυμναστικής στο σχολείο”, δοσμένο (το θέμα) μέσα από το πρίσμα της χορευτικής παιδείας που επί χρόνια είχε λάβει η προικισμένη – ήταν δεν ήταν δεκατριών χρόνων όταν έγραφε το άρθρο – Χριστίνα Παππά. Τα κυριότερα σημεία:

*Δεν ενδιαφέρονται, δυστυχώς, όλοι οι γυμναστές για τις βασικές λεπτομέρειες της εκγύμνασής μας. Κάποιοι διδάσκουν τις ασκήσεις με βεβιασμένο τρόπο. Γι’ αυτό και αρκετά παιδιά τραυματίζονται, πονάνε συνήθως τα πόδια και τα χέρια τους.

*Είναι και κάποιοι γυμναστές, όχι λίγοι, που μοιάζουν να τεμπελιάζουν, να μην ενδιαφέρονται. Δίνουν μια μπάλα στα παιδιά, ένα παράγγελμα – ΠΑΙΞΤΕ! – και ως εκεί. Μετά αδιαφορούν, ούτε καν επιβλέπουν, κάνουν κάποια άλλη δουλειά.

*Πρόχειρες δουλειές, αρνητικά αποτελέσματα. Τα ζούμε καθημερινά. Χωρίς την παραμικρή προθέρμανση ζητήθηκε από μια φίλη μου να τρέξει όσο πιο γρήγορα μπορεί. Την επόμενη μέρα είχε πιαστεί, τραυματίστηκε, πόναγε πολύ. Ακριβώς το ίδιο είχε συμβεί πριν μια εβδομάδα και με μια άλλη φίλη μου. Σίγουρα το ίδιο θα συμβεί και σε άλλες, συμβαίνει συνέχεια.

*Το ίδιο συνέβη και σε μένα. Λίγο καιρό πριν τις εξετάσεις του μπαλέτου, έκανα ασκήσεις στο σχολικό μάθημα γυμναστικής χωρίς να έχει προηγηθεί προθέρμανση. Στα απογευματινά μαθήματα μπαλέτου το πόδι μου πονούσε. Ήταν τα τελευταία μαθήματα πριν τις εξετάσεις, τα πιο απαραίτητα, και δεν μπορούσα να τα κάνω σωστά. Πονούσα γι’ αυτόν το λόγο διπλά…

Ψιλά γράμματα; Απόψεις περιορισμένης αξίας και σημασίας; Οι δοσμένες από έναν προικισμένο εφηβικό νου πιο πάνω; Αν έτσι νομίζετε, τότε στα σίγουρα έχουμε πολύ διαφορετική αντίληψη περί των σοβαρών και πρωτευόντων σε τούτη τη ζωή. Πολύ διαφορετικό τρόπο να αναγνωρίζουμε την “πηγή” τους…